Vive la Fête! En nu echt…

Img_9718Vrijdag was het erg rustig op de zaak, qua bezetting dan. Dat is meestal het geval op die dag, maar nu leken er nog minder collega’s te zijn, vermoedelijk vanwege het voorspelde mooie weer. Toch was het in Hilversum een groot deel van de dag bewolkt. Maar ook vrij warm. Tussen de middag hebben we weer een stukje gelopen, Ruud, Siebrand en ikzelf, ditmaal deed Hester ook mee. Was weer even lekker, hetzelfde traject als veertien dagen terug, zo’n zes kilometer schat ik met twee korte versnellinkjes.

En ‘s avonds toch maar weer naar de Grote Markt getogen om Vive la Fête te zien. Het zou om 19.00 uur zijn. Er was toen wel een DJ aan het werk voor de achtergrondmuziek maar pas twee uur later kwam de eerste band, de Fakkelbrigade, FB.

Img_9723Img_9728Img_9730Img_9731Img_9739Img_9736Img_9745Img_9756Een en andermaal heb ik aangegeven dat ik niet gek op rap en hip hop ben, maar wat deze jongens deden was toch wel waanzinnig. Collega Siebrand houdt wel van dit soort muziek en heeft al iets vertelt over de populariteit van een groep als Opgezwolle. Twee mensen uit die band zitten nu bij de Fakkelbrigade, Sticks en Rico. De derde heet Typhoon. De muzikale variatie en het verbale kunstwerk droegen zeer bij tot de feestvreugde. Binnen de kortste keren kregen ze de massa aan het pogo-en.

Veel bekenden heb ik trouwens niet gezien. Het publiek was overwegend jong, wat gezien de line up niet zo verwonderlijk was. Aan het begin van de avond raakte ik aan de praat met een al wat oudere… eh.., een leeftijdgenoot die aan een tafeltje zat waarbij ik aanschoof. Over en weer op een biertje getracteerd. Het gesprek kwam via werk en overheidsorganisaties op muziek. Hij bleek een fan van de aloude Steppenwolf te zijn en van de Leningrad Cowboys. Maar weer eens youtuben…

Img_9761Maar toen gingen de tafels en de stoelen aan de kant voor het concert. Dat werd dus staan. Even later zag ik Rutger die met ex-collega en kameraad Maarten Vuyst feest kwam vieren. Rutger die ooit bij Haag liep en een van onze snelste lopers op de weg was, heeft er juist een intensieve fietsvakantie opzitten waarvan hij ons regelmatig uitgebreid verslag deed via de mail. Dus met zijn conditie is niets mis, wat nooit weg is op een evenement als dit, wat een waar dansfeest zou worden. Althans, vlak voor het podium. En Maarten kende ik van gezicht, toen ik nog bij OCW werkte.

Even later kwamen de welbepruikte heren en welgeschapen luchtig geklede dame van Vive la Fête het podium op. De meest treffende recensie van een optreden van deze band is de naam zelf. Het werd pakweg anderhalf uur lang onafgebroken en in een wervelend up-tempo feesten met muziek, een superdynamische mix van elektro-pop, new wave, dance en rock.

Img_9764Img_9768Img_9783Bij de grote kracht van Vive la Fête – de energie, de levenslust en het enthousiasme dat er letterlijk en figuurlijk van af spat, vooral van Els (want zo heet de frontvrouw) – is er tegelijkertijd iets dat ik een beetje mis bij deze band: af en toe een rustpunt, naar een climax toewerken, zoiets. Maar een feestje bouwen kunnen ze zeker,
de hele Grote Markt, inmiddels afgeladen tot aan de Vlamingstraat, stond op zijn kop. Na afloop nog een laatste biertje gedronken in de Boterwaag met Rutger en Maarten en daarna snel naar huis. Het is een latertje geworden…

Advertisements