Tweede marathon op rij

Een normaal mens neemt een dagje rust na de marathon. Maar het werk liet dat niet toe, temeer omdat mijn kamergenote een andere baan heeft gekregen en niet meer bij ons werkt. Maandagmorgen om vijf uur stond ik buiten, zojuist (‘s nachts om 02.20) was ik weer binnen. Met van huis naar station Den Haag CS en vice versa sperend op de fiets. Beide keren ook aan één stuk door, af en toe het rode stoplicht negerend (wel uitkijken natuurllijk) want het was doodstil op straat. En tussen beide tijdstippen door een vol dagprogramma.

Zo afgepeigerd als ik zondag was na de marathon, zo fit voelde ik mij gisteren, een dag later. Amper stijfheid, alles draaide soepel ook al voel ik wel dat er nog afvalstoffen in de benen zitten. Er was echter geen sprake van ernstige vermoeidheid, waar ik bang voor was. Misschien krijg ik die terugslag nog.

Img_7623 Img_7625 Img_7624 Om half vier ‘s middags ging ik met een aantal collega’s naar Apeldoorn. Ik reed met Rolf mee. Het Commissariaat voor de Media houdt de komende tijd, op vijf maandagen en op verschillende locaties in het land,  voorlichtingsbijeenkomsten voor lokale omroepen. Dit in verband met de nieuwe mediawet, die in januari in werking is getreden en ook gevolgen heeft voor het (programma)beleid en financiering van lokale omroepen.

Img_7622 Img_7627 De bijeenkomst vond plaats in Omnisport, het nieuwe groots opgezette sportcomplex, dat nog niet zo lang geleden is geopend (door Erica Terpstra) maar al druk in gebruik is. De NK Atletiek Indoor is er gehouden, de Wielerzesdaagse, en nog wat van die prestigieuze evenementen.

Na de AV-apparatuur in de diverse ruimtes te hebben geïnstalleerd en brochures, badges en ander documentatiemateriaal te hebben klaargelegd voor de naar verwachting 93 deelnemers – zij zouden tegen half acht arriveren – gingen we eten in de ontvangstruimte annex bar annex restaurant. Daar had je uitzicht op de wielerbaan waar later in de avond getraind ging worden.

Img_7625_2 Img_7629 Img_7626 Tegen tien uur moest ik weg omdat ik mijn trein moest halen. Het was ca. tien minuten lopen naar station Osseveld Apeldoorn, maar daar bleek dat de trein nog eens tien minuten vertraging had. Daar bleef het niet bij, er werd omgeroepen dat er geen treinverkeer mogelijk was tussen Apeldoorn en Amersfoort – defecte bovenleiding – dus reizigers moesten via Zwolle en verder reizen. Een mijl op zeven! Met de vertraagde trein ging ik naar Apeldoorn. Daar bleek dat ik met diezelfde trein waar ik zojuist was uitgestapt terug moest en in Deventer moest overstappen op een trein naar Zwolle. Alzo geschiedde. Een meisje dat naar Rotterdam moest gaf duidelijk van haar ongenoegen en frustratie blijk. Maar ja, er was weinig tot geen andere keuze. In Zwolle stapten we op de trein naar Amersfoort. Het meisje ging naast mij zitten en we raakten aan de praat, een jongen die naast ons zat mengde zich ook in de conversatie zodat het nog gezellig werd. In Amersfoort zouden we kunnen overstappen op de trein naar Utrecht en van daaruit verder, maar f*ck! Die trein had maar liefst een vol half uur vertraging. Dus gingen we maar in de trein zitten waar wij zoëven waren uitgestapt maar die wel naar Schiphol ging. Dat bleek een goede keus, vanaf Schiphol gingen nog nachttreinen naar Rotterdam en Den Haag.

Uiteindelijk kwam ik tegen kwart voor twee aan in Den Haag, Gelukkig was de fietsenstalling tot twee uur open, dus kon ik op het ijzeren paard de terugtocht naar huis aanvaarden.

Loopmaat Oh ja, ik had het gisteren over de man met wie ik de eerste helft van de marathon steeds ongeveer gelijk-op liep. In het foto-album van Bjorn kwam ik een foto tegen waarop je ons ziet lopen. Bjorn heeft maar liefst 591 foto’s van de marathon gemaakt!