Magisch weekend

Ik ga straks nog twee P-platen bespreken, maar eerst de dingen van dit weekend.

Zaterdagmorgen ging ik op weg voor een duurloop van anderhalf uur, richting Madestein. Ik was opgewekt gestemd door een leuke e-mail die ik die ochtend had ontvangen en het prachtige weer, zij het dat het in Madestein erg nevelachtig was. Dat versterkte de schoonheid van het landschap alleen nog maar: lucht en water gingen als het ware in elkaar over, het was één witgrijs geheel, al deed een zwak zonnetje verwoede pogingen daar doorheen te breken. De rij bomen langs het water tekenden zich als zwarte silhouetten tegen die achtergrond af.

Kort daarvoor had ik tegen een dikke en ongetwijfeld zeer oude boom op landgoed Ockenburgh mijn rek- en strekoefeningen gedaan, waarbij ik de kracht van de boom door mijn lijf voelde gaan.

Heb ik dan toch wat opgestoken van (prinses) Irene?
Of was ik onbewust al in de ban van Halloween, de volgende dag?

En dan de middag. Eerder deze week had Saskia, een bevriende theatermaakster, mij gebeld. Ze had twee vrijkaartjes voor de openingsvoorstelling van CaDance en vroeg mij haar te vergezellen.Anecdote: voor de voorstelling zaten we op een terrasje wat bij te praten. Saskia verklaarde dat ze was gestopt met roken, waardoor haar helderziende vermogens waren toegenomen. Direct daarna begon ze te praten over Ayaan Hirsi Ali en dier schoonheid en moed: ze zou haar graag eens ontmoeten. Zowaar: nog geen halve minuut later zie ik Hirsi achter haar rug opdoemen, vergezeld door een paar vrienden! Zij gingen op het terras tien meter verderop zitten. Voor mijn gastvrouw aanleiding om haar bij ons vertrek even later aan te spreken, de hand te drukken en heel kort haar waardering uit te spreken. Een mooi moment.

De voorstelling was in het Asta-theater. Buiten stond een lange rij, binnen was het stampvol. De voorstelling zelf bleek wat thema betreft enigszins op Romeo en Julia en West Side Story gebaseerd en was de moeite waard. Een echte dansliefhebber ben ik niet, maar het is toch fenomenaal wat dansers en danseressen allemaal met hun lichaam kunnen doen, zowel wat kracht als lenigheid betreft. Het was wel een wat politiek correcte voorstelling, met Chinese, Afrikaanse, Marokkaanse en Westerse invloeden, kostuums en muziek, maar dat maakte het wel zo kleurrijk. Er verschenen zelfs twee fraaie draken ten tonele. Wel opvallend was dat de enige hoofddoekjes die ik in de zaal zag achteraf afkomstig bleken van danseressen die bij de voorstelling hoorden.

Zondag in het krachthonk. We waren ditmaal maar met z’n tweeën, dus het bankdrukken was snel afgelopen. In de kantine was Joop Teljeur druk doende met het verdelen van de jubileumboeken. Zelf had ik er een achtergehouden voor Marijke, die in Brussel werkt als Euro-ambtenaar. Na de training kon ik haar het boek overhandigen.

‘s-Middags op visite in Wateringen, waar de dochter van vrienden verjaarde. Daarna hadden we geen zin en tijd meer om boodschappen te doen en te koken, dus dat werd roti halen. De rest van de zondagavond in betrekkelijke rust doorgebracht.

En nu weer heel andere muziek!

Procol Harum – Grand Hotel****1/2
Procol Harum – Exotic Birds and Fruits****

Het is echt lichtjaren geleden dat ik Procol Harum voor het laatst opzette. Nu ik dat weer heb gedaan, vanwege dit web-log, vraag ik mij af waarom eigenlijk. Wat een fantastische muziek! Vooral op de eerste plaat, Grand Hotel, dat echt dé ideale match is tussen klassieke muziek – met een compleet strijkorkest – en rock. Perfect, en alle songs op het album lijken geïnspireerd. Een ‘must have’ in elke platencollectie. En mocht je ‘m ergens als CD zien: kopen die hap.

Exotic Birds and Fruits bevat meer ‘vlotte’ up-tempo nummers als Nothing But The Truth en Butterfly Boys, waarbij zanger-toetsenist Gary Brooker bij vlagen als Steve Winwood klinkt. Deze plaat kwam in 1974 uit, een jaar later dan Grand Hotel. Een waardig opvolger. Een enkele keer volgt de begeleidende muziek het patroon dat je later in veel Amerikaanse rock-muziek zou horen, en wat je naderhand als clichématig zou kunnen ervaren. Er staan wel goede nummers op, zoals The Thin End Of The Wedge, al geef ik toch de voorkeur aan Grand Hotel.

Advertisements

No Responses Yet

  1. In het kader van de EVBWL was het weer eens hoogste tijd voor een bezoekje. Leuke site! Heb je al gestemd? You decide!!! Kijk op http://www.melvinvermeer.web-log.nl Alvast bedankt voor je bezoekje!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: