Partir c’est vivre un peu…

De eerstvolgende update naar verwachting maandagavond 2 juli! Ik ben even weg voor een korte wandelvakantie in Parijs en Picardië.

Hierbij enkele foto’s die ik tijdens de vorige Doornvogelvakantie in Parijs heb gemaakt, maar het weblog niet hebben gehaald. Komt nu mooi uit, zie het maar als een soort pauzefilmpje…

Parijsdag46notre_dameParijsgrafginsbourgParijsjardindesplantesParijsdag53louvre

Parijsdag56carnavalet

Tot slot nog wat muziek uit Frankrijk. Het filmpje hierboven is  uit een zeer grijs verleden (La Mer van Charles Trenet), en hieronder een uit en recent verleden (One More Time van Daft Punk). Totaal verschillende soorten muziek, maar allebei op en top Frans…

Advertisements

J’aime La France – Moi non plus…

Vanaf woensdag ben ik een paar dagen – bijna een week – in Frankrijk, tezamen met een stel andere Doornvogels. Vijf dagen lang wordt er gewandeld, maar ik neem mijn hardloopschoenen mee. Ik ben van plan om iedere ochtend minstens een uur te gaan hardlopen.

Deze avond heb ik voor mijzelf gelopen, want ik had nog wat klusjes te doen. Om half zeven ging ik op weg, om vijf over half acht was ik terug. Onderweg, even voor de Laan van Poot,  kreeg ik een enorme stortbui over mij heen. Geen luifels of winkelgalerij in de buurt, dus ging ik maar zo goed en zo kwaad als mogelijk was onder de bomen lopen, heen en weer dribbelend over een afstand van pakweg 15 meter. Ik was zo een paar minuten bezig toen aan de overkant een vrouw in de deuropening van een villa verscheen en naar mij wenkte. “U kunt hier binnen wel even schuilen hoor!” Aardig, dat wel, maar ik sloeg het aanbod vriendelijk af. De regen werd namelijk al minder en ik vervolgde mijn weg.

Om in de stemming te komen wat Franse muziek ditmaal. Mag het lekker ouderwets zijn? Of juist modern?

Een mooie mix dan! Ik was een beetje aan het surfen op YouTube, kom ik onderstaand muziekfilmpje tegen van Serge Gainsbourg en Jane Birkin, het sensueelste zangduo dat Frankrijk gekend heeft. Wie kent niet het befaamde ‘Je t’aime – Moi non plus?’

Dit liedje past wel in die sfeer. Het nummer? 69… Om precies te zijn: 69 Annee Érotique

Serge is niet meer, maar Jane nog wel, en hoe! Ze mag er nog steeds zijn op haar zestigste. Ook al is zij niet meer de schoonheid die zij ooit was, op een bepaalde manier is zij toch ‘een lekker wijf’. En hoe zit het met haar zangkwaliteiten? Ach, laten we het daar niet over hebben, maar al met al heeft het wel wat. Erg verrassend was onderstaand filmpje, waarin Jane even optreedt met de befaamde Schotse band Franz Ferdinand. Met daarna nog een interview over hun samenwerking. Ik wilde jullie dit niet onthouden.

Jane Birkin en Franz Ferdinand

Parkpop 2007 wederom nat

Vorig jaar was Parkpop volkomen verregend. Dit jaar was het helaas niet veel beter, al vermocht dat de stemming niet echt drukken. Vanmorgen stond ik in alle vroegte in de keuken te bakken. Een quiche met prei, ui, blokjes ham en gerookte spek, eieren en kaas: dat was mijn bijdrage aan de gastvrijheid van Paul en Marlies, die volgens een goede, bijna jaarlijkse traditie hun riante appartement hadden opengesteld voor vrienden waarmee ‘en groupe’ Parkpop zou worden gevierd. Ze wonen direct tegenover de ingang van Het Zuiderpark, vandaar.

Meer mensen hadden iets culinairs gefabriceerd. Vriend Ruud had appeltaart gemaakt, Yvonne een smakelijke kruidige rijstsalade, Marlies pennacotta en een makreelsalade, Ingeborg kruidcake. We lieten het ons goed smaken allemaal.

Om half twee gingen we naar het veld. Het begon al te miezelen, maar soms was het ook droog. Een paar jongens deelden gratis regenponcho’s uit, daar hadden we vooral later op de dag profijt van.

Ik ben maar een paar uur gebleven omdat ik ’s avonds met mijn vrouw en dochter uit eten zou gaan. Dus erg veel heb ik niet gezien. De britpopgroep Air Traffic klonk erg goed, prima zanger ook. Maar ja, er zijn veel van die goede gitaarbands tegenwoordig. Verrassender vond ik het optreden op een klein podium van een Utrechtse formatie (Streaky Sneeks of zoiets…). Uitstekende zanger, prima gitaarspel en mooie, knap gearrangeerde en originele liedjes. Marlies en ik waren eigenlijk op weg naar het podium waar Beef geacht werd te spelen, maar bleven bij dit podium hangen.

Ook heel goed was de rock and soulformatie Family Stand, met een zangeres die de reïncarnatie van Aretha Franklin leek. Maar dat was niet zo, want Aretha leeft nog. Een dijk van een stem!

Met Ruud en Joop ben ik nog naar de X stage gegaan om de door Ruud aangerade groep R.O.O.O.M. te zien, maar in plaats daarvan kwam een Rap-formatie. Uitgerekend een van de weinige muziekgenres waar ik niets mee heb, bovendien begon het harder te regenen, mooi moment om te vertrekken. Ruud volgde mijn voorbeeld.

Thuis de eerste serie foto’s ingeladen en daarna naar restaurant Bogor. We hebben daar prima indisch gegeten, wel pittig maar lekker. We waren wel heel vroeg uitgegeten, dus ben ik toch nog teruggegaan om de slot-act te zien, Kim Wilde. Niet dat ik zo’n fan van haar ben, maar het is toch een echte jaren-tachtig icoon. Mooie gelegenheid om haar live te aanschouwen.En Kim had nog steeds dat ‘Wilde’, ze deed flink haar best. Een stevig rockende band begeleidde de blonde zangeres die zich na haar hoogtijdagen heeft omgeschoold tot hovenier  en tegenwoordig alles van planten weet. Ze is wat molliger geworden, maar nog steeds redelijk goed bij stem. Alleen was het muzikaal wel wat vlakjes vond ik, Kim sprong wel heel enthousiast rond maar in de muziek zelf zat weinig ‘licht en schaduw’.

Verrassend was dat Helmie en Mike ook naar Parkpop waren gekomen om Kim Wilde te aanschouwen. Ze vertelden dat ze daags ervoor de heuvelrugloop (halve marathon) hadden gelopen. Het was zwaar, maar Helmie is daar wel weer tweede dame geworden…. Petra heeft er ook over geschreven op haar weblog!

In het teken van Griekenland en Astrologie

Vrijdagavond was ik op bezoek bij André en Anne. Aanleiding was het thema astrologie. Maanden geleden al had Anne gevraagd eens langs te komen om hierover te praten, liefst aan de hand van hun horoscopen. Hoezo dat? Jaren geleden was ik een fanatiek amateur-astroloog en heb heel wat geboortehoroscopen getrokken en beschreven. Vele tientallen. Bovendien had ik een paar vrienden die dezelfde passie (want dat was het, zonder overdrijving) deelden.

 

Zoals Diederik, die nu trouwens – mede doordat ik hem geënthousiasmeerd zou hebben – bij Haag Atletiek loopt. Hierboven zien we een krantenknipsel uit 1973, waarin hij – als nieuwbakken inwoner van Tilburg – als astroloog geïnterviewd werd door een plaatselijke krant. Daarnaast Diederik anno 2007.

