Via Omloop naar KoninginneNach

Gistermorgen was ik heel vroeg in en uit de veren. Om 03.00 uur lag ik er in, om 07.00 uur stond ik naast mijn bed. Dat zat zo: ik heb naar dat nieuwe programma ‘De nacht van de popmuziek’ (of zoiets) gekeken met Matthijs van Nieuwkerk en Leo de Groot. Je kon een concertfragment aanvragen via een mailtje en dan kon je gebeld worden. Heb ik gedaan. Het zou wel heel bijzonder zijn als uitgerekend dát fragment uitverkoren zou worden – er hebben zo’n 5000 mensen gemaild – en dat is ook niet gebeurd. Maar goed, we hebben YouTube nog, ik zet dat fragment er zelf wel een keertje op…

Wel aardig overigens, dat programma, maar ook wel heel erg AOR (hoor wie het zegt…) met de overbekende namen: Otis Redding, Tina Turner, Ray Charles, The Stones, Bob Dylan, John Lennon, David Bowie. Niet bepaald een vernieuwende smaak, al maakt het enthousiasme van de heren veel goed.

Maar goed, gistermorgen was ik dus vroeg op. Na de ochtendrituelen zat ik om 08.40 op de fiets op weg naar het huis van Helmie, waar Ton, André, Mike en ik zouden verzamelen om vervolgens in Tons auto naar Noordwijkerhout te gaan om de halve marathon te lopen. Dat wil zeggen, Ton zou de 5 km doen.

 

Na een voorspoedige rit kwamen we op de plaats van bestemming aan. In de hal troffen we Tons collega William, een snelle 50 plusser die met gemak een tijd van onder de 1:30 op de halve marathon kan lopen.

Er waren veel XSL-lopers, van die Noordwijkse strandlopers, mar ook best veel Haag-atleten, gezien het vele groen-geel. Naderhand bleek dat velen uit de ‘stal’ van de bekende lange afstandtrainer van (sub)toppers Lex van Eck van der Sluijs kwamen. Achteraf is door het groen-geel mooi gepresteerd. Zo werd Thomas eerste op de 5 km, Lindsay van Marrewijk tweede op de 5 km bij de dames, Gijs derde op de 5 km en tweede in het klassement bij het Zorg en Zekerheid Circuit.

Esther Hartman (op de foto boven rechts, met het paarse shirtje) werd in het eindklassement tweede 40 plus dame op de 10km.Carla Ophorst werd eerste dame op de 10 km, nog voor Wendy van den Speyker, en Helmie werd tweede op de halve marathon! Weliswaar niet in een voor haar doen supertijd (1:33), maar dat is logisch. Ze heeft de marathon nog in de benen. Toch weer een mooie prestatie! Tijdens de prijsuitreiking was ze echter verdwenen, ze stond onder de douche, maar ‘snelle Eddy’ – die 1:20 zou lopen – nam de bloemen en de envelop met inhoud voor haar in ontvangst. Mike heeft trouwens 1:24 op de halve marathon gelopen en Ton 24 minuten op de 5 km.

Maar hoe heeft ‘uw verslaggever’ gelopen? Niet zo snel als het aanvankelijk aanvoelde. Maar goed, echt ontevreden ben ik niet. De omstandigheden waren redelijk zwaar, veel wind en tegelijkertijd warm, ik heb naar mijn gevoel flink doorgelopen en liep lange tijd op een schema van 1:46, maar de laatste kilometers kreeg ik het zwaar en kwam op 1:48 uit.

Wel een mooi parcours, en een prima organisatie. Erg leuk vond ik dat de lopers na afloop geen medaille of t-shirt kregen, maar een mooie flinke plant naar eigen keuze. Hierboven zien we marathon-man Paul Wobbe (hij gaat binnenkort zijn 100ste(!) marathon lopen) een plant uitkiezen. Op de foto ernaast zien we Ton in gesprek met supersnelle Carla Ophorst.

