Marathon Utrecht vanaf de zijlijn

Maurice en Hans gebroederlijk bijeen tijdens de halve marathon

Hardlopen is een van de leukste dingen die er zijn – als je van hardlopen houdt tenminste – maar het is ook wel eens leuk om mensen te zien hardlopen terwijl jij toekijkt. Dat heb ik al verscheidene malen gedaan, meestal had het ermee te maken dat ik op dat moment ziek, net ziek geweest of geblesseerd was. Zo was het niet vandaag. Vorige week stond een groot aantal webloggers aan de kant de (collega-bloggende) hardlopers aan te moedigen tijdens de Marathon van Rotterdam. Ditmaal wilde ik iets terugdoen en de lopers die toen bij het weblog-steunpunt stonden en nu de marathon van Utrecht gingen lopen een hart onder de riem steken.

Dat idee had ik al enkele maanden geleden opgevat dus Utrecht kwam niet uit de lucht vallen. Om half tien arriveerde ik in de jaarbeurshal, waar het bloggerssteunpunt ‘Running Ronald.nl’ stond. De man naar wie deze stand is genoemd was zelf aanwezig en zou naderhand een prima marathon lopen, maar nu loop ik op de zaken vooruit. Verder waren de marathonlopers Petra, Ron, Koen, Martyn, Pieter, Richard vd Klis en ‘snelle’ Rik al aanwezig.

Img_7900 Img_7903 Gert, Tiny, Richard, ‘curly’ Jacqueline en ik vormden vandaag het webloggerssteunpunt, naderhand voegden Tiny’s zonen en Monique en haar kinderen (en hondje) en JeeWee zich bij ons. In Richards auto gingen we naar De Meern. Daar zouden we het steunpunt inrichten. Aanvankelijk hadden we op de zandweg waar de lopers voorbij zouden komen, zo rond het 29 km punt, een mooi plekje tussen de knotwilgen gevonden om het spandoek op te hangen.

Img_7912 Img_7913 Img_7914 Img_7915 We hadden nog wel even de tijd voordat de eerste lopers daar zouden passeren, dus liepen we terug naar het 30 km punt en dronken in de gereedstaande cateringtent koffie. Ondertussen was de kopgroep van de marathon daar al gepasseerd. Nadat we op het uitgangspunt waren teruggekeerd, zagen we de eerste lopers aan de overkant van het water naderbij komen: het bleek dus dat we verkeerd stonden. We braken de boel op en liepen via de brug naar de overkant, waar we iets verderop, bij een hek waarachter een huis werd gebouwd, het nieuwe webloggerssteunpunt inrichtten. Nu kon er niet veel meer misgaan. De stemming zat er goed in, vooral Richard had pret en bracht er met zijn ludieke Oranje-hoofddeksel en af en toe blazen op een scheidsrechtersfluitje de stemming in. En nu wachten op de webloggers.

Img_7920 Img_7923 Img_7926 Dat was om te beginnen Rik (Snelle Rijk) die met een dame in zijn kielzog voorbij kwam. Hij ging voor een tijd dik onder de drie uur maar gaf aan het al vrij moeilijk te hebben. De tweede die wij verwachtten was Koen Martens, die ook grootse plannen had. Hij kwam uiteindelijk wel, maar op een heel andere wijze dat wij en hijzelf verwacht hadden. "De volgende keer beter", was zijn nuchtere commentaar, en zo is dat.

Img_7927 Derde van het rijtje was Ronald, die in de wondere weblogwereld als Running Ronald door het leven gaat. Ronald ging heel goed, al gaf hij bij het passeren wel aan dat het niet zo heel makkelijk meer ging. Toch bleek hij uiteindelijk toch nog een heel mooie tijd te hebben neergezet. Akkoord, misschien niet zo snel als hem voor ogen stond, maar het merendeel van de lopers zou blindelings tekenen voor zo’n tijd. Wie nieuwsgierig is, neem een kijkje bij Ronald…

Img_7932 Img_7936 Img_7937 Vierde in rij bloggers was Richard van der Klis, de
sterke man die zich tot een geduchte ultra-loper aan het ontwikkelen is. Richard is van plan dit jaar een marathon vier (of vijf)daagse te lopen, waarbij elke dag 40 km rennend moet worden afgelegd. Hij liever dan ik! Maar ook vandaag toonde Richard zich sterk, hij liep flink door.

Img_7945 Img_7946 Img_7947 Daarna weer wachten. Opeens kwam een bezemwagen, althans een soort busje, langszij. De deur ging open en wie kwam er uit? Eerdergenoemde Koen. Hij vertelde dat hij de eerste kilometers met een te snelle haas was meegegaan, maar dat bij het 12 km punt zijn dijen ‘vast’ kwamen te zitten. Hij heeft nog geprobeerd door te lopen, maar na 27 km bleek dat een pr er niet meer in zat. Dan maar uitstappen. Koen voelde zich nu best goed, een volgende keer neemt hij revanche.

Img_7950 Img_7951 Img_7953 Img_7956 Weer even wachten en toen kwam Ron Linders, die zich al behoorlijk vermoeid toonde en aangaf iets te willen eten en drinken. Bij het bloggerssteunpunt vond hij een mooi rustpunt, na zich gelaafd te hebben ging hij een kleine vijf minuten later weer op pad.

Img_7961 Img_7966 Wie nu? Eerst kwam Martyn langs. Hij was voorbij voordat ik er erg in had en snelde hem achterna, waarna ik nog net een foto van hem kon maken. Hij had het warm maar zag er niettemin nog redelijk vrolijk uit. En toen kwam onze ‘marathon woman’ Petra! Het duurde wel even voordat zij in het zicht kwam, maar toen het eenmaal zover was kwam zij als meest montere van het stel, en met soepele tred, voorbij. Vergezeld door echtvriend Erik op de fiets, en met de haar kenmerkende kreet: "Joe-hoeeeee!" Alsof ze zojuist broodjes bij de bakker had gehaald.  Zij zou ook in een zeer goede tijd de marathon volbrengen! Wie ook nog langskwam, zij het in een groep die voor de 4:15 ging, was Gert Jan. Ondanks zijn immer vriendelijke glimlach een enorme ‘bikkel’, vorige week een hele marathon, nu weer een hele. Knap! We wachtten tot de marathonlopers gepasseerd waren, toen braken we op en gingen andermaal een weblog-steunpunt inrichten bij het keerpunt van de halve marathon, want ook daar deden aardig wat webloggers aan mee.

De halve marathon

De halve marathon was ook mooi om te zien. Aanmerkelijk meer mensen deden hieraan mee dan aan de marathon, ik schat toch al gauw 5000 lopers, zo niet meer.

Img_7979 Img_7986 Img_7988 Img_7992 Img_8000 Img_8002 Img_8003 Img_8004 Img_8007 Img_8010 Img_8012 Img_8013 Img_8014 Img_8015 Img_8016 Aan ‘de halve’ deed ook een flink aantal webloggers mee, gemakshalve verwijs ik naar het weblog van Running Ronald, daar staan alle namen op (in een blogje van een paar dagen geleden). Eerst zagen we Maurice voorbijkomen, op de voet gevolgd door Hans Verbeek. Beiden zagen er opvallend monter uit, ik heb nog een kleine honderd meter met ze opgelopen en ik moet zeggen: nog een redelijk pittig tempo! Wie opeens direct voorbijkwam zonder dat ik daar erg in had was Aad. Ik snelde hem achterna om toch nog een foto te maken op het moment dat hij zich omdraaide. En dan Rinus, wie kent hem niet? Vorige week de hele marathon in Rotterdam, vandaag doodleuk de halve marathon. Weliswaar in een relaĆ­ tempo, maar hij deed het toch maar. Hij stopte bij het webloggerssteunpunt om foto’s te maken, want uiteraard had hij zijn onafscheidelijke camera bij zich (hoor wie het zegt…). Verder zagen we Frank, hij liep rustig (want hij had het warm) maar gestaag door. Ik ga al hun weblogs vandaag en morgen maar eens goed lezen…