We hebben heel wat avonden doorgebracht met elkaar en andere vrienden en vriendinnen, op omgekeerde bierkratjes, druipkaarsen en wat dies meer zij, pratend en discussiërend over astrologie en I Tjing (het Chinese orakelboek). En ontzettend gelachen in die tijd. Wij waren allemaal prettig gestoord (‘wàren?!’ hoor ik u al denken, nou akkoord, dat zijn we nog steeds).

Hierboven een beeld van een jaren-zeventig feestje waarvan er zoveel waren in die tijd: allemaal op de grond zitten, goeje langspeelplaten draaien op je pick up, wijntje, trijntje, roken (alhoewel er in onze vriendenkring niet of nauwelijks werd geblowd) en vooral bomen opzetten over allerlei levensbeschouwelijke kwesties. Een mix van filosofie en lekker slap kletsen.

Diederik en ik gingen toen een paar jaar achtereen naar een drie-daags Astrologisch congres in Het Contact der Continenten (zo heette dat gebouw geloof ik) in Driebergen (of Soesterberg?). Erg boeiende sessies waren dat, met lezingen van beroemde astrologen en metafysici zoals Jack Chandu, Noud van den Eerenbeemt, Mellie Uyldert, Karin Hamaker-Zondag en Jan Gieles. We sliepen in een naburig hotel, en de maaltijden in het gebouw zelf waren gezellig.

Bovenstaande foto maakt de indruk dat het congres een hoog ‘oude dametjes-gehalte’ had, maar dat viel erg mee. Er viel voor de relatief jonge mannen die wij toen waren genoeg moois te zien, maar dat staat niet op deze afbeelding. Diederik, zijn toenmalige vrouw (nu theologe en pastor) Ank en ik zitten helemaal op de achterste rij. De man met de microfoon was overigens een vlotte, Willem Duys-achtige presentator, maar hoe-ie heette ben ik vergeten…

Maar ik dwaal af. Het werd een gezellige avond bij Anne en André, met een uitstekende Griekse maaltijd (moussaka), perfecte Griekse tzatziki, zoetige maar smakelijke Griekse wijn, Griekse muziek. Alleen de conversatie verliep in het Nederlands. Dat kwam goed uit, want ik spreek geen woord Grieks. Overigens had ik door tijdgebrek de horoscopen nog niet kunnen maken (wat toch altijd een vrij tijdrovende bezigheid is), wel heb ik aan de hand van inderhaast uitgedraaide computerhoroscoop iets kunnen vertellen.

Een van de vele fraaie stillevens van Ronald Raaijmakers

Zaterdag

was een drukke maar aangename dag. ’s Ochtends heb ik een klein uurtje hardgelopen naar en in de duinen, daarna heb ik boodschappen gedaan voor het avondmaal. Daarna ben ik met Karin naar Pulchri Studio gegaan. Er was daar een expositie van kunstenaars die vertegenwoordigers heten te zijn van het ‘Absordasties Rejaliesme’.

De bekende cabaretier Jeroen van Merwijk treedt, als ‘enig niet-werkend lid’ van deze groep Malfed, als spreekbuis van deze groepering op. Ik moet zeggen: het was bijzonder en dat bedoel ik positief. Vooral de ingenieuze en fijnzinnige ballpointtekeningen, het leek wel Delfts Blauw. Helaas was het vandaag de laatste dag, anders was ik nog een keer gaan kijken.

Langevoormakind

Op de Lange Voorhout was er weer de jaarlijkse beeldententoonstelling, een paar van de opvallendste creaties heb ik op de foto gezet.

LangevoorflesLangevoorchimpLangevoorsfinxLangevoorinsekt

De rest van de dag ben ik bezig geweest met boodschappen doen en koken. Ik kreeg visite van schoonfamilie en mijn dochter die jarig is vandaag, daarom. De parfum (van Kenzo) die ik deze middag had gekocht en de grote kamerplant werden erg op prijs gesteld. Later deze avond zou ze met vriendinnen gaan stappen, ergens sieraden maken.