Na de loop en de prijsuitreiking kwamen we langs een boerderij waar je bloemen en verse aardbeien kon kopen. Dat stond met grote krijtletters op een bord aangegeven naast een uitnodigend openstaand hek aan de kant van de weg. Er was echter niemand om ons te helpen, zelfs het – eveneens op het erf aangegeven – advies om aan te bellen, bood geen soelaas.

Nou ja, dan maar geen aardbeien en met de auto verderop in Noordwijkerhout op een terras gezeten. Daar hebben we echte Noordwijksehoutse appelsap op biologische basis gedronken en erg lekkere pannenkoeken gegeten. Al met al waren wij vrij laat thuis, om 17.00 uur.

Het plan was om met hetzelfde groepje naar KoninginneNach te gaan. ‘s Middags had ik totaal geen zin, was te moe (in de auto was ik zelfs even in slaap gevallen, net op het moment dat via de autoradio werd meegedeeld dat PSV landskampioen was geworden) maar eenmaal thuis, kwam de energie snel terug. Helmie belde een uur of twee later of ik nog naar strandtent ‘Beach Club Friends’ kwam om iets te drinken. Zelf was ze er al met Mike heengegaan om iets te eten. Zo gezegd, zo gedaan. Ook Margreet (die derde dame is geworden bij de 24 km Afsluitdijkloop) kwam nog even langs. Altijd gezellig.Zo hebben we van de zomer(!)avond genoten van de ondergaande zon.

Het kan echter verkeren. Ik bleek van ons gezelschap de enige te zijn die naar ‘de Nach’ wilde. Of liever gezegd: ik had thuis op internet het programma bekeken en gezien dat Los Lobos zou optreden. Dat wilde ik zien. Ik bracht de fiets thuis en ging met de Randstadrail naar ‘De vólgende halte is: Spui’ (kan die dame niet eens iets anders omroepen dan steeds maar dat ‘De vólgende halte is:…).

Overal in de stad was muziek. Diverse podia verspreid over het centrum, en in elk café traden artiesten op. Eerst liep ik over de Grote Marktstraat waar DJ Maestro indrukwekkende beats over het KoninginneNach-publiek uitstortte. Daarna heb even gekeken bij een jazz-podium waar saxofonist Bas van der Lek met ‘friends’ speelde.

Los Lobos kwam na het optreden van Idols-idool Boris. De groep  was erg goed. Uiteraard werd de één uur durende act afgesloten met ‘La Bamba’, hun wereldhit. Daarna ben ik maar naar huis gegaan, ik had weinig zin in drank, bovendien had ik een vermoeiende dag achter de rug.

Advertisements

Stukkie omlopen…

Vandaag gaat de reis naar Noordwijkerhout, wij gaan met een klein groepje in de auto van Ton. Doel is het lopen van de Omloop van Noordwijkerhout, een halve marathon. Op de website van de organisatie werd gewaarschuwd voor erg warm weer, maar dat lijkt erg mee te vallen. We zien wel, zolang we de halve marathon maar uitlopen.

Als alles goed gaat, komt er later deze dag een update. En weer later – maar dan is het inmiddels avond – gaat hetzelfde groepje, althans een deel daarvan, naar KoninginneNach. Dat lijkt op Carnaval: leuk, maar je moet wel met meerderen gaan. Alhoewel, als Hagenaar èn Hagenees kom je er altijd wel bekenden tegen…

Onkruid? Hoezo?

Morgen de halve marathon van Noordwijkerhout! Dat betekent vandaag rust. Wel even verder gegaan met het schilderen van tuindeur en de omlijsting van het raam ernaast, en ‘s middags twee uurtjes strand. Er stond wel een frisse wind aan het strand, ik heb maar een kuil opgezocht voor wat beschutting. Gek, je vindt het niet warm maar voor de tijd van het jaar is het nòg kranzinnig, liggen op het strand alsof het zomer is… Buurman André met zijn dochter Claudia kwamen mij later gezelschap houden, en toen ik het strand verliet werd ik gewenkt door Jan G., oud-Haagatleet en actievoerder van de TNT-postbodes. Even een wijntje met hem en Angelo (de snelste Haag-atleet bij de CPC met 1 uur en 15 minuten) gedronken op het terras. Toen weer terug naar huis, Salade Nicoise maken voor het avondmaal.

