Kleuren

Img053_2Dit weekend gaat het stormen en regenen, dus wie nog iets van de mooiste herfstkleuren had willen meekrijgen had er vandaag op uit moeten trekken. Overigens onstond deze gedachte bij mij pas nadat ik een korte wandeling in Clingendael had gemaakt.

Eerst was ik bij de Koekamp nadat ik vanmorgen wat had gefröbeld met kleurpotlood, naar aanleiding van een zeer mooi filmpje op YouTube over de damhertenbronst. Het filmpje is een week geleden door een particulier gemaakt in de Amsterdamse Waterleidingduinen.

Img_1849_3Op weg daarheen, zag ik dit trieste beeld. Een vogeltje, niet groter dan een merel, met een lange rode snavel en lange ranke pootjes, lag roerloos op het gras. Hij had het tijdelijke voor het eeuwige verwisseld maar hoe dat is gebeurd is onduidelijk, er was geen uiterlijke verwonding zichtbaar. later leerde een blik in Elseviers Vogelgids dat het een waterral was, een vrij algemene broedvogel in moerassige streken maar door zijn verborgen leefwijze wordt hij niet vaak gesignaleerd. In deze periode trekken ze naar het zuiden.

Over vogels gesproken: in de Koekamp zelf was een reusachtige kolonie kauwen neergestreken, honderden waren het. Ze babbelden honderduit. Ook halsbandparkieten die in Den Haag in groten getale voorkomen vertonen dit gedrag. ‘s Ochtends en ‘s avonds verzamelen zij zich in grote drommen in de bomen en maken daarbij veel lawaai. Daarvoor en daarna gaan ze allemaal hun eigen gang, in stelletjes of kleine groepjes. Ik ben er van overtuigd dat het geen loos gekwetter is, maar dat er daadwerkelijk gepraat en vergaderd wordt, alleen wij mensen verstaan die taal niet.

Img_1851_4Img_1852Img_1854Img_1857Img_1859Img_1860Img_1861Img_1863Img_1868Img_1869Het rondje Clingendael leverde uiteraard weer een paar mooie plaatjes op.

Fredlvmv_loop_2004En last but not least deze foto van de Cultuurbarbaar in 2003, die de Laan van Meerdervoortloop toen in 43 minuten liep. Daar komt hij morgen niet aan, sowieso al niet omdat het flink gaat stormen en wel zo dat de lopers minstens zes kilometer de wind van voren krijgen. De benen zijn wat strammer dan destijds, maar we gaan ons best doen!

Genoemd…

De afgelopen dagen zijn er weinig echt spannende dingen gebeurt. Niet dat er hier anders zulke wilde avonturen te beleven vallen, maar er is altijd wel iets om over te schrijven. Nou ja, wat wel leuk was: het interview in De Posthoorn, maar daar kan ik nog niet al te veel over vertellen. Het is voor het clubblad van december, dus dat duurt nog even. Het was wel een interview met een generatiegenoot die destijds tot de beste lange afstandlopers van de regio behoorde, met tijden van 33 minuten op de 10 km. Hij had ook een hele map foto’s, vergeelde krantenknipsels en gestencilde uitslagenlijsten meegenomen waaruit ik kan putten. Maar ook nu nog is hij een zeer snelle loper, ongeveer van het niveau Tiny.

De rest van de donderdag is in relatieve rust doorgebracht. Ook vandaag was rustig, een gewone werkdag. Ik was alleen op de afdeling, wel zo plezierig.

001Het is natuurlijk wel een heel gedoe over onze MP, JP. Mocht hij straks de baas van Europa worden, dan krijgt het begrip ‘de Balkenende-norm’ meteen een heel andere lading. Ik maak mij sterk dat hij dan bijna net zoveel als de heren Paul de L. of Matthijs N. gaat verdienen. Maar of het zover komt? Ik zet er mijn vraagtekens bij, want een vooral bij de wat ouderen onder ons welbekende heer heeft weer van zich laten horen. Hij schijnt genoemd te worden (al was het maar door mij)…

Wie ook genoemd is, sterker nog: wie zichzelf als kandidaat heeft opgeworpen, is de in Amsterdam woonachtige broer van de Amerikaanse president. Persoonlijk geef ik beide heren weinig kans: de ene niet omdat hij al eerder voor allerlei functies is genoemd maar dat heeft nooit tot iets geleid: de andere niet omdat hij niet geloofwaardig zou zijn, het verwijt van nepotisme is zómaar gemaakt.

Dus toch Balkenende? Het zou zomaar kunnen…

Haagse Bosloop 2009

Haagse_harryMooi hè, die Haagse skè-lèn. Hagtstikke leeg natuurlûk, die gebouwuh, al die ambtenare waren aan het hollûh. Wedstrèdje. Ja, dan kenne die gastûh wel rennûh.

Img_1787Het was een heerlijke dag gisteren, lente-achtig bijna. Windstil, zonnetje, zo’n 14 graden celcius. Prima weer om te lopen. De organisatoren van de Haags Bosloop, Niek Tetteroo en Wim Kooij, hadden geen betere dag kunnen uitkiezen. De opkomst was ook zeer behoorlijk, er deden meer lopers en loopsters mee dan vorig jaar. Ik schat dat er zo’n honderd deelnemers waren. En dat voor een informele ambtenarenloop.

Img_1793 Speciaal voor dit kleinschalige, maar mooie loopje had ik een middag verlof opgenomen. Eerst naar huis om mijn sportspullen op te halen, daarna met de tram naar het centraal station, dan nog een stuk lopen naar de plek waar ook vorig jaar de loop van start ging. Mike kwam ook net aan, hij kwam uit voor Justitie evenals Ron die naderhand als tweede zou finishen. Verder was de sterke veteraan William van VROM van de partij. De drie snelle mannen staan hier gebroederlijk op de foto.

Img_1796Img_1802Even later zag ik ook Marlies, die aanvankelijk niet zou meelopen vanwege een dienstreis naar Afrika, maar dat werd uitgesteld. Nu was zij wel van de partij! Wie ik echter niet zag was groepslid Ellen. Er zal iets tussen zijn gekomen, een onverwachte vergadering of zoiets.

Na het uitreiken der startnummers maakte iedereen zich startklaar. Voordat Niek het startschot loste, werd afscheid genomen van een van de dames die voor Mooi Nederland werkzaam was. Ze bleek ook snel te zijn. We gingen bijna allemaal rap van start, maar zoals ik al aangaf zijn er heel wat snelle ambtenaren ook al lijkt dit een contradictio in terminis. Tjonge, dat ging pijn doen maar ik bleef gelukkig strak doorlopen, ademnood of niet.

Img_1803Img_1804Img_1805Img_1809Img_1810Img_1811Img_1817Img_1818Img_1819Img_1823Img_1825Img_1826Een heel mooi parcours was het dat bijna uitsluitend over bospaden voerde met af en toe een klein klimmetje. Voor mij was het de eerste keer dat ik deelnam aan deze Haagse Bosloop, dus merkte ik niet dat het parcours vanwege werkzaamheden iets veranderd was ten opzichte
van voorgaande jaren. En bovendien 400 meter langer dan 5 kilometer! Maar bij het 5 km punt stond iemand die keurig de doorkomsttijden aangaf, toen ik passeerde hoorde ik "22’12", nou, dat viel niet tegen. Nog even aanzetten, dan naar links en toen was het nog maar 200 meter naar de finish.  Eindtijd 23’40”.

Overall winnaar was Robert Tjoa van de groep Lex (van Eck van der Sluijs). Een dame van BuZa was de snelste dame met een tijd van iets over de 21 minuten. Tja, ik heb geen uitslagenlijsten dus ik kan dit niet precies vermelden. wie het weet (Niek misschien?) mag reageren, dan pas ik dit nog aan.

Img_1828 Bij de finish werden flesjes AA-drink uitgereikt. Met dank aanvaard. Er was echter nog meer verwennerij: van VROM kregen we een t-shirt met het opschrift ‘Mooi Nederland loop’ en van Run2Day een plastic tasje met inhoud, o.a. een waardecheque en een oranje badmuts. En laat ik niet vergeten BAS Consultancy te noemen, die heeft deze loop gesponsord.

Met Marlies liep ik door het Haagse Bos terug naar het centraal station. Via het gebouw van VNO/NCW (van de heer Wientjes) dat ook mooi verlicht was. Daar scheidden onze wegen, waarna ik via de Koekamp naar het station liep. Daar haalde ik de fiets (waar ik, zoals bijna altijd, ‘s ochtends van huis naar Den Haag CS peddel) op uit de stalling en reed vervolgens naar huis. Gedouched, omgekleed, wat gegeten en tegen 21.00 uur naar de club voor mijn woensdagavond-borrel. Met ‘de Paulen’, Jan L., Ton van der P., Arne, Frank en vele anderen. Marlies was daar inmiddels ook gearriveerd. Het werd nog een gezellige avond, als altijd.

Straks naar bed en vervolgens weer een dag, waarop ik onder meer de snelste 60 plusser van onze vereniging ga interviewen…

Wandeling rond het mediapark

Tussen de middag even een ommetje gemaakt met collega Ruud. Niet hardlopend ditmaal, gewoon even een frisse neus halen. Drie weken terug had ik het erover dat de herfstkleuren over drie weken (nu dus) op zijn mooist zouden zijn. Dat klopt – daar hoef je ook geen helderziende voor te zijn – , in ieder geval waren de kleuren mooi genoeg om op beeld vast te leggen.

