Clingendaelcross en Bas-feest

Een beetje hoteldebotel werd ik van de OV-reisplanner, volgens het advies moest ik wel drie keer overstappen voordat ik van mijn huis bij het clubhuis van The Hague Road Runners zou zijn. Dus stapte ik vanmorgen op de fiets en peddelde er rustig heen. In drie kwartier was ik op de plaats van bestemming en was aan de vroege kant, dus na het ophalen van mijn startnummer ging ik  het parcours een beetje verkennen. Het onderstel voelde nog steeds stroef aan, ik kon alleen met korte pasjes lopen. Onderweg zag ik hoe mensen van het parcours, dat voor 95% uit zacht bospad bestond, hier en daar het pad vrijmaakten van al te uitbundig tak- en bladafval.

Img_1287Img_1286

Van onze vereniging deden onder meer Remco, Helmie, Ellen, Eddy, Mike, Ton, Rob, Henk, René en Renee, Michiel Out en Michiel van Osch en Lodewijk mee. Start en finish waren in het bos. Klunen in de zachte bosgrond, af en toe over een boomstronk heen, steile klimmetjes en pittige afdalingen. Het was toch zwaar, het viel mij niet mee. Het leek wel of er meer heuveltjes in het parcours waren opgenomen dan vorig jaar. Ik had het in elk geval een stuk moeilijker nu.

Img_1288_2Img_1298Img_1299Img_1300Img_1304Vooral de laatste ronde snakte ik naar adem, maar uiteindelijk kwam ik in 36’52’’over de finish. Ik heb deze cross wel eens sneller gelopen maar dat zat er nu even niet in. Al met al toch weer blij te hebben meegedaan, want het is en blijft een mooie cross.

Img_1308Img_1315Img_1317Later werden in de kantine de prijzen uitgedeeld van de verschillende categorieën, nu de 1 van de 4 cyclus was afgesloten.





Bas-feest

En zo was ik weer eens na vele jaren bij het verjaardagsfeest van Bas. Het was ouderwets gezellig gisteravond. Er was live-muziek, opzwepende latin- en gypsy muziek vertolkt door de zus van zijn schoondochter en haar man, en een ballad van zijn zonen in de stijl van Stef Bos. Ook deed een vriend een vrije vertolking van Stevie Wonders ‘Happy Birthday’. Maar er was overwegend luide muziek, Madness, André Hazes met zijn vlieger – een onvermijdelijke meebruller – Rock en spaanse muziek.

BasfeestmuziekBasfeestdansenBasfeestflorisEen paar vrienden hadden een verrassing bereid, waartoe het voltallige gezelschap – inmiddels zo’n dertig personen, maar het zouden er nog veel meer worden – naar buiten moest. Er werden afzetlinten over de Frankenslag gespannen en pionnen neergezet, zodat er een vak van ca. 80 meter lengte ontstond.  Enkele minuten later zagen we aan het eind van de Van Weede van Dijckveldstraat helle lichten naderen die langzaam dichterbij kwamen en hoorden we het luide gebrul van motoren. Een vrachtwagen of een race-auto? Een vliegtuigje wellicht?

BasstuntersBasfeestmotor
Maar nee, het waren twee grillig gevormde en fel gekleurde motoren met daarop – wat al snel bleek – twee stuntmannen. Even later gaven zij onder luid applaus een demonstratie kunstrijden in het vak waarbij zij onder meer rechtop op het achterwiel reden, pirouettes maakten, om de as draaiden, het zag er behoorlijk gevaarlijk uit allemaal. Na tien minuten was het voorbij en kreeg de jarige een mini-motor aangeboden waarmee hij uiteraard een rondje moest proefdraaien…

Of alle buurtbewoners deze gratis voorstelling hebben kunnen waarderen valt te betwijfelen, want naderhand zijn de twee motorrijders op de bon geslingerd, dat hoorde ik tenminste…

Ook was er deze avond nog een warm weerzien met een aantal andere vrienden uit de seventies-tijd,  ik heb ze meteen maar uitgenodigd voor mijn verjaardag. Twee van hen, Tom en Antoinette, brachten mij later thuis omdat ik met de tram was gekomen en deze niet meer reed. Rond één uur ‘s nachts was ik thuis.

Advertisements