Vanmorgen vroeg zag ik trouwens wat onkruid in de tuin. Eigenlijk is het een raar woord, ‘onkruid’. Het is gewoon een verzamelnaam voor allerlei plantengroei die niet ‘gepland’ is in onze zorgvuldig onderhouden tuin. Meestal gaat het om kruidachtige bloemplanten. Nu hebben wij zelf niet zo’n strak onderhouden tuin, integendeel, ik laat  het allemaal tot op zekere hoogte woekeren. Dat is zeker bij de vijver het geval, het is daar een weerwar van planten waaronder moeras-vergeet-mij-niet (Myosotis Palustris), vrouwenmantel (Alchemilla Vulgaris) en smeerwortel (Symphytum Officinale).

Moeras-vergeet-mij-nietje

Dan is er ook nog het zevenblad, zeker een onkruid omdat deze plant flink kan woekeren en alle andere vegetatie wegdrukt. Dat geldt ook voor een aangeplante gecultiveerde rietsoort die grote wortelstokken maakt, dus overal schieten de grasachtige stengels omhoog. Daarbij is enig onderhoud wel op zijn plaats. Het is dus niet zo dat de natuur helemaal zijn eigen gang kan gaan. Maar zo zit er tussen de stenen ‘onkruid’ dat een ander misschien allang had verwijderd, maar een heel mooi plantje blijkt, het Vijfvingerkruid (potentilla reptans). Verder Mannetjesvaren (Dryopteris filix-mas) en Salomonszegel (polyganotum multiflorum). Gewoon lekker laten zitten.

Smeerwortel (links) en opkomende Samomonszegel (rechts)

In zekere zin is dat in lijn met wat Balkenende deze week tijdens een bijeenkomst over duurzaamheid heeft gezegd. Hij vindt dat ons land een voorbeeld kan nemen aan Chicago, waar steeds meer ‘green roofs’, worden geïnstalleerd. Niet alleen platte daken van overheidsgebouwen worden beplant; maar ook burgers en bedrijven worden gestimuleerd hetzelfde te doen.Volgens de minister-president hebben groene daken een positief effect op de luchtkwaliteit, zorgen ze voor minder stookkosten en voor meer natuur in de stad.

Tja, we kunnen er natuurlijk ook voor zorgen dat er minder gebouwd wordt, maar dat zit er niet in vrees ik. De economie moet draaien, de bouwsector ook. Dan maar groene daken. Of meer wilde tuinen, zeker met wat water (vijvertjes of poeltjes) erbij kan je achtertuin een waar natuurreservaatje op de vierkante millimeter worden, compleet met kikkers, padden en salamanders, nestelende vogels, vlinders en wat dies meer zij.

In de tuin van de buurvrouw nestelen momenteel een paartje koolmezen. Het ouderpaar vliegt af en aan om de jongen van voedsel te voorzien. Dat er jongen zijn valt af te leiden uit het lichte gepiep uit het nestkastje.

Van de week werd ik midden in de nacht wakker uit een mooie droom. Het was half twee. Buiten hoorde ik het onheilszwangere geluid van een uil: ‘hoe-hoe, hoe-koe-ke-doe, hoe!’ En dat bleef zich maar herhalen. Even het gordijn weggeschoven en een poging gewaagd om het beest te zien. Na enig speurwerk zag ik hem zitten, in de top van een afgezaagde cederboom bij de andere buren. Het was een bosuil. Wat moet-ie in een stadstuin? Wij wonen vlak bij de duinen en daar nestelen ze. Hij was kennelijk iets afgedwaald. Toch wel een mooi nachtelijk geluid. Dat geldt ook voor de vroedmeesterpad, die ik ook weer hoorde in een tuin verderop in de straat, maar over deze zeldzame amfibieënsoort die zich in de tuinen in de omgeving aardig schijnt te handhaven, heb ik al eens het nodige geschreven.

