Ojeehee, ojee, o-ho-jee-oh-jee!

Voor wie het nog niet wist: Portugal heeft met 2-1 gewonnen van ‘onze jongens’. En dat ene doelpunt van ons werd nog wel gescoord door een Portugees: “Foutje, bedankt!!” Ik volgde de wedstrijd op een groot scherm in het clubhuis van Haag Atletiek en het gekke was dat niemand zwaar aangeslagen leek door ons verlies. Misschien heeft het te maken met het feit dat Portugal gewoon een sympathieke tegenstander was. Denk je aan Portugal, dan denk je aan bescheiden, sobere mensen, vriendelijk en gastvrij. Ze zijn wars van materialisme en lijken al blij met een stukje vis als hoofdmaaltijd. Van zulke aardige mensen is het geen schande om te verliezen.

En dan die muziek, de fado. Amalia Rodriguez, Misía, Dulce Ponte: enkele van de vele namen die de Fado buiten hun eigen land hebben gepromoot. Wat een warmte, wat een emotie. Een volk dat zulke mooie emotievolle muziek kan maken kàn eenvoudigweg niet slecht zijn.

Maar ja…. Nederland ligt er nu wel mooi uit. Dus tijd om een zondebok aan te wijzen. Dick Advocaat? Hè nee, flauw, die man heeft het al zo zwaar te verduren gehad. Jan Mulder? Nou nee, die heeft al publiciteit genoeg gehad.

Weet je wat? Er was helemaal geen zondebok. ‘We’ hebben goed gespeeld, maar ‘ze’ waren net een graadje beter. Zo simpel is dat.

Over tot de orde van de dag: nog even, dan hebben we weer de Tour de France!

Advertisements

Hup, Holland, hup!

Ik heb niet zo verstand van voetbal, maar probeer de ontwikkelingen wel te volgen. Zeker met het oog op vanavond.
Dus hoop ik maar dat Abe Lenstra het goed gaat doen straks, en dat Cruyff kansen krijgt om te scoren. En dat Eddy Pieters Graafland de – onverhoopte – penalty’s van de tegenstander kan tegenhouden.

Ik ga er voor zitten vanavond….. Maar eerst hardlopen natuurlijk……

Parkpop afterparty

Vandaag maar weer eens meegelopen met onze groep Westbroek. Voor mijzelf was het de eerste serieuze training na de 12-uursestafette. De vermoeidheid zit nog steeds in de benen: ook al omdat ik kort slaap zit ik ‘s middags half te dutten achter mijn PC. Maar die 25 kilometer wandelen van afgelopen zaterdag en andere trainingen zullen daar ook debet aan zijn….

Na 20 minuten inlopen hebben wij eerst wat oefeningen gedaan, waarbij enkele groepsleden over hun prestaties bij de Oranjeloop verslag uitbrachten. Helmie liep er sneller dan ze zelf verwacht had, 39.12 op de tien en alweer een PR! (Op naar de 38 minuten, Helmie, met wedstrijdschoentjes gaat dat zeker lukken!).

Margreet had een goede 45 minuten gelopen en daarmee Rob B. ‘gepakt’. De laatste was naar eigen zeggen door oververmoeidheid uit vorm. Trainer Ton had iets meer dan 42 minuten gelopen, zijn beste 10 kilometertijd sinds twee jaar! Dus de groep gaat goed vooruit.

Ditmaal stond vijf maal 30 seconden snel op het programma, en dat driemaal. Na een lange inloop (45 minuten, inclusief oefeningen) deden we dat in het Zuiderpark. Een van de podia stond er nog, maar de velden waren alweer ontdaan van plastic bekertjes, zakjes, papier, schillen en ander ongerief.
Dertig seconden is snel voorbij, dus nam ik het risico om voortvarend van start te gaan. Gelukkig kon ik de tempo’s vrijwel de hele training door goed volgen, een enkele keer zelfs op kop, zij het dat ik het zeker geen vijf kilometer zou kunnen volhouden (wat eigenlijk wel de bedoeling was).
Daarna gingen we terug, richting baan. Zelf sloeg ik bij de Meloenstraat af en ben alleen naar huis gelopen.

Nu, met gewassen hoofd (en de rest) zit ik achter de computer ‘loggenderwijs’ te herstellen. Misschien ben ik woensdag wel ‘verzuurd’, maar als dat zo is ga ik wel voor mijzelf trainen. En daarna wat stoeien in het krachthonk en als afsluiting de onvermijdelijke biertjes….

Het Groene Hart van de Doornvogels

Op Zaterdag jl. kwam wandelgroep De Doornvogels (zie ook web-log 16 mei,zie archief) weer bijeen voor een lange wandeling door een van de fraaie landschappen die ons land nog rijk is. De Haagse ploeg had zich rond half negen ‘s ochtends verzameld op station Den Haag CS om de trein richting Gouda te pakken. Daar wachtte Loes ons op, die ons naar het zilverstadje Schoonhoven bracht. Eerder dan afgesproken kwamen we bij het afgesproken vertrekpunt, het VVV-kantoor aldaar. In het koffie- met gebak tentje wachtten we op de rest van het gezelschap. Ongeveer een kwartier later kwamen Hugo en Ada. Dea kwam drie kwartier later als laatste, omdat ze op de weg van Rotterdam naar Schoonhoven geconfronteerd werd met een omleiding vanwege een wielerwedstrijd (Gefeliciteerd, Leontien van Moorsel!).

Vanuit Schoonhoven vertrokken we voor een wandeling van 25 kilometer door Het Groene Hart, waarbij wij en passant dorpjes als Haastrecht, Stolwijk en Vlist passeerden.

Het werd een mooie wandeling door een afwisselend gebied met – uiteraard – veel groen, weilanden, sloten met daarin veel nestelende watervogels (vooral koeten en futen) en kwakende groene kikkers.

Verder veel nieuwsgierige geiten, stieren, koeien en schapen. We kwamen ook langs wat grotere wateren zoals het schitterende veenriviertje De Vlist en op het laatst De Lek.

Vrij snel nadat we Schoonhoven verlieten kwamen we bij de Bonrepas (of Boenderpas, zoals het in de volksmond vaak wordt genoemd), een fraai gerestaureerde wipmolen, daterend uit jaar van de Slag bij Nieuwpoort. Jawel, uit 1600! Deze molen was bestemd voor het bemalen van de polders Noord-Zevender en Bonrepas.
De Bonrepas-molen is de oudste molen van de Krimpenerwaard. Molenaar Jan van Rijswijk heeft hierover een eigen site ( http://www.xs4all.nl/~bonrepas/) op het web.

De molen maakte in het verleden deel uit van de Molengang Vlist, een serie windmolens die ervoor zorgden dat de inwoners van het oostelijk deel van de Krimpenerwaard droge voeten hielden.
Een aantal andere molens zijn De Bachtenaar en de Haastrechtse molens, die bij de polder Bergambacht horen. Van deze molens is alleen de onderbouw overgebleven.

De wandeling voerde ons verder door dorpjes en stadjes als Haastrecht, Stolwijk en Vlist. Op een van de boerderijen waar de befaamde Stolwijkse boerenkazen worden gemaakt, kocht ik een pondje belegen (lekker voor thuis).

Ook zagen we in de laatste kilometers in de verte Oudewater liggen, waarvan de ooievaars in het weiland getuigden.
De wandeling werd ‘s avonds afgesloten in een eetcafe. Het bedienend personeel was in oranje gehuld en er stond een scherm met beamer opgesteld, want die avond zou de voetbalwestrijd Nederland-Zweden zijn. We weten inmiddels hoe het is afgelopen, op naar de halve finale!
Eveneens een goede score voor dit eetcafé, want de maaltijd was van een in kwalitatief opzicht verrassend hoog niveau. Met de complimenten aan de kok…

Parkpop……
En dan is het zondag 27 juni, de dag waarop dit jaar het onvolprezen Parkpop wordt gehouden. Parkpop is het grootste gratis popfestival van Europa, maar kent dit jaar een opvallend sterk programma. Zucho 103, The Stranglers, The Nits, The Gathering, het zijn niet de eerste de beste groepen.
Niet dat ik veel zinnigs over de optredens kan vertellen, want we waren met onze vertrouwde groep Haag-atleten en aanhang op het veld neergestreken; Dit na een uitgebreide brunch bij Marlies en Paul, die weer hun uiterste beste hadden gedaan om het ons naar de zin te maken. Maar ook op het veld was er een sfeer van een soort picknick. Men zat en lag wat, en af en toe maakten een of meer mensen zich uit de groep los om bij een of ander podium te gaan kijken.

Zucho 103 aardig op dreef…..Van wat ik ervan gehoord heb was Zucho weer aardig op dreef met hun dynamisch-ritmische Brasil-pop. The Nits, op het andere podium, waren ook weer klasse, als vanouds.Later op de dag ging ik weg om boodschappen te doen en thuis te koken, maar daarna wilde ik nog één optreden zien, dat van The Stranglers. Ook dat bleek een doorslaand succes. Hugh Burnell is al geruime tijd weg bij de groep. De nieuwe zanger, Paul Roberts, heeft een stem die in de buurt komt, zij het dat deze door de geluidsafstelling niet altijd even goed doorkwam. Wel bleek hij een atletisch begaafde spring-in-het-veld die zijn fraaigebouwde torso met graagte aan het publiek toonde. Veel oude successen kwamen voorbij, waaronder No More Heroes en Golden Brown, naast werk van hun meest recente album Norfolk Coast.

