Peter van der Hurk en Haagse Cultuâh

Het was een merkwaardig weekend, met diverse dingetjes. Gisteren Kaderock, vandaag Peter van der Hurk. ‘s Lands bekendste en waarschijnlijk beste paragnost was vandaag bij boekhandel Paagman om zijn boek te signeren. Ik had mij van tevoren aangemeld en dat bleek geen overbodigheid. Een half uur voor aanvang van het interview met Van der Hurk door zijn ghostwriter Natasza Tardio, zat het gedeelte van de boekhandel waar deze sessie werd gehouden, bomvol. Ik kon nog net een van de laatste klapstoeltjes pakken en de achterste rij completeren.

Img_9373Het publiek bestond hoofdzakelijk uit vrouwen. Niet zo verwonderlijk omdat onderzoek heeft uitgewezen dat vrouwen meer open staan voor intuïtie, ‘het hogere’, dan mannen.
Maar ook de aanwezige mannen vielen van hun stoel op het moment dat Van der Hurk aan de hand van voorwerpen van vijf willekeurig uit de aanmeldingen getrokken – en hem volstrekt onbekende – personen de ene na de andere voltreffer wist te plaatsen, tot in details ‘die hij niet kon weten’. En nee, niks cold reading of iets dergelijks.

Het werd een bijeenkomst met een lach en een traan. Ondanks de luchtig-humoristische ‘no nonsense’ presentatie van de echte Hagenees die Van der Hurk is, werd het bij vlagen behoorlijk emotioneel, zoals op het moment dat hij een vrouw ‘doorkreeg’ die zeer concrete berichten doorgaf voor haar verbijsterde echtgenoot, die moest toegeven dat ieder (zeer specifiek) detail klopte. En zo ging dat ook bij de andere vier personen, steeds via de ingediende voorwerpen. Van der Hurk zou later in ander verband zeggen: "wij maken allemaal weleens dingen mee waarvan wij, als nuchtere Hollanders, zeggen: "dat is toevallig!" Maar dat is onzin, toeval bestaat niet".

Na afloop heb ik het boek gekocht en lang in de rij gestaan om het boek te laten signeren. Weer wat leesvoer voor in de trein…

Img_9368Het tweede deel van de middag was ik bij Momfer de Mol. Er was een culturele middag met onder andere de Haagse (ex)stadsdichter Harry van Zevenbergen, die voorlas uit eigen werk.

Ronduit hilarisch is het gedicht waarin hij een pleidooi houdt voor het invoeren van de Bananenstraat in de Vruchtenbuurt, nota bene de buurt waar ik woon. Alle vruchten zijn vertegenwoordigd: er is een appel- , peren- , sinaasappel- , citroenenstraat, en ook straten die de naam dragen van dubieuze vruchten (of vruchtgroenten) zoals tomaten en pompoenen. Maar bananen? Ho maar.

Na afloop heb ik even met de stadsdichter gesproken. Juist omdat ik in de Vruchtenbuurt woon, sprak juist dat gedicht mij aan, vandaar. Harry vertelde nog dat er ook plannen waren voor een pruimenplein, maar dat die naam destijds onder protest van de bewoners is gewijzigd in pomonaplein. Dit in verband met de vermeend dubbelzinnig-seksuele lading van eerstgenoemde naam…

Img_9371Daarna een optreden van Meike Veenhoven, een voortreffelijk singer-songwriter, of beter: Nederlandse chansonnière. Prima pianiste, uitmuntende zangeres en schitterende liedjes. Op haar site kun je nummers van haar cd beluisteren.

Ik ben niet lang gebleven, al na een uur stond ik buiten. Dit omdat ik thuis nog het een en ander aan klusjes moest doen. Een andere keer blijf ik wel wat langer, dan treden Hilde en Greetje samen op. Een ongetwijfeld geestig-cabareteske act zal het worden, evenals voorgaande keren dat ik het duo zag optreden, onder andere in Theater Pepijn.

Advertisements

Peter van der Hurk en Haagse Cultuâh

Het was een merkwaardig weekend, met diverse dingetjes. Gisteren Kaderock, vandaag Peter van der Hurk. ‘s Lands bekendste en waarschijnlijk beste paragnost was vandaag bij boekhandel Paagman om zijn boek te signeren. Ik had mij van tevoren aangemeld en dat bleek geen overbodigheid. Een half uur voor aanvang van het interview met Van der Hurk door zijn ghostwriter Natasza Tardio, zat het gedeelte van de boekhandel waar deze sessie werd gehouden, bomvol. Ik kon nog net een van de laatste klapstoeltjes pakken en de achterste rij completeren.

Img_9373Het publiek bestond hoofdzakelijk uit vrouwen. Niet zo verwonderlijk omdat onderzoek heeft uitgewezen dat vrouwen meer open staan voor intuïtie, ‘het hogere’, dan mannen.
Maar ook de aanwezige mannen vielen van hun stoel op het moment dat Van der Hurk aan de hand van voorwerpen van vijf willekeurig uit de aanmeldingen getrokken – en hem volstrekt onbekende – personen de ene na de andere voltreffer wist te plaatsen, tot in details ‘die hij niet kon weten’. En nee, niks cold reading of iets dergelijks.

Het werd een bijeenkomst met een lach en een traan. Ondanks de luchtig-humoristische ‘no nonsense’ presentatie van de echte Hagenees die Van der Hurk is, werd het bij vlagen behoorlijk emotioneel, zoals op het moment dat hij een vrouw ‘doorkreeg’ die zeer concrete berichten doorgaf voor haar verbijsterde echtgenoot, die moest toegeven dat ieder (zeer specifiek) detail klopte. En zo ging dat ook bij de andere vier personen, steeds via de ingediende voorwerpen. Van der Hurk zou later in ander verband zeggen: "wij maken allemaal weleens dingen mee waarvan wij, als nuchtere Hollanders, zeggen: "dat is toevallig!" Maar dat is onzin, toeval bestaat niet".

Na afloop heb ik het boek gekocht en lang in de rij gestaan om het boek te laten signeren. Weer wat leesvoer voor in de trein…

Img_9368Het tweede deel van de middag was ik bij Momfer de Mol. Er was een culturele middag met onder andere de Haagse (ex)stadsdichter Harry van Zevenbergen, die voorlas uit eigen werk.

Ronduit hilarisch is het gedicht waarin hij een pleidooi houdt voor het invoeren van de Bananenstraat in de Vruchtenbuurt, nota bene de buurt waar ik woon. Alle vruchten zijn vertegenwoordigd: er is een appel- , peren- , sinaasappel- , citroenenstraat, en ook straten die de naam dragen van dubieuze vruchten (of vruchtgroenten) zoals tomaten en pompoenen. Maar bananen? Ho maar.

Na afloop heb ik even met de stadsdichter gesproken. Juist omdat ik in de Vruchtenbuurt woon, sprak juist dat gedicht mij aan, vandaar. Harry vertelde nog dat er ook plannen waren voor een pruimenplein, maar dat die naam destijds onder protest van de bewoners is gewijzigd in pomonaplein. Dit in verband met de vermeend dubbelzinnig-seksuele lading van eerstgenoemde naam…

Img_9371Daarna een optreden van Meike Veenhoven, een voortreffelijk singer-songwriter, of beter: Nederlandse chansonnière. Prima pianiste, uitmuntende zangeres en schitterende liedjes. Op haar site kun je nummers van haar cd beluisteren.

Ik ben niet lang gebleven, al na een uur stond ik buiten. Dit omdat ik thuis nog het een en ander aan klusjes moest doen. Een andere keer blijf ik wel wat langer, dan treden Hilde en Greetje samen op. Een ongetwijfeld geestig-cabareteske act zal het worden, evenals voorgaande keren dat ik het duo zag optreden, onder andere in Theater Pepijn.