Gamma- en Zonnestralen & Meer en Bosch

Het was vandaag een rustige èn een drukke dag. Klinkt tegenstrijdig, maar zo heb ik het wel ervaren. ’s Morgens rond half tien fitness, veel heavy metal inclusief 15 minuten cross-trainen. Thuisgekomen, even de mail checken. Eén ding is zeker: we hebben twee weblog-groepen voor de 12-uurs estafette! Deze week nog ga ik inschrijven.

Meerenbos3rMeerenbos4rMeerenbos5rMeerenbos7r

Meerenbos6rEn verder… eens kijken wat ik met mijn vrije dag zou gaan doen. Het was mooi en zonnig weer, maar de wind was ijzig koud aan de kust: geen strandweer dus. Opeens kreeg ik een praktische opwelling. Even later zat ik op de fiets naar de Gamma (dat zeg ik!) om kwasten, twee blikken verf, schuurpapier, een verfbakje, een plamuurmes en afplaktape aan te schaffen. Daarna snel naar huis, een trapleer neergezet en de gedeeltelijk bladderende verflaag van de keukendeur aan de tuinkant afgestoken. Vervolgens het geheel geschuurd. De raam- en deurpost ernaast ondergingen hetzelfde lot.

Merenbos10wit

Daarna alles met een vochtige doek afgenomen. Even later de ramen en zijkanten afgetaped en het houtwerk in de grondverf gezet. Zo, dat is dat. Zaterdag een tweede schuurbeurt en daarna gaat de goede (glans)verf er op. Nee, een klusser ben ik niet, maar soms moet je wel. In mei moet een groot deel van het huis eraan geloven. Gamma zal niet armer worden van mij en ik? Ach, ik kan altijd nog het Straatnieuws gaan verkopen…

Na het schilderen een stuk gelopen. Niet zo lang, 40 minuten, maar het is iets. Ik liep grotendeels door het vogelrijke Meer en Bosch, de boshyacinthen staan er prachtig bij. Daar moet ik foto’s van nemen, dacht ik. Hetgeen ik anderhalf uur later daadwerkelijk heb gedaan.

De rest van de avond in betrekkelijke rust doorgebracht, onder meer bloggend achter de pc met op TV voor de zoveelste keer die geweldige Depeche Mode live in Milaan op. Het verbaast mij niets dat ze tot de beste popgroep van 2006 zijn uitgeroepen. Niet slecht voor een jaren-80 groep waarvan de leden ook niet meer tot de allerjongsten behoren…

Tuurlijk, smaken verschillen, maar ik kan het niet laten. Weer een nummer van DP, met dank aan YouTube…

DEPECHE MODE – ENJOY THE SILENCE

Van pyramide tot planeet

Gisteravond merkte ik dat het niet soepel zou gaan. Ik hadde training van afgelopen maandag nog duidelijk in de benen, en ditmaal zou hetwederom een zware tempotraining worden: twee pyramides van 2-4-6-4-2 minuten.Achteraf hoorde ik van menigeen dat het inderdaad zwaar was.

Zware pyramides…

Daarom ben ik maar voor mezelf maar een stukje gaan lopen.Dat kwam mij eigenlijk wel goed uit, want’s avonds zou ik voor het clubblad nog twee mensen interviewen. Na het lopenkon ik mij daar een beetje op voorbereiden. Het werden uiteindelijk ongeveer 50minuten, met een zwakke poging omtussendoor te versnellen, eerst twee, daarna vier minuten, maar het lukte nietom echt tempo te maken. Toen ik voor de zes minuten wilde gaan las ik van demarkering op de weg af dat ik de eerste 500 meter in 2 minuten en25 seconden liep. Nee, dat is te langzaam voor een tempo, ik kon beter maarrustig een duurloopje gaan doen, morgen (vandaag dus) is er weer een dag.

Het interview heb ik gehad, met het echtpaar Mulder in hetkrachthonk. Zij begeleiden jonge veelbelovende atleten bij technische nummers,zoals kogelslingeren en discuswerpen. Zelf waren zij ook meer danverdienstelijke atleten, hebben in de nationale top meegedraaid en warenmenigmaal tweede en derde bij de Nederlandse kampioenschappen op diverseonderdelen.

Voor en na het interview was het weer ouderwets gezellig in en rondhet clubhuis, zoals elke woensdag.

Gliese 581. Rond deze ‘rode dwerg’ zou de pas ontdekte planeet draaien…

Met Frank, onze astronoom, gepraat over die nieuwe planeet. Het was in het nieuws: Europese astronomen ontdekten afgelopen week een ‘nieuwe’ planeet. Met een grote telescoop vond het team vanuit Chili dat object rond de ster Gliese 581, een zogeheten ‘rode dwerg’.

Deze nieuwe planeet bevindt zich op ‘slechts’ 20,5 lichtjaar van de Aarde, in astronomischetermen betekent dat zoveel als de afstand van ons huis naar ‘de bakker om de hoek’. De temperatuur op de nieuwe planeet zou tussen de 0 en de 40 graden Celsius schommelen, verder zijn de ontdekkers ervast van overtuigd dat er vloeibaar water aanwezig is. Maar of het een gesteenteplaneet is zoals onze Aarde of dat die planeet bedekt is met oceanen, weet men (nog) niet. Op zich wel condities die leiden tot speculaties over mogelijk buitenaards leven…

Schildersduo

Ik zit niet gauw om tekst verlegen, maar vanavond wist ik het even niet. Slechts een berichtje dat ik even ben wezen fitnessen, en dat met die warmte. Nou, dan ben je snel uitgeschreven.

Gelukkig was er een reddende engel die nog enkele foto’s van Carnaval toestuurde. Ruim twee maanden geleden was dat, het lijkt langer geleden…

Op bovenstaande foto een schildersduo. Een daarvan lijkt ‘de echte’, maar schijn bedriegt, zeker met Carnaval! Het is juist de ander, Paul Versteegh, die zijn talent heeft uitgebuit en full time kunstschilder is. De ander is volgens mij een parvenu die meer oog heeft voor de biertjes…

De benen uit de bibs

Vanavond stond er een baantraining op het programma. Dat is lang geleden! Tien maal vierhonderd meter, meteen al pittig. Al naar gelang het niveau, werd onze groep opgedeeld in een top van zeer snellen (onder de 1:20 per 400 m., Rutger en Mike), een groep die de vierhonderdjes tussen de 1:30 – 1:20 zou afleggen (Helmie, Ralf en ‘andere’ Ton), een groep van rond de 1:40 (André) en een groep van 1:45 (Ikke).

Trainingspak voortaan verplicht en minder vrijblijvende trainingsmethoden…

Eerst hebben we een stukje ingelopen door de duinen met in het dennenbos de rek- en strekoefeningen. Daarna terug naar de baan, met driemaal een korte versnelling.

Of het aan mijn nieuwe schoenen heeft gelegen of  omdat ik heel geleidelijk aan het afvallen ben, geen idee, maar de training ging alleszins redelijk. Die 1:45 heb ik één keer gelopen, de overige negen keer zat ik daaronder, meestentijds liep ik 1:41/1:42 per 400 m. met eenmaal een uitschieter van 1:40.

Aan André had ik een goede ‘haas’, de eerste keren liep ik in zijn kielzog. Hij haakte echter al  snel af wegens kuitproblemen, dus de rest liep ik op gevoel. 

Na de training was er trainersvergadering. Coördinator Wim Hartman zou het trainingsschema voor het zomerseizoen presenteren en toelichten. Zelf was ik daar uiteraard niet bij, ik zat bij een andere vergadering, die van de redactiecommissie van ons clubblad ‘Haagse Bluf’. Een dunbezette vergadering, we waren met z’n drieën (van de zes leden). Maar we hebben de taken verdeeld, het gaat weer goedkomen.