Meest opmerkelijke moment van de dag: tijdens de wandeling gisteren kwamen we in Haastrecht langs een pittoresk boerderijtje met een gigantische, fraai aangelegde bloementuin. Gids Hugo sprak de bewoners aan, waarna een geanimeerd gesprek over tuinen begon. Laten we nu die man vandaag op Parkpop tegenkomen!
De wereld is klein……

Effe dimmen

Tenzij zich nog verrassende dingen voordoen, hou ik even – een paar dagen, zeg tot zondag – web-log vakantie…..

Dochter jarig!

Dochterlief is vandaag 20 jaar geworden. Zeer tot haar genoegen, want negentien jaar vond ze maar ‘een stomme leeftijd’.

Laten we alvast een dik advocaatje op haar lepelen!

WOENSDAG 22.40 UUR: PRIMA KWALITEIT ADVOCAAT!!!

KREEFT

De langste avond van het jaar was tevens een rustige. Al lopende – ik voelde de dijspieren nog een beetje van zaterdag, voor de rest viel het wel mee – ging ik naar het krachthonk, waar ik had afgesproken met Harry en Ton. Ik was echter nogal vroeg: geen van genoemde heren was er, wel de echte atleten – waaronder Nederlands kampioen discuswerpen Erik – die met enorme gewichten aan het stoeien waren. Ik besloot nog een stukje te gaan lopen door de duinen. Het werd een herstelloop van ruim een half uur. Bij het verlaten van de duinen sloot ik aan bij een trainingsgroep die juist terugkeerde naar de baan. Vervolgens in het krachthonk wat setjes bankdrukken gedaan.

Het slangenkruid tiert weer welig…Vanmorgen was ik erg vroeg wakker, om half vijf. Omdat ik de slaap niet meer kon vatten ben ik opgestaan en heb een duurloop van bijna anderhalf uur gedaan. Het was heerlijk rustig in de duinen, die hier en daar fraai opkleurden door welig tierend slangenkruid en teunisbloemen. Ik zag weer veel konijnen, een blonde(!) vos en, in het duingebied tussen Kijkduin en Terheijde, een groepje roodborsttapuiten. Straks een beetje fitnessen bij het ministerie, dan heb ik mijn portie lichaamsbeweging weer gehad!Roodborsttapuit

Tijd voor Kreeft
Maar nu weer iets heel anders!
Vandaag wandelt de zon het teken Kreeft binnen.
Mensen die in de periode tussen 22 juni tot 22 juli het levenslicht hebben aanschouwd, ‘zijn’ dus Kreeft. Wat nu volgt is een erg algemene beschrijving van karaktereigenschappen die voor elke Kreeft wel herkenbaar zijn. Maar er is geen Kreeft (Ram, Leeuw, Maagd enzovoorts) hetzelfde. Een open deur: iedereen denkt, voelt, kortom is anders. Je zult een persoonlijke horoscoop moeten (laten) trekken om een precieser beeld van iemands karakter te krijgen en hoe dat ‘anders zijn’ is gekleurd.

Nederland heeft iets met het sterrenbeeld Kreeft. Kijk maar naar de volksaard en de wapenspreuk “Je maintiendrai!” Daaruit spreekt een belangrijke eigenschap van de Kreeft: vasthoudendheid.
Op het individuele vlak heeft deze vasthoudendheid vooral betrekking op levensdoel en ideeën. De Kreeft is een mens van tradities en verwachtingen. Hij hecht daaraan en kan helemaal van slag raken als die (gevoels)zekerheden op losse schroeven komen te staan. Zo zijn er heel wat Kreeften die een echtscheiding, het verlies van een dierbare of wat dan ook jarenlang smartelijk blijven voelen. Sommige Kreeften komen daar nooit overheen. De levensles voor hen is hier: onthechting. Hoe moeilijk ook, klamp je niet te sterk vast aan het verleden, want NU is morgen ook weer vroeger (het zou zo uit de mond van JC kunnen komen: Da’s logisch he?) Een van de – zeer vele – interessante sites op dit punt is: http://les.canisius.nl/Grassroots_Canisius/levensbeschouwing_4h/boed/_boed.htm.

Psychologie van het vastklampen
De Kreeft-mens voelt veel van wat in de wereld omgaat aan en overdenkt dat in stilte. Daarbij vindt een heel persoonlijke en dus per definitie subjectieve “selectie” plaatst; de niet welgevallige ideeën en levensbeschouwingen worden als het ware geweerd, de sympathieke “gekoesterd”. Zo ontstaat makkelijk overschatting en overgevoeligheid ten aanzien van “het eigene”..

