Tuinleven

Img_9519Img_9520Img_9521Img_9525Img_9526Donderdag was een rustige dag: geen museum-bezoek, geen films, geen sport. Het was ook een zonnige dag, al waren er ook wolken. Een deel van de ochtend heb ik in de tuin doorgebracht. Het woekert en het groeit dat het een aard heeft, vooral in de omgeving van de vijver. Om een beeld te geven, hierbij een paar foto’s.

Pa_en_kind_2Vroedmeesterpad_3De koolmezen zijn al een week of twee geleden uitgevlogen. Je ziet genoeg vogels in en rond onze tuin, maar Jodocus staat nog niet op de foto. Jodocus – zo noem ik ‘m tenminste – is een mannetjesmerel zonder staart. Wij zien hem al een paar maanden in en rond onze tuin. Hij lijkt mak, kijkt je met een schuin kopje nieuwsgierig aan als je met hem begint te praten en komt soms in onze keuken als de tuindeur openstaat. Soms zie ik hem ook als ik bij de tramhalte sta, dan is hij voedsel aan het zoeken in het gras tussen de rails. Jodocus lijkt mij een typische single die op eigen wijze van zijn leventje geniet.

Nog meer natuur in de buurt: wanneer ik ‘s avonds laat de hond uitlaat, hoor ik in de Frambozenstraat de vroedmeesterpad. Nu heb ik daar al meer over geschreven, dus waarom nu alweer daarover beginnen? Omdat het anders dan voorgaande jaren echt een koor is van vroedmeesterpadden, wat het effect geeft van een klokkenspel. En het is vooral zo bijzonder omdat de enige plek waar je de diertjes in het wild kunt horen (en soms aantreffen) Zuid-Limburg is.

In de namiddag ben ik wel even naar het centrum geweest, heb geld gepind (Arne!!!), etalages gekeken en winkels ingelopen. Toch niets gekocht, ik behoor tot de Nederlanders die de hand een beetje op de knip houden.

‘s Avonds kwam Lodewijk even langs, we gingen een gezamenlijk interview uitwerken. Dat was toch vrij snel gebeurd. Daarna naar Derek gekeken. Nee, niet Horst Tappert, ik bedoel Derek Ogilvie. Altijd boeiend.

Advertisements

Tuinleven

Img_9519Img_9520Img_9521Img_9525Img_9526Donderdag was een rustige dag: geen museum-bezoek, geen films, geen sport. Het was ook een zonnige dag, al waren er ook wolken. Een deel van de ochtend heb ik in de tuin doorgebracht. Het woekert en het groeit dat het een aard heeft, vooral in de omgeving van de vijver. Om een beeld te geven, hierbij een paar foto’s.

Pa_en_kind_2Vroedmeesterpad_3De koolmezen zijn al een week of twee geleden uitgevlogen. Je ziet genoeg vogels in en rond onze tuin, maar Jodocus staat nog niet op de foto. Jodocus – zo noem ik ‘m tenminste – is een mannetjesmerel zonder staart. Wij zien hem al een paar maanden in en rond onze tuin. Hij lijkt mak, kijkt je met een schuin kopje nieuwsgierig aan als je met hem begint te praten en komt soms in onze keuken als de tuindeur openstaat. Soms zie ik hem ook als ik bij de tramhalte sta, dan is hij voedsel aan het zoeken in het gras tussen de rails. Jodocus lijkt mij een typische single die op eigen wijze van zijn leventje geniet.

Nog meer natuur in de buurt: wanneer ik ‘s avonds laat de hond uitlaat, hoor ik in de Frambozenstraat de vroedmeesterpad. Nu heb ik daar al meer over geschreven, dus waarom nu alweer daarover beginnen? Omdat het anders dan voorgaande jaren echt een koor is van vroedmeesterpadden, wat het effect geeft van een klokkenspel. En het is vooral zo bijzonder omdat de enige plek waar je de diertjes in het wild kunt horen (en soms aantreffen) Zuid-Limburg is.

In de namiddag ben ik wel even naar het centrum geweest, heb geld gepind (Arne!!!), etalages gekeken en winkels ingelopen. Toch niets gekocht, ik behoor tot de Nederlanders die de hand een beetje op de knip houden.

‘s Avonds kwam Lodewijk even langs, we gingen een gezamenlijk interview uitwerken. Dat was toch vrij snel gebeurd. Daarna naar Derek gekeken. Nee, niet Horst Tappert, ik bedoel Derek Ogilvie. Altijd boeiend.