Op de Italiaanse (Du)Tour…

Bijna iedereen die vijftig jaar of ouder is weet het antwoord op de vraag: "Waar was jij toen Kennedy werd vermoord?" En ook de jongere generatie: "Wat deed je toen er een aanslag op de Twin Towers werd gepleegd?" Misschien gaat woensdag 5 november 2008 ook wel als zo’n dag de geschiedenis in. Een historische dag, misschien zelfs een wat hysterische dag, zij het in positieve zin. Maar al snel komen de relativerende geluiden: "Kan Obama de hooggespannen verwachtingen waar maken?" Hij moet natuurlijk flink gaan puinruimen en het economische tijd zit op zijn zachtst gezegd niet mee.

Maar hoe dan ook, het dagelijks leven gaat gewoon door, zo ook de woensdagavondtraining.

Kijkduin_park_2 Ditmaal stond een niet te zware tempotraining op het programma, volgens het schema: 1-2-3-2-1 minuten, en dat tweemaal. Niet overdreven snel, in 15 km tempo, met 1 minuut tussen de tempo’s en 10 minuten rust tussen de series. Met inlopen, oefeningen, wat loopscholing en uitlopen meegerekend werd dat al snel 75 minuten onderweg. De groep was vrij groot ditmaal en weer onder aanvoering van een enthousiaste Henk die aan zijn Terschellingse avontuur een verkoudheid heeft overgehouden. Maandag kon hij nauwelijks praten maar nu ging het wel weer. Het was een prettige training. Het is nu echt de hele training door pikkedonker dus voorlopig wordt er ‘s avonds niet meer de duinen ingegaan. Wel de verlichte gedeelten van Park Kijkduin, het gebied rondom de Puinduinen en Ockenburg. Wij waren niet de enige groep voor wie dit momenteel favoriete trainingsplekken zijn, we kwamen bijna heel Haag Atletiek tegen…

Na afloop, tijdens de nazit in het clubhuis, kwam het gesprek op koken. Arne Dutour is kok en op de vraag wat een favoriet gerecht van hem is brandde hij als een ware Pierre Wind los. Het is dat ik net een broodje haring achter de kiezen had, anders had ik nog trek gekregen. "Moet ik onthouden" dacht ik nog. En wat is een betere manier dan om het op te schrijven. Daar gebruik ik het weblog dan maar voor, dan hebben we er allemaal nog iets aan.

Men neme een portie tagliatelli en kookt dit in water met zout (niet te weinig, het water moet zoutig, als zeewater proeven) ‘en dente’, dus bijna gaar. Laat je pasta uitlekken in een vergiet of keukenzeef.

Vervolgens snij je verse basilicum (twee potjes!), twee flinke en vooral verse knoflooktenen en twee rode spaanse pepers van goede kwaliteit klein (uiteraard wel de witte pitjes verwijderen).

In een pan (wokpan of grote koekepan) doe je flink wat goede olijfolie (extra vergine) en laat dat warm worden. Niet té heet. Arne raadt aan niet te zuinig te zijn met de olijfolie, een half kopje mag. Daar doe je vervolgens de knoflook en spaanse pepers bij en roerbakt dat geheel even om en om. Dan de pasta erbij en warm laten worden met de basilicum, steeds voorzichtig om en om roeren.

Tot slot rasp je een stuk echt Italiaanse harde kaas (parmezaan of, nog beter: Pecorino) over dat geheel heen.

Je zou het nu al goed kunnen eten. Echter er is geen vlees bij het gerecht. Voor wie dat wil raadt Arne aan om kalfsvlees- of kipfilet te nemen en dit om en om te bakken, te zouten en te peperen, vervolgens te besprenkelen met een flinke scheut balsamico en dan nog één keer om en om bakken. Het nu enigszins zuur geworden vlees leg je bovenop de pasta.

Eet smakelijk! Lekker met een volle (bv. een goede chileense) wijn erbij.

Advertisements

No Responses Yet

  1. MMMmmmmm….. Lekker zeg! Italiaans is het lekkerste en eenvoudigste wat er is. Maar wel goede producten gebruiken. Op naar het volgende recept. Deze ga ik uitproberen. Ps. en een lekkere espresso na.

  2. Ja, en ik heb het nog niet eens uitgeprobeerd, het ziet er zo al lekker uit. En inderdaad, goede producten gebruiken!

  3. Daar kom je nu mee. Net alles al bij elkaar gezocht voor vanavond!! Wel iets voor de volgende keer.

  4. dat broodje haring van je kanik hier in Tallinn wellicht ergens scoren, maar van je pastagerecht hebben ze hier waarschijnlijk nog nooit gehoord (ik ook niet, maar ‘t leest verdomd lekker …)

  5. Ik zou het ook graag uitproberen, ware het niet dat ik de reactie van mijn kinderen al kan voorspellen:”Papa het eten prikt weer.” Misschien voor hen even iets anders koken…
    JOE!

  6. Lekkere tempo training.
    Heerlijk recept, lekker zonder vlees ;-).

  7. Even een update!! Er staat: “Daar doe je vervolgens de knoflook, spaanse pepers en basilicum bij en roerbakt dat geheel even om en om”

    Echter moet je de basilicum pas aan het eind toevoegen. De gesneden basilicum doe je erbij als je de pasta goed met de knoflook en spaanse peper hebt vermengd. Ook de pasta niet op te hoog vuur verwarmen. Anders krijg je pasta met harde korstjes.
    Nadat alles lekker warm is de basilicum erbij. Ook weer doorroeren.
    Doorroeren is trouwens met 2 houten lepers voorzichtig door elkaar heen mengen. Anders krijg je een effect alsof je met een mixer erdoor heen bent gegaan……. en dat willen we niet hebben.
    Voor de kinderen kun je ook even een 2e pan opzetten waar je hetzelfde doet maar zonder de spaanse peper. Ze wennen er aan hoor aan peper………kwestie van volhouden 🙂

    Voorgerechtje erbij?? Denk eens aan een schijfje tomaat met daarom plakje Mozarella en blaadje basilicum. Als je tomaten gebruikt die erg smaakvol zijn heb je verder ook niets meer nodig… puur natuur en je leert echt weer eens wat proeven is.
    Kun je ook gewoon evt. bij de pasta eten.
    Eet smakelijk

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: