Via Van Gogh naar de baan

Jammer dat het werk van een van de twee grootste schilders die ons land gekend heeft zo uitgemolken wordt, in commerciële zin dan. Ik heb het over Vincent van Gogh. Dat bedacht ik mij nadat ik gistermiddag de overigens prachtige, goed verzorgde expositie ´Van Gogh en de kleuren van de nacht´ in het Van Gogh Museum had bezocht.

Km_108488 In maar liefst twee winkeltjes in het museum en een grote museumshop buiten op het Museumplein kun je allerlei Van Gogh producten kopen: agenda’s, notitieboekjes, kalenders, dassen, kommen, posters, boeken, asbakken, ballpoints, t-shirts, enzovoorts, en dat alles bedrukt met de afbeelding van een schilderij van de grote meester. Met al die dingen die zo massaal over de toonbank gaan kun je er nauwelijks aan ontkomen een vergelijking met kitsch-producten, met name voor toeristen, te maken. Het is zóveel. Daarom denk ik dat je niet echt origineel uit de hoek komt als je iemand een Van Gogh kom cadeau geeft, of een Van Gogh das.

VangoghendekleurenvandenachtWaarmee geen recht wordt gedaan aan het in artistiek opzicht hoogwaardige werk. Dat is mijn mening, het is niet te zeggen wat Van Gogh zelf van die belangstelling en die hevige merchandising zou hebben gevonden. Misschien had hij het afschuwelijk gevonden of, integendeel, juist geweldig! In ieder geval zou hij zich zeer vereerd hebben gevoeld dat er zo’n groot en prestigieus museum met zijn naam is gebouwd waar miljoenen mensen over de hele wereld naar toe gaan om zijn werk te bewonderen. En wat zou hij ervan gedacht hebben dat Van Gogh, evenals Rembrandt en Johan Cruijff, dè namen zijn die iedere buitenlander onmiddellijk associeert met Nederland?

Maar hoe dan ook: de expositie met allerlei topstukken uit internationale collecties was bijzonder. Tot en met zaterdag is deze nog te zien. In de schilderijen op deze expositie heeft Van Gogh de atmosfeer van de avond en de nacht weergegeven. Geïnspireerd door illustere collega’s als Rembrandt, Corot en Millet, en met gebruikmaking van kleurtechnieken zoals Delacroix deze hem leerde (met name hoe kleuren op elkaar inwerken), schilderde Van Gogh de mooiste licht en donkercontrasten. Via de mobiele gids met koptelefoon die je gratis meekrijgt op je wandeling door het museum, krijg je uitvoerige informatie over het merendeel van de schilderijen die je hier ziet hangen, en waarvan de hier afgebeelde tot de meest opvallende behoren. Maar ook ‘De Aardappeleters’ hangt erbij, als voorbeeld van een schilderij waarbij de sfeer van de avond, het contrast tussen licht en donker, sterk tot uitdrukking komt. 

Img_9208Img_9209 Img_9212 Img_9214 Met de tram op weg naar het Van Gogh Museum, zag ik overigens dat Europa ook – of juist – in Mokum de gemoederen flink heeft beziggehouden. Hoe het is afgelopen, weten we inmiddels. Ook hierbij enkele plaatjes van het Van Gogh Museum en het Museumplein dat vanwege de werkzaamheden nog steeds gedeeltelijk een bouwput is. Maar wie daar doorheen kijkt, ziet een prachtig plein.

Baan!

And now something completely different! ´s Avonds was er een baanwedstrijd voor de leden van Haag Atletiek. Er stonden een 800 meter, een 1500 meter en een 3000 meter op het programma. Er zou ook een steeple/chase zijn, maar die is volgens mij niet doorgegaan. Of ik moet domweg iets gemist hebben.

Img_9218 Img_9221 Img_9233 Img_9238 Img_9256 Img_9257 Img_9264 Img_9242 Img_9262 Img_9264_2 Samen met nog twee mensen uit onze groep, Ton van der Pol en Arne Dutour Geerling, zouden we hieraan meedoen. Reden? Gewoon, het leek ons wel leuk. Niet dat we zo snel zijn, maar we beschouwden het maar als een fikse tempotraining. Ook mensen uit andere groepen deden mee en bij de snellere groepen ook enkele toppers van onze vereniging, waaronder Thomas Poesiat.

Img_9269Img_9268Img_9267Ik deed mee met de langzame groep 3000 meter lopers. Heel apart om zo’n afstand te lopen, het is meteen gáán en proberen een snel tempo vast te houden. De hoop was om onder de 14 minuten te blijven, en dat is ruimschoots gelukt! 13 minuten en 17 seconden. Ik ben hier zeker tevreden over, meer had er ook niet ingezeten. Uiteraard zou het mooi zijn om ooit weer eens onder de 13 minuten te komen, mogelijk gaat dat lukken, ook al ben ik niet meer een van de jongsten. Oh ja, ik werd wel eerste 60 plusser van de één 60 plussers :-). Gekheid, er werd geen rekening gehouden met categorieën. Maar leuk was het wel, van mij mag dit soort loopjes meer georganiseerd worden. Misschien maar weer eens de Coopertest in ere herstellen?

N.B. Met dank aan André Timmerman voor het maken van een deel van de foto’s!

Advertisements

In heel Europa, daar kan je looopah…

Europeseverkiezingenjuni09_3Weten jullie het al? Dat dacht ik al. Lastig, Europees kiezen. Wat is wijsheid? Ik heb zojuist de kieswijzer test gedaan en het bevestigt dat waar mijn sympathie naar uitgaat ook het meest overeenkomt met mijn ideeën. Dus voor de twijfelaars onder ons misschien toch de moeite waard om even uit te proberen.

Hardlopen in Europa is in ieder geval geen probleem. Sterker nog: niets leuker dan in het buitenland trainen of aan een loop meedoen. Alleen is het wel zo dat lang niet overal zo makkelijk gelopen kan worden als in ons land, veelal zijn er geen speciale voetpaden en ben je aangewezen op de hoofdweg. De stemwijzer geeft ook geen antwoord op de vraag welke partij daar iets aan zou kunnen doen ;-).

Gisteren is de training een beetje op zijn elf-en-dertigst gegaan. We deden een fartlek annex tempo-pyramide training – er ontstond bij de warming up nog enige discussie of het èn (tempo plus fartlek) of òf (tempo òf fartlek) moest zijn, maar Henk besloot tot èn èn. Dus: fartlek door de duinen en tweemaal 4-8-4 minuten in 15 km tempo.Arne en ik waren van plan om vanavond 3000 meter op de baan te lopen (in de langzame groep) dus leek het ons verstandig om rustig-aan te doen. Bij de tempo’s liepen we helemaal achteraan waardoor – zeker bij de eerste acht minuten – zeker een verschil van pakweg 70 meter ten opzichte van de groep ontstond. Gek eigenlijk, dat een ‘langzaam tempo’ (klinkt als een contradictie) zo mogelijk nog zwaarder is dan een ‘lekker snel’ tempo. Ik zei dat tegen Arne (die overigens een stuk sneller is dan ik) en hij had dezelfde ervaring.Toen Henk aankondigde de volgende serie tempo’s op het strand te doen, met wind tegen, besloot ik af te haken en het programma voor mijzelf af te ronden. Ik wilde mij gewoon niet al te veel inspannen.

Op de club was het weer gezellig alhoewel nog steeds een deel van ‘ons groepie’ (binnen zo’n vereniging heb je toch allemaal verschillende groepjes ook al gaat iedereen goed met elkaar om) afwezig is vanweg studie, werk of vakantie. Zo gaat dat nu eenmaal.