Van jubileumboek tot damhertjes

Dick, maar even niet verder lezen, want ik ga het weer eens over beestjes hebben.

Maar eerst in vogelvlucht een overzicht van wat de afgelopen dagen is gepasseerd.

Zondag kreeg ik mijn schoonmoeder, schoonzus en zwager uit Drenthe op bezoek. Jazeker, ook ik heb zo mijn huiselijke momenten! Ik heb ‘s-middags jambalaya voor hen gemaakt, een schotel met kip, vis, garnalen, gesneden groenten en rijst.
Maar ‘s ochtends heb ik eerst wat getraind in het krachthonk, daarna ben ik naar de Darling Market in Rijswijk gegaan om papier e.d. te kopen bij de PC Discount. Ik kocht daar ook nog twee concert-DVD’s voor € 10,- de twee. Dat werd The Who – Live & Alive en The Doors. Ik moet ze nog bekijken.

Gisteravond bij ‘de club’ anderhalf uur gelopen, oefeningen gedaan en 10 maal 400 meter snel gerend. Vijf daarvan op straat, vijf op de baan. Ik heb mijzelf tijdelijk bij de groep van Rob van der M. geplaatst, wat wederom goed bevallen is: rustig in- en uitlopen, oefeningen en wat loopscholing en bij de tempo’s mocht je ‘loos’. Ik liep de 400 meters gemiddeld in 1.40′, een enkele maal rond de 1.35′.

Daarna heb ik met Ton P. en Marcel de eerste 100 jubileumboeken uitgedeeld, aan de hand van een ledenlijst. De oplage is 1200 exemplaren, maar HAAG Atletiek heeft al 1170 leden! De distributie moet dus streng bewaakt worden.

Mooie tijden
Ik heb Ton van W. en André T. gefeliciteerd met hun mooie tijd op de tien kilometer afgelopen zaterdag. Ton liep iets meer dan 42 minuten, André zat er nèt ietsje onder.
Helmie is ook weer terug uit Egypte, uitgedoken en wel.
En Marjolein zit nu in Barcelona! Heerlijk om nu in een zonnig oord te zijn. Maar ik pak misschien wel een zonnebankje deze week. Niet zo moeilijk, want er staat er een naast mijn bed…

EN DAN NU DE DAMHERTJES!
De bronst van de edelherten is voorbij, twee weken geleden al. Het burlen is verstomd, de afgematte en sterk vermagerde plaatsherten hebben de roedels hinden verlaten en laveien zich nu ongans om de vetreserves aan te vullen. Wel zo handig, met de winter voor de deur.

damherten en edelherten in de Haagse KoekampHun kleinere soortgenoten, de damherten, beleven nu hun bronst.Het zijn die gestippelde herten die je vaak in hertenkampen ziet. Daar zijn het best wel saaie dieren, wat ook samenhangt met de samenstelling van zo’n groep: meestal een groepje hinden en één bok. damhindenMaar in het wild, en zeker in de bronsttijd, zijn ze allesbehalve saai. Bij ons kom je deze dieren vooral tegen op de Veluwe en in het duinwaterleidinggebied nabij Amsterdam.

De mannetjes werden een paar weken terug al onrustig. De sterkste exemplaren met hun brede, afgeplatte geweien hebben in deze periode een dikke nek ontwikkeld, waarin een fikse adamsappel zichtbaar is. Om hun territorium af te bakenen schuren ze met hun kop (oogklieren) en gewei langs bomen en struiken. Ze proberen een roedel kaalwild om zich heen te verzamelen, daarbij hinden en rivalen imponerend door met stijve poten heen en weer te paraderen en soms op alle vier poten tegelijk heen en weer te springen. Het burlen lijkt niet op dat van het edelhert en is ook minder indrukwekkend: het is een hees, knorrend, bijna rochelend geluid.

burlende dambok (foto Gerard Schouten)Er wordt wel gezegd dat de bronstgevechten tussen damherten minder hevig zouden zijn dan tussen edelherten. Maar dat klopt niet. Een bronstgevecht tussen dambokken is van een ongekende felheid. Als twee rivalen van gelijke sterkte besluiten de strijd aan te gaan, lopen ze in imponeerhouding op elkaar af, terwijl ze de kop een tikje schuin omhoog draaien, het wit van de ogen ontbloot. Soms draaien ze even om elkaar heen en vervolgens buigen ze de koppen diep, waarbij de schoffelvormige geweien met veel geweld op elkaar kletteren. Dat geluid hoor je kilometers verderop nog. Met hun lichamen als bogen gespannen trekken en duwen ze op elkaar in, terwijl kluiten aarde en graspollen in het heetst van de strijd worden losgewoeld en in het rond vliegen volwassen dambokSoms gaat een andere bok zich ermee bemoeien, zodat je weleens drie herten tegelijk met elkaar op de vuist, eh.. het gewei ziet gaan. Maar door de vorm van de geweien vallen er wel minder gewonden en zelfs doden als bij edelherten. Zodra één de strijd opgeeft, wordt deze nog een tijdje achtervolgd door de overwinnaar. dambok bij één van zijn damesNet als bij de edelherten, mogen alleen de sterkste bokken de hinden dekken. Dat is een langer ritueel dan bij edelherten. Een bok bespringt een hinde vele malen achter elkaar voordat het beslaan lukt.

Nu is de bronst van de damherten op zijn hoogtepunt, het loopt nog door tot in de eerste week van november. Als je nu naar een hertenkamp gaat, kun je er misschien iets van zien, maar door het gebrek aan rivalen zal dat beslist minder spectaculair zijn dan in het wild.

Advertisements

No Responses Yet

  1. Mooie foto’s,ik ging vroeger altijd met mijn vader de hertjes voeren bij het hertenkamp en die herten zijn idd saai 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: