Laatste zomertraining…

Img_0850Img_0851Deze avond werd ons ploegje aangevoerd door de trainer aller trainers, Wim H. Wat Haag Atletiek betreft kan hij zelfs de Moeder Aller Trainers worden genoemd. Dit is nu eens niet ironisch bedoeld, want in 1977 al trainde ik in de groep die hij destijds aanvoerde mee. Toen heette Haag Atletiek nog V&LTC (Vlug en Lenig Trekvogels Combinatie). We liepen toen zonder schema’s, maar wel lang en intensief, van de Laan van Poot naar Terheijde (keerpunt bij de ‘kanonnen’ of het viaductje) en in een fors tempo weer terug. Wim is al sinds jaar en dag onze trainerscoördinator en stelt de schema’s vast voor alle groepen. Kortom, een ervaren rot. Zijn aanwezigheid maakte meteen dat ik niet meer de oudste was van de groep (Wim is één jaartje ouder). Bovendien werd door zijn komst het evenwicht in de groep enigszins hersteld: de dames domineren namelijk, getalsmatig bedoel ik. Vandaag bestond de groep uit de dames Ellen, Ilse, Lara, Katelijne, Martine en Evelien, en de mannenbroeders Arne, Dick en ‘uw weblogger’. En Wim dus, dat spreekt vanzelf.

Img_0857Img_0852Img_0853Img_0854Op het programma stond vandaag een duurloopje met drie series tempo’s, 3 x 30 seconden, daarna 3 x 60 seconden en afsluitend 3 x 30 seconden. Tussen de tempo’s 30 seconden rustig. En dat driemaal.

We gingen niet door de duinen – wel jammer, want ik had mijn camera voor de verandering meegenomen – maar door Meer en Bosch en een deel van Park Ockenburgh. Het werd een heerlijke training met pittige tempo’s. Wim benadrukte het belang van soepel lopen, ‘er geen wedstrijd van maken’.  Hij heeft gelijk, maar één van de dingen waar de meeste lopers erg hardleers in zijn is juist dàt: beheerst tempo’s lopen. Toch verstandiger om het wel te doen, anders heb je op het laatst niets meer over.

Img_0856Img_0860Terug bij de club, meteen de rugzak gepakt en door de duinen naar het strand gereden om een foto van de ondergaande zon te maken. Een mooie zilverachtige zee was het, maar potver, waar was die camera? Oh nee hè, had ik ‘m laten liggen bij de club. Snel teruggefietst, in de kleedkamer werd ik begroet door een lachende Arne en Lodewijk. Jawel hoor, ik had de camera laten liggen. Het was inmiddels te donker om weer terug te fietsen, dus helaas zullen we het ditmaal zonder zonsondergang moeten doen…

Advertisements

Kerkpolderloop – epiloog

De laatste kerkpolderloop is achter de rug. De komende tijd zullen echter nog menigmaal prestatielopen plaatsvinden in Delft. De vraag is of ik daar veel bij aanwezig zal zijn. De komende weekenden zal er weliswaar veel worden gelopen, maar elders.

Over die laatste kerkpolderloop valt wat mij betreft niet veel bijzonders te vertellen. Volgens mij was het iets rustiger dan vorige week, ik heb niet zoveel bekenden gezien als toen. Ja, Bert G. was er en ook zag ik Fennie van O, en uiteraard de altijd van de partij zijnde Erik van der K., maar voor de rest geen clubgenoten.

1kmlj5Ook nu ben ik weer voluit gegaan en heb een ‘nette’ 22’30” gelopen, evenals vorige week. En ook nu weer kwam ik als 52ste (van de circa 150) lopers over de meet. Het enige verschil is dat ik vorige week een héél snelle eerste kilometer (4 minuten) liep, nu liep ik deze in 4’25”. Desondanks moest ik hard werken voor mijn eindtijd. Zeker, ik mag niet klagen maar toch zou ik graag iets sneller willen. Maar ja, wie niet, dat is lopers eigen denk ik. De les is dat ik op deze leeftijd al heel blij mag zijn met vormbehoud en zeker geen overspannen verwachtingen mag hebben over progressie. Misschien zelfs helemaal geen verwachtingen. Wat geen beletsel mag zijn om stug door te blijven gaan, als een afgewezen aanbidder met een bord voor zijn kop.

Overigens Hans, dank voor de aanmoedigingen! Ik zag onze snelle koploper èn weblogger op het drie kilometer punt of daaromtrent. Hij deed ditmaal niet mee. De foto hierboven is trouwens van een voorgaand jaar, ik heb toen eens foto’s gemaakt i.p.v. hardlopen…

‘s Middags ben ik bij Paagman op zoek gegaan naar een of meer boeken die wij (het Commissariaat voor de Media) als afscheidscadeau willen gaan aanbieden aan een kopstuk in de omroepwereld. Welke boeken dat zijn en wie deze persoon is, kan nog niet vermeld worden. Het afscheid moet immers nog plaatsvinden. Het is en blijft wel een mooie boekhandel, Paagman, met boeken te kust en te keur….

Na Paagman meteen doorgefietst naar mijn vader, het is alweer een maand geleden dat ik bij hem op bezoek was. Wij hebben enkele foto-albums doorgenomen waarop wij hem zagen als baby, kleuter en jongetje, maar eigenlijk zochten we – tevergeefs – naar een foto van een voorvader, ene A. van der Gon Netscher, die ooit resident was van voormalig West-Indië. Dit omdat iemand mij vorig jaar via de e-mail benaderde, hij was bezig met een stamboomonderzoek van de familie geloof ik.

Van Jan Plezier tot Potloodventer

De titel is veelbelovend. Wat voor wonderlijke avonturen heb ik nu weer meegemaakt? Nou, niet veel. Of, beter gezegd: het viel wel mee. Het was wel een typisch Haegsch uitje.

Vandaag gingen we naar de Haagse Kunst- en Antiekdagen op de Kneuterdijk en aan de Lange Voorhout. Eerst hebben wij bij het oer-Haagse etablissement ‘De Posthoorn’ cappucino met chocoladecake genuttigd. Daarna liepen we naar het informatiepunt voor Hotel Des Indes waar we een gratis ritje met de koets konden maken. Die koets was nog onderweg, dus doodden wij het wachten met kuieren langs de kraampjes met oude boeken, schilderijen en antieke snuisterijen.

Img_0830Img_0829Img_0826_2 Img_0834Img_0838_3Even later zaten we met nog een aantal anderen in de koets, getrokken door twee paarden, waarmee we een rondrit maakten, onder andere via de Parkstraat, de Paleisstraat, Prinsestraat, Torenstraat en Groenmarkt, met een korte stop bij een veilinghuis.

Daarna een lunch op de binnenplaats van Pulchri, altijd prima. Goede broodjes en een rustige omgeving. De wind was wel een beetje fris, maar het was goed te doen.

Img_0846_2Img_0847_2Img_0848Img_0849Na nog even in de zalen van Pulchri te hebben rondgedwaald, gingen we naar buiten en andermaal liepen we langs de kraampjes met keramiek en zelfgemaakte sieraden. Uiteindelijk kon ik de verleiding niet weerstaan om twee van die jolige varkentjes te kopen, een creatie van Margreet Huisman , terwijk K. even later een fraai met gekleurd klei ‘beschilderde’ schotel kocht bij een buurvrouw uit Noordwijk.

Img_0845 De partner of collega van Margreet Huisman, eveneens beeldend kunstenaar, toonde mij zijn ‘potloodventer-act’ door middel van een lange ludiek behangen regenjas, en het stuk in de Dordtse krant waarin hij zowel gefotografeerd als geïnterviewd is. Het is een manier om reclame voor zijn eigen werk te maken. Een indrukwekkend potlood had hij al…

De rest van de middag en de avond is besteed aan (indisch) koken en het bezoek van Hans, onze oude vriend die wij een hele tijd niet hebben gezien. Niet veel veranderd: nog steeds de sigaren, ik heb er ook maar eentje opgestoken…

De hei op…

Img_0741Vrijdag was weer het ‘tussen-de-middag’ loopje in Hilversum met Siebrand, Ruud en ondergetekende. Het was juist goed weer, we hebben het in elk geval droog gehouden. Evenals de vorige twee keren maakten wij een langere ronde via het ecoduct en langs de heidevelden terug naar het Mediapark.

Zelf wilde ik het rustig houden na de intensieve trainingen van afgelopen maandag en woensdag, maar toch merk ik dat de conditie van mijn beide – veel jongere – collega’s aan het toenemen is. Siebrand had weliswaar door omstandigheden ruim een week niet gelopen dus hij kwam op het laatst wat adem te kort, maar dat is zo weer opgekalefaterd. Ruud daarentegen ging beduidend sneller dan de vorige keren, en dat zonder noemenswaardige inspanning. Hij zei ook dat hij de laatste tijd steeds meer aan het trainen is, zo’n drie keer per week. En dat te bedenken dat-ie een maand geleden nog geen hardloop-stap verzette! Nog even en dan zal ik echt tempo moeten draaien om de jongelui bij te kunnen houden!

Al met al hebben we over ruim 6 kilometer circa 36.20 minuten gedaan, dus zó hard ging het nu ook weer niet, ondanks twee of drie versnellinkjes. Toch voelde het soepel en daardoor onwillekeurig sneller aan.

Img_0816_2Straks ga ik nog een half uurtje voor mijzelf lopen en morgen de laatste 5 km Kerkpolderloop van dit seizoen. Volgende week worden er weer serieuzere afstanden gelopen.

Oh ja, de foto hiernaast is mijn buurman Jan, hij is de daklijst aan het schilderen. Geen overbodige luxe, de boel begon flink te bladderen. Hij bood aan meteen onze ‘lijst’ mee te nemen, en dat tegen een zeer schappelijke prijs. Beter een goede buur…

Later vandaag meer over wat deze zaterdag gaat brengen!

Vrijdag

Zelf wilde ik het rustig houden na de intensieve trainingen van afgelopen maandag en woensdag, maar toch merk ik dat de conditie van mijn beide – veel jongere – collega’s aan het toenemen is. Siebrand had weliswaar door omstandigheden ruim een week niet gelopen dus hij kwam op het laatst wat adem te kort, maar dat is zo weer opgekalefaterd. Ruud daarentegen ging beduidend sneller dan de vorige keren, en dat zonder noemenswaardige inspanning. Nog even en dan zal ik echt tempo moeten draaien om de jongelui bij te kunnen houden!

Al met al hebben we over ruim 6 kilometer circa 36.20 minuten gedaan, dus zó hard ging het nu ook weer niet, ondanks twee of drie versnellinkjes. Toch voelde het soepel en daardoor onwillekeurig sneller aan.

Straks ga ik nog een half uurtje voor mijzelf lopen en morgen de laatste 5 km Kerkpolderloop van dit seizoen. Volgende week worden er weer serieuzere afstanden gelopen.

Oh ja, de foto hiernaast is mijn buurman Jan, hij is de daklijst aan het schilderen. Geen overbodige luxe, de boel begon flink te bladderen. Hij bood aan meteen onze ‘lijst’ mee te nemen, en dat tegen een zeer schappelijke prijs. Beter een goede buur…

Later vandaag meer over wat deze zaterdag gaat brengen!

Van de dingen die voorbijgaan…

Het was een rustig dagje vandaag. Wij hadden familiebezoek, mijn zwager, schoonzus en hun jongste zoon logeerden een nachtje bij ons. Vanmorgen vroeg gezamenlijk ontbeten, dat gebeurt niet vaak meer in Huize van der Gon.  Met croissants van AH die niet alleen erg vers en knapperig, maar ook extra voordelig waren, twee voor de prijs van één. Na de koffie vertrok de familie en ik bleef thuis wat rommelen.

Omdat we ‘s avonds weer een eter kregen, onze dochter, heb ik later op de dag – en alweer bij onze grootste kruidenier – boodschappen gedaan. Het wordt weer eens paëlla, lang geleden dat wij dat gegeten hebben.

Img021 Net wilde ik mijn fiets loskoppelen, of Jan L. kwam om de zijne te stallen. Hij kwam net van de club waar hij als vrijwilliger allerhande klusjes en klussen opknapt.  Niet voor niets is hij twee jaar geleden als erelid benoemd vanwege zijn onbezoldigde werk. Jan vroeg of ik tijd had even een biertje te drinken. Die tijd had ik wel even. En zo kon het gebeuren dat we ons even later bij café Mondriaan te goed deden aan twee mooie pullen Koninckjes. Onderwijl spraken wij over koetjes, kalfjes en kleurrijke anecdotes uit Jans even kleurrijke leven. Een vechtersbaas is-ie, maar met het hart op de juiste plaats.

Ondertussen kwam een oudere dame met een voor mij welbekend gezicht langszij. Ik herkende haar onmiddellijk als Vic W., ‘mijn moeder’ in het toneelstuk waarin ik zat toen we allebei bij Succes – de Nederlandse Boekenclub werkten. Zij was daar filiaalhoudster. Allemachtig, dat is alweer veertig jaar geleden!! Zij moest toch wel even kijken, de vraag is of ze mij herkende. Ze kende Jan wel, sterker nog ze is een van de mensen waarmee Jan wekelijks een potje Jeu de Boules speelt.

Img022Ja, toneel… Ik heb toch nog vrij lang amateur-toneel gespeeld: bij Succes, later bij Rijkswaterstaat en weer later bij het ministerie van WVC. Erg leuk om te doen, alleen vond ik het altijd zo lang duren voordat je na vele maanden repeteren eindelijk op de planken kwam, ik was en ben daar veel te ongeduldig voor. En in die jaren waren de toneelstukken die amateurs aandurfden ook nogal oubollig vond ik, ik hield ervan om nogal expressieve karakters te spelen. Toch was het een leuke tijd. De foto bij dit stukje is uit de Rijkswaterstaat-tijd.

Lange tempo's, snel terug!

Duinen_02Nou, zò snel waren wij nu ook weer niet terug, al met al hebben we toch zo’n 85 minuten gelopen.

Eigenlijk had ik niet verwacht dat ik het woensdagavond-programma geheel zou kunnen afwerken, na die zware maandagavond-training en de 5 km op zondag. Ik voelde de benen ook wel, gedurende de hele training. Maar toch ging het goed.

Wat stond er op het programma? Een duurloop met twee series zeer pittige lange tempo’s in duurloop 3 tempo. Dit volgens het stramien: 4 min. – 4 min. – 6 min. – 4 min. – 6 min. – 4 min. – 4 min.

Deze avond bestond onze groep uit 5 aardige dames en 5 heren. Oh ja sorry, 5 aardige heren. Ellen was deze avond onze trainster – onze ‘officiële’ trainers zijn nog allen geblesseerd of met vakantie, of een combinatie van beide elementen – en leidde ons, mede op voorstel van Jos, door de duinen naar Kijkduin en van daaruit wederom door de duinen richting Terheijde. Maar zover zijn wij niet gekomen natuurlijk. Alhoewel het mijn plan was om niet zo ‘gek’ te doen als afgelopen maandag, blijkt ook nu weer dat het wat snellere lopen mij het beste af gaat, wat rustiger lopen lijkt op een wonderlijke manier wat zwaarder. Dus liep ik al die tijd vrolijk op kop, samen met Ellen, Arne en bij de laatste 4 minuten ook Ton.

Die laatste 4 minuten gingen door Meer en Bosch: eerst liep Ellen op kop, daarna ik en vervolgens kwam Ton voorbij denderen, daarna Arne die Ton ook weer passeerde, waarna ik beide heren weer inhaalde en de kop nam. Uiteindelijk bleken Arne en Ton de allerlaatste 15 seconden nog wat over te hebben. Naderhand zei Ton dat hij niet van plan was om zich door zo’n ouwe l.. (met ;-)) er uit te laten lopen. Gelijk heeft-ie, dat wilde ik hem niet aandoen daarom heb ik mij de laatste 10 seconden maar ingehouden (andermaal ;-)).

26082009376_506_x_675 Evenals maandag was het een heerlijke training, vooral ook omdat het weer ‘lekker’ gaat. Met dank aan Ellen, die zich uitstekend van haar taak heeft gekweten! De ervaring heeft geleerd dat je van dit soort momenten moet genieten want een blessure of verkoudheid ligt zo op de loer. Maar laten we, nu we zo positief geladen zijn, ons maar niet overgeven aan negatieve gedachten!

Na afloop weer even gezellig bij elkaar gezeten op het terras voor het clubhuis. De foto heeft Arne gemaakt met zijn mobieltje, wat een schilderachtig effect geeft. Dank Arne!

Erg lang ben ik niet gebleven, want ik kreeg onverwacht (schoon)familiebezoek, dus moest ik thuis ook de nodige honneurs waarnemen.