DONDERdag

Donderdag was een wat merkwaardige dag. Inderdaad een DONDERdag vanwege het onweer. Ook een dag waarop ik niet al te veel heb gedaan. Alhoewel: twee cartoons gemaakt, iemand geïnterviewd en het verhaal thuis meteen uitgewerkt, geshopt bij De Bijenkorf (broek en polo). Oh ja, later in de middag bij De Hardloopwinkel mijn t-shirt opgehaald die ik nog van de CPC tegoed had, en een nieuw clubshirt gekocht Het valt dus nog wel mee, dat ‘niet veel gedaan’. Het was meer een gevoel van indolentie. Misschien had het met het weer te maken, dat zat niet echt mee. Niet erg, ik had toch geen uithuizige plannen.

Morgen nog een dag werken en daarna het weekend. Dat belooft wel weer levendig te worden, onder andere op visite (dat wordt een astrologie-avondje), museumbezoek, Parkpop met een Haag-delegatie, verjaardag van mijn dochter met familiebezoek en uit eten, en wellicht lopen. Nou nee, niks wellicht, er wordt zeker gelopen, maar vanwege ‘sociale verplichtingen’ zoals dat zo mooi heet, geen prestatieloop of wedstrijd. Anders had ik misschien wel meegedaan aan een loopje in de omgeving. Trouwens, in juli en augustus zijn ze er weer, de Kerkpolderloopjes, zomerse 5 km loopjes bij ‘Bertus’ in Delft. Goed om aan de – relatieve – snelheid te werken.

Bosjes van (modder)Poot

De training ging gisteren (woensdagavond) wel beter dan afgelopen maandag, maar helemaal hersteld van de 12-uurs estafette zijn de benen nog niet.We hadden een fartlektraining over een parcours met veel bospaadjes en heuveltjes. Dat begon al in de Bosjes van Poot. Via het Statenkwartier liepen we naar het Scheveningse Bos, waar we onder de voortvarende leiding van een weer geheel fitte Ton Westbroek een zwaar parcours liepen in een behoorlijk tempo, met veel klimmetjes en modderige bospaden.

Bosjes van Poot

Vervolgens staken we over naar de Waterpartij, renden over het grasveld naar beneden en even later weer naar boven. Daarna ging de weg langs de Haringkade rechtdoor en bij de Jurriaan Kokstraat rechtsaf en vervolgens naar links, via een steile bult richting boulevard. Daar moest ik afhaken, had het gevoel dat ik kapot zou gaan als ik de helling op was gerend. En kapot gaan is wel het laatste wat ik wil bij een training. Dus wandelde ik naar boven, waar hergroepering plaatsvond.

Verder maar weer. In totaal (bruto) heb ik precies 80 minuten volgemaakt, Bij de 81e minuut was het gedaan, we waren toen halverwege de Dr. Lelykade langs de tweede binnenhaven. De benen en de heupen deden pijn en ik haakte af. Evenals maandag heb ik de laatste drie kilometer naar de baan beurtelings wandelend en voorzichtig joggend afgelegd. Nee, voor ultralopen ben ik niet in de wieg gelegd…

Have a Break

De boog kan niet altijd gespannen zijn. Een mooi spreekwoord met een toepasselijk plaatje, vorig weekend in Maastricht genomen.

Vandaag en vanavond druk-druk-druk met van alles en nog wat en dat alles moet nog af ook. Deadlines…

Daarom maar weer eens een muziekje, ditmaal geïnspireerd op onze Zuiderbuurbloggers.

Instant Street van dEUS! Een bijna-klassieker van een van Belgiës beste bands. Het mooiste stuk begint voor mij bij 1:25 of daaromtrent, wel jammer van het vrij abrupte einde….