Amsterdam De Bazel

AagijsbrechtAakluisdeurAawenteltrapAastudiezaalMijn weblog van vandaag sluit mooi aan bij het tv-programma van vanavond over de Sixties. Een leuk, met veel enthousiasme gepresenteerd programma waarbij een band waarvan de leden in de jaren zestig nog in de verrekijker van hun vader zaten, vol vuur en overtuigend allerlei sixties-nummers zongen. Van Keep on Running tot My Generation, van Mijnheer de President tot Daytripper, een nummer van Q65 enzovoorts.  Met als gasten Hedy d’Ancona, de meest sixtieste vrouw van Nederland en sixties-professor James Kennedy, en filmbeelden uit die tijd, zoals John en Yoko in bed in het Amstel Hotel.

Laat ik nou net vanmiddag die foto hebben gezien in de expositie ‘Schatten’ in het Stadsarchief Amsterdam. Ik was er voor een interview en heb dat gecombineerd met een bezoek aan clubgenoot Paul K. die daar als archiefambtenaar werkzaam is. Paul gaf mij – en zichzelf – een rondleiding door het monumentale gebouw ‘De Bazel’.

Met behulp van een soort ipod en een koptelefoontje bekeken wij ‘de Schatkamer’ in de catacombe, waar unieke archiefstukken, prenten, oude boeken en diverse curiosa achter vitrines staan uitgestald. Het oudste stuk dateert van 27 oktober 1275, toen Graaf Floris V de naam Amsterdam voor het eerst noemde in het vermaarde tolprivilege.

AabenedenAamichielderuijterAaoudstestuk

Fotograferen mocht, maar flitsen niet, dus als de foto’s wat donker zijn uitgevallen ligt het daaraan.

In dezelfde ruimte (de voormalige kluizen van de bank die ooit in De Bazel gehuisvest was) werd de film Amsterdam in de jaren ’70 vertoond. Met onder andere Vondelparkslapers, Witkarren, Nieuwmarktrellen, de Vrouwenbeweging en de Bijlmermeer. De bekende beelden, maar altijd leuk. Zo vraag je je in gemoede af waarom het witte fietsenplan alleen in park De Hoge Veluwe een succes werd en waarom het futuristische witkar-plan van Luud Schimmelpenninck niet van de grond is gekomen. De film is trouwens nog geruime tijd te bezichtigen, tot april.

AaarchiefkruijssenAakruijssenLater liet Paul mij zijn werkplek zien, maar niet voordat wij een kijkje hadden genomen in de studiezaal. Daar kun je achter het beeldscherm de stukken uit het archief opzoeken. In een van de kasten trof mijn gastheer zowaar een archiefboek aan met een aantal archieven die hij heeft beschreven. Met naam en toenaam, toch leuk dat het werk op deze manier bewaard en vereeuwigd is. Ere wie ere toekomt.

Tot slot gingen we met de trap en langs de fraaie glas-in-lood ramen naar de bovenste verdieping, naar Pauls werkplek. Een snelle glimp van de restauratiekamer en daarna dezelfde weg naar beneden. Het was een interessante middag. Over interessant gesproken, de vele documenten, objecten en beelden zijn ook online te bewonderen via de beeldbank van het Amsterdams archief.

Advertisements