Appetijtelijk voorbewerkt spuitje

Ik heb vanavond weer gelopen. Ruim zeventig minuten achter elkaar, de rug hield zich goed maar bij versnellingen moest ik snel afhaken. We deden onder leiding van Henk M. een fartlektraining door de duinen en over het strand, voorafgegaan door oefeningen (inclusief buikspieren en opdrukken) en loopscholing. Ik heb de training voor 3/4 deel meegedaan. Er zit weer beweging in.

Op mijn blogje van gisteren kreeg ik een aantal enthousiaste reacties, met name van Möök en Rencapy. Prachtnamen eigenlijk, maar dit terzijde. Aanleiding van hun enthousiasme was een van de aankopen die ik op Parkpop heb gedaan, de LP ‘Steve McQueen’ van Prefab Sprout.

Prefab Sprout was een band die in de jaren tachtig furore maakte, met frontman Paddy McAloon en zangeres Wendy Smith als meest opvallende bandleden. Een goede informatieve site van de band kun je onder andere hier vinden.

Dat vraagt om een clipje. Zelf was ik altijd erg gecharmeerd van het nummer ‘Appetite’, dus hier komt-ie dan.

Advertisements

Parkpop 2008

Het klinkt misschien een beetje raar, maar gisteren ging ik met lichte tegenzin naar Parkpop. Waarom met tegenzin? Tja, ik had niet zo’n zin in mensenmassa’s en het programma sprak mij niet zo aan. En wat wel aardig zou kunnen zijn – Proclaimers, Racoon, Sheryl Crow -moest ik missen omdat we ‘s avonds uitgenodigd waren voor een etentje bij Bogor. Bovendien ging de grote groep van Haag atleten ditmaal ook niet naar Parkpop, dat scheelt ook. Maar goed, toch maar even gegaan en aldaar heb ik alleen wat rondgestruind in de platenbakken, met muziek van Moke op de achtergrond. Moke, je weet wel, de huisband van De Wereld Draait Door.

De oogst: vier langspeelplaten en drie dvd’s…

Img_3656 Img_3654 Img_3653 Img_3652 Img_3651 Img_3650 Img_3649 Img_3648 Wie ik elk jaar tegenkom bij de platenbakken is Sjaak Seegers, die net als ik een echte Led Zep freak is en als basgitarist in menige regionale band heeft gespeeld. Hij had heel wat meer platen dan ik gescoord. Weer later – ik was alweer op weg naar de uitgang – trof ik Tjerd, Elly en Joop ‘van de club’. Even nog wat plaatjes geschoten…

Thuis in de tuin gezeten en prompt in slaap gevallen, in de volle zon. Dat was wel gek trouwens, in het Zuiderpark was het flink bewolkt maar precies aan die smalle kuststrook waar ik woon was het de hele middag strakblauw geweest..

En het eten later in Bogor? Heerlijk! Naar men zegt is dat het beste Indische restaurant van de regio. Het bestaat ook al heel lang, in de jaren zeventig ging ik er wel eens eten en het restaurant is in al die tijd nauwelijks veranderd.

En wordt er nog gelopen? Gisteren ging weer wat moeizaam, maar vanavond ga ik het proberen. Niet in clubverband, hooguit het inlopen. Eens kijken of dat een beetje wil gaan…

Parkpop 2008

Het klinkt misschien een beetje raar, maar gisteren ging ik met lichte tegenzin naar Parkpop. Waarom met tegenzin? Tja, ik had niet zo’n zin in mensenmassa’s en het programma sprak mij niet zo aan. En wat wel aardig zou kunnen zijn – Proclaimers, Racoon, Sheryl Crow -moest ik missen omdat we ‘s avonds uitgenodigd waren voor een etentje bij Bogor. Bovendien ging de grote groep van Haag atleten ditmaal ook niet naar Parkpop, dat scheelt ook. Maar goed, toch maar even gegaan en aldaar heb ik alleen wat rondgestruind in de platenbakken, met muziek van Moke op de achtergrond. Moke, je weet wel, de huisband van De Wereld Draait Door.