Pantser
Kreeft is als waterteken gevoelig, overgevoelig zelfs, vooral in persoonlijke aangelegenheden. Toch weet hij zich in de “harde boze wereld” in het algemeen goed te handhaven. Soms doen ze dat door een nuchtere, zakelijke houding aan te nemen, sommige Kreeften maken zelfs een wat sjacherijnige of bitse indruk. Dat is meer het harde kreeftenpantser dat de tere, snel gekwetste ziel met alle eigen-gemaakte gedachten en gevoelens omschaalt. Het lijkt wel of hij zich wil pantseren tegen eventuele beledigingen of gedachten die niet de zijne zijn. Soms kruipt hij vol stille wrok in zijn schulp. Andere Kreeften zijn bijna schuchter en lijken erg gehoorzaam en meegaand. Meestal treden zij niet sterk op de voorgrond, maar doen achter de schermen goed werk. Achter die meegaandheid schuilt echter een uitgesproken eigen wil! Kreeft stelt het gevoel als pedagogische factor bovenaan en demonstreert dat graag in de naaste omgeving. Dat gebeurt op een manier waarbij anderen wel worden ontzien maar de eigen ideeën niet worden prijsgegeven.

Snel gekwetst
Ondanks een liefdevolle, zorgzame en behulpzame aard gaat Kreeft snel in de verdediging en voelt zich slecht op zijn gemak in grote gezelschappen. Op een bepaald moment trekt hij zich daaruit terug en verwerkt “thuis” alle opgedane ervaringen. Kreeft concentreert zich sterk op het eigene en dat werkt in de praktijk uit in een min of meer uitgesproken huiselijkheid (tussen vier muren, Kreeftenpantser) waarin slechts plaats is voor een selecte kring intimi. Kreeft is het familieteken bij uitstek!

Cancer wordt wel grilligheid en veranderlijkheid toegeschreven. Dit is echter maar ten dele waar: sommige Cancer-typen zijn inderdaad bij uitstek “grillig”, om niet te zeggen extravagant. Zij hunkeren voortdurend naar nieuwe emoties: (Ernest Hemingway, Lord Byron, Salvador Dali, Wim Sonneveld en Mathilde Willink zijn hier klassieke voorbeelden van). Bij dergelijke Kreeft-typen, waar de veranderlijke Maan (heerser van Kreeft) een prominente plaats in de persoonlijke horoscoop inneemt, is de zucht naar steeds wisselende sensaties zeer sterk: zij maken van hun leven bij wijze van spreken één grote roman. In het algemeen zijn Kreeften echter doodgewoon: degelijke huismoeders- en vaders, bij wie het gezin een centrale plaats in hun leven inneemt.

Cancer is dus het moeder-teken bij uitstek. Het prototype van de Kreeft-vrouw wil heel diep in haar hart niets meer dan een liefdevolle echtgenote – bovenal moeder – zijn. Daardoor kunnen ze nogal dominant zijn in huiselijke kring. Deze liefdevolle instelling heeft ook wel iets egocentrisch, want er wordt altijd min of meer op (uitingen van) dankbaarheid gerekend, maar zo werkt het niet altijd in de praktijk.
De mannelijke Kreeft van dit type is de gewone burgerman die zich prima voelt in een huisje-boompje-beestje-bestaan en – als puntje bij paaltje komt – nogal behoudend is ingesteld. Een prima vader en huisman.

Meer dan welk ander teken is Cancer gevoelig voor tradities en geneigd tot gewoontevorming. Wat hij in zijn opvoeding heeft meegekregen draagt hij zijn leven lang met zich mee: ten goede en ten kwade!
Het vasthoudende vande Kreeft blijkt eveneens uit zijn hang naar het verleden. Wij vinden onder dit teken geborenen verzamelaars in de ruimste zin des woords, (kunst)historici en anderen die op een of andere manier met antiek of musea te maken hebben, maar ook kunstenaars. Nostalgie viert hoogtij! En aangezien de Kreeft een groot verlangen heeft om te bemoederen en te koesteren, treffen wij hem dikwijLs aan in de verzorgende beroepen: verpleging, (kleuter)onderwijs, sociaal werk en beheersfuncties. Ook in het hogere management komen veel Kreeften voor, zij tonen zich dan een zorgzame en verantwoordelijke baas. En de Kreeft doet niets voor niets, vandaar dat we hem tegenkomen op het gebied van de handel (Nederland!). Kreeft is namelijk economisch, zakelijk en heeft een fijne neus voor het ontdekken van allerlei “koopjes”.

Volgende maand (22 juli) gaan we het over de Leeuw hebben.