Pracht Matthäus in de Philharmonie

‘De Matthäus is hot’, lees je weleens. Dat mag zo zijn, maar dan toch bij een speciaal publiek: zestig plus, licht conservatief en zich bevindend in de hogere welstandsklasse. Dat valt mij steeds weer op bij de ‘Bach-passionen’ die ik de afgelopen jaren bezocht. Akkoord, je ziet wel jongeren maar dat is niet van het slag dat Paradiso of Het Paard platloopt, zullen we maar zeggen.

Zelf zou je mij een ‘oude rocker’ kunnen noemen, maar dat klopt niet helemaal: ik ben altijd voor muzikaliteit in de rock- en popmuziek gegaan, niet per definitie voor het ‘ruige’, ‘eerlijke’ of hoe je het ‘recht-toe-recht-aan’ strakke werk ook wilt noemen. Daarom past zo’n Matthäus naadloos aan bij wat ik mooi vind. Niet dat ik gelovig ben in die zin dat ik (alle) verhalen uit de Bijbel voor ‘waar gebeurd’ aanneem, maar Bachs muziek is schitterend

Gisteren zijn we naar Haarlem gegaan, waar het volledig uitverkochte concert in de recent gerenoveerde Philharmonie werd gegeven. Een bijzondere concertzaal: vrij strak van inrichting, niettemin met gestyleerde kroonluchters, en een balkon over de hele lengte en breedte van de zaal.

Het is een zaal met een geweldige akoestiek, de Matthäus klonk althans wonderschoon. Het was een uitvoering van de Christelijke Oratorium Vereniging onder de bezielende leiding van dirigent Harry Brasser. De eerste helft was er ook een kinderkoor, het Philharmonia Amsterdam Kinderkoor Waterland.

Onder de solisten viel vooral de Evangelist op, waaraan de tenor Jan van Elsacker op een heel eigen wijze invulling gaf; sterk articulerend, soms zeer hoog. Even wennen, dat wel, maar erg mooi. Ook de zangeressen waren zeer goed: de alt (ik vond het meer een mezzo-sopraan, maar wie ben ik) Myra Kroese (prachtvertolking van ‘Erbärme dich’, de mooiste aria uit de Passion) en de zeer mooie, warm-subtiele sopraan van Heleen Koele (die had ik al eerder gezien bij een andere uitvoering).

Het was een zeer mooi uitgevoerde Matthäus Passion. Wel altijd een hele zit, de eerste helft moest ik vechten tegen de slaap, na de pauze had ik cafeïne tot mij genomen, dus de tweede helft hield ik het vol. Van half acht tot tien over elf, met een pauze van ruim een half uur. Maar het kan nog erger, in een kerk krijg je een houten r…. eh houten achterwerk van die harde banken.

Ik zou dit verhaal kunnen vervolgen met een lyrische beschrijving van de eerste training na de marathon, maar helaas. We gingen voor een uurtje, maar het duurlooptempo was mij net iets te straf voor een hersteltraining, dus ben ik op het strand van Scheveningen, in de buurt van de Pier, afgehaakt en via een omweg naar huis gewandeld. Oppervlakkig gezien ben ik snel hersteld van de marathon, maar in benen en knieën zijn nog reparatiewerkzaamheden gaande.

Advertisements