De oogst: vier langspeelplaten en drie dvd’s…

Img_3656 Img_3654 Img_3653 Img_3652 Img_3651 Img_3650 Img_3649 Img_3648 Wie ik elk jaar tegenkom bij de platenbakken is Sjaak Seegers, die net als ik een echte Led Zep freak is en als basgitarist in menige regionale band heeft gespeeld. Hij had heel wat meer platen dan ik gescoord. Weer later – ik was alweer op weg naar de uitgang – trof ik Tjerd, Elly en Joop ‘van de club’. Even nog wat plaatjes geschoten…

Thuis in de tuin gezeten en prompt in slaap gevallen, in de volle zon. Dat was wel gek trouwens, in het Zuiderpark was het flink bewolkt maar precies aan die smalle kuststrook waar ik woon was het de hele middag strakblauw geweest..

En het eten later in Bogor? Heerlijk! Naar men zegt is dat het beste Indische restaurant van de regio. Het bestaat ook al heel lang, in de jaren zeventig ging ik er wel eens eten en het restaurant is in al die tijd nauwelijks veranderd.

En wordt er nog gelopen? Gisteren ging weer wat moeizaam, maar vanavond ga ik het proberen. Niet in clubverband, hooguit het inlopen. Eens kijken of dat een beetje wil gaan…

Nostalgisch mijmeren in De Beyerd

Koningin Beatrix heeft op 11 juni De Beyerd ‘nieuwe stijl’ geopend. Vele jaren is aan de renovatie van het bekende Graphic Design Museum in Breda gewerkt. Img_3623 Een jaar of zes Img_3633 Img_3625 Img_3626 geleden heb ik de toenmalige directeur, Frank Tiessing, geïnterviewd over de restauratie. Hij was zeer enthousiast over de plannen (een ontwerp van architect Van Heeswijk) maar mocht het realiseren ervan niet tijdens zijn ‘regeringsperiode’ meemaken. Maar nu is het gebouw ‘af’. Het resultaat is een combinatie van oud en nieuw. Het Oude Gasthuis, zoals De Beyerd vroeger heette, stamt uit 1643. Om het monumentale gedeelte is nieuwbouw gekomen, die aansluit bij de Artotheek ernaast. Beide helften versterken elkaar in plaats van dat zij dissoneren. Je kunt wel stellen dat het oude monumentaler wordt en het nieuwe moderner. Concreet: een gebouw met houten kozijnen en metselwerk maar ook van staal en glas. Respect voor het verleden, blik naar de toekomst.

Img_3595 Img_3596Img_3605 Img_3613 Img_3617 Zo is ook de expositie in De Beyerd die Karin en ik bezochten, getiteld: Honderd jaar graphic design in Nederland. In deze expositie worden diverse tijdsbeelden uit de afgelopen eeuw getoond. Mocht je geen bijzondere belangstelling hebben voor grafische kunst, geen nood. Iedereen kan hier zijn of haar hart ophalen, het is een ware nostalgische trip. We zien postzegels, posters, tijdschriftomslagen, geld en nog veel meer uit lang vervlogen tijden. Voor ieder is er wel een moment van herkenning en komen er warme herinneringen aan vroeger tijden.

Img_3631Img_3632We hebben zelfs nog wat gespeeld in de zaal ‘Verboden voor volwassenen’ en met een pc een paar snelle illustraties gemaakt (de linker is van Karin, de rechter van Fred). Wel erg wennen, tekenen via de pc. Gewoon een beetje spelen met de mogelijkheden die er zijn. Achteraf begrepen wij dat de ruimte alleen toegankelijk was voor kinderen van 8 tot 14 jaar, maar we zijn niet weggestuurd. Ach, in welk boek stond het ook alweer? "Wees als de kinderen".

Img_3646 Na afloop hebben we in het pittoreske centrum een terras gezocht om wat te lunchen. Het was heerlijk in de warme zon die zich na een dag bewolking steeds vaker liet zien. Zeer vriendelijke bediening en de heerlijke geitenkaas-salade en het broodje geitenkaas overgoten met wijn en thee smaakten naar meer. Eén keer raden voor wie de wijn was…

We sluiten dit blogje af met het begin van de dag: Omstreeks 06:00 uur heb ik voor het eerst sinds een week weer iets gedaan dat op hardlopen lijkt, 45 minuten lang. De rugpijn is nog niet helemaal over maar het gaat de goede kant op…

Zie voor meer foto’s van Breda en De Beyerd mijn foto-album.

Help Esther!

Vandaag heb ik Esther Dankwah geïnterviewd voor het clubblad. Een vrouw die diepe indruk op mij maakte, niet alleen door haar bescheidenheid maar vooral door haar grote betrokkenheid bij de soms ellendige toestand waarin kinderen in haar geboorteland Ghana moeten leven. Meer nog dan over haar persoonlijke successen – ze nam deel aan de Olympische Spelen in Sydney en gaat dit jaar weer, ze won brons met het 4×100 m estafette team bij de 2006 IAAF World Cup, goud met het Ghanese 4 x 100 m estafette team tijdens de All Africa Games 2007 en een zilveren medaille tijdens de Afrikaanse kampioenschappen, verder was ze in 2006 Nederlands Kampioen op de 60 meter indoor en tweede bij de Nederlandse Kampioenschappen Outdoor op de 100 en 200 meter – ging het interview over een project voor weeskinderen in haar geboorteland Ghana dat zij recentelijk heeft opgestart.

"Oh nee hè, niet wéér een liefdadigheidsactie hè?" hoor ik menigeen al denken. Jazeker, wel een liefdadigheidsactie, maar wat dit project zo bijzonder maakt is dat ALLE ingezamelde spulletjes – speelgoed, dekens, schoenen, kleren, noem maar op –  en AL het geld rechtstreeks naar het project gaat ten gunste van de kinderen in kwestie. Niks strijkstokken, geen administratie- en salariskosten, niets. Esther ziet er persoonlijk op toe dat alles goed – dus bij de kinderen zèlf – terecht komt en zal om de drie maanden een verantwoording schrijven zodat alle gevers weten wat er met hun bijdragen is gebeurd.

Een schitterend project wat mij betreft. Voor meer info: dankwah1982@hotmail.com of haar website

12-uurs estafette – mijn foto’s

Als onze Free Huggers – of anderen – nog enkele foto’s willen zien van de 12-uurs estafette, deze staan in mijn web-album!

Hoog bezoek

Gisteren was er onverwacht hoog bezoek bij het Commissariaat voor de Media. Een van mijn collega’s, Joyce, nam afscheid. Aangezien zij in december altijd Zwarte Piet speelt, is een onverwachte hoge gast ingevlogen. Hij was bereid om voor deze speciale gelegenheid zijn permanente vakantie in Spanje te onderbreken en heeft het eerst mogelijke vliegtuig richting Nederland genomen.

Over zeer oude mannen gesproken: vanmorgen heb ik voorzichtig gejogd, want hardlopen kun je het niet noemen. Maar het gaat stilaan beter. Ik was zelfs in staat om de pc naar de winkel te brengen voor een test. Hij doet het nu weer…

Met Sergio naar Rio

Om te voorkomen dat dit een zeurblogje wordt (bijvoorbeeld over fysieke ongemakken: ik kan nog steeds niet (hard)lopen vanwege mijn rug; of over de pc die weer bij mij thuis staat maar waarmee ik voor de zoveelste keer niet online kan (jawel!)), dan maar een vrolijk muziekje, goed om uit een dipje te komen. Gaan jullie mee naar Rio de Janeiro? De zon schijnt en je moet toch wàt.