Img_1773_768_x_576_2 Img_1785_768_x_576_2Img_1786_768_x_576Meer tekst volgt woensdagavond, na 5 kilometer rennen door het Haagse Bos. Eigenlijk is deze loop speciaal voor rijksambtenaren georganiseerd, voor medewerkers van de ministeries waarvan de meeste zich in de directe omgeving van station Den Haag CS en het Haagse Bos bevinden. En vergis je niet, er zitten heel snelle jongens tussen die ambtenaren. Vorig jaar kwam ik alleen even kijken omdat bekenden meeliepen, en het sprak mij zo aan dat ik mij voor de loop heb aangemeld. Dat mocht, alhoewel ik geen rijksambtenaar maar ‘zbo’er’ ben. Het loopplezier zal er niet minder om zijn.

Maar goed, ik heb het al teveel over die loop. Nog even genieten van dit herfstwandelingetje in de directe omgeving van ons kantoor…

Kort en kortademig

Het wordt een merkwaardige week, waarbij het accent van de trainingen op kort tempowerk komt te liggen: dit ter voorbereiding op de Laan van Meerdervoortloop aanstaande zondag, mèt de The Hague Royal Ten de belangrijkste 10 km loop van Den Haag. 

002_2Op deze maandagavond was het programma als volgt: een duurloop met drie series van 1-1-1,5-1,5-1-1 minuten in 5 à 10 km tempo, met 30 seconden rust tussen de tempo’s in en drie minuten rust tussen de series. Of het komt omdat ik weer wat aan het aankomen ben – in het herfst- en winterseizoen heb ik altijd meer trek in eten en daar geef ik ook aan toe – of iets anders, feit is wel dat ik ditmaal moeite had om de kopdames Ellen en Ilse bij te benen. Sterker nog: dat lukte niet zonder helemaal buiten adem te geraken. Tja, dat is natuurlijk ook weer niet de bedoeling, wanneer je al na één minuut naar adem moet happen hou je dat tempo nooit vijf kilometer, laat staan tien kilometer vol.

Dus heb ik mij een paar keer flink laten terugzakken. Daar komt nog bij dat ik woensdag meedoe aan de haagsebosloop, vijf kilometer, met Ellen wier rug ik ook dan steeds zal mogen bewonderen, dus het moest ook weer niet té gek worden vanavond…

Run Bike Run 2009 aan de zijlijn

Img_1729Afgelopen zaterdag vroeg Jans mij in de kantine van onze vereniging of ik wat hand- en spandiensten kon verrichten tijdens de Run Bike Run vandaag. Geen probleem, want ik zou er toch heengaan voor wat foto’s en een verslagje voor het clubblad. Ik heb geen racefiets, trouwens, ik ben sowieso geen goede fietser, dus zelf deed ik niet mee. Ik ben wel naar de locatie gefietst op mijn stadsfiets en dat was zwaar zat, met een stevige zuidenwind tegen.

Deze duathlon vormde de start van de samenwerking tussen de Haagse duursportvereniging RTC (Residentie Triatlon Club) met Haag Atletiek en wielervereniging Trias. En eigenlijk werd het voor de leden van de organiserende verenigingen georganiseerd.

De opkomst viel echter wat tegen, al met al zo’n dertig personen en dat waren vooral RTC’ers. En dat terwijl er vorig jaar redelijk veel deelnemers waren op de Laan van Poot, zowel goed getrainde triathleten als recreanten.  Had het met het weer te maken? Nauwelijks voorstelbaar, want de zon scheen volop, in tegenstelling tot de dag ervoor. Zeker, er stond een stevige wind zoals ik zojuist noteerde, maar dat kon je binnen niet zien. Te duur? Nee, de inschrijving was gratis! Laten we het erop houden dat zo’n duathlon toch iets is voor de die hards, zowel goed getraind op de fiets als met lopen. Er waren ook enkele Haag-atleten die zich wel van tevoren hadden ingeschreven, maar niet zijn komen opdagen. Wellicht ziek of andere verplichtingen, tja, aan overmacht doe je niets.

Img_1744Img_1742Img_1750Img_1760Desondanks was er hier en daar wat groen-geel tussen het oranje-blauw van de residentiële triathlonners te bespeuren bij Trias aan de Jaap Edenweg, bij de Uithof. De wedstrijd werd aldaar, op en om de wielerbaan gestreden. Om 10.30 werd het startschot gelost en gingen de atleten op weg voor 5 km hardlopen. Daarna werden er 20 ronden (28 km) gefietst op de wielerbaan. Fred (Frauenfelder) en Fred (ondergetekende) kregen de schone taak toebedeeld om de ronden te tellen van de deelnemers. Dat liep echter volkomen in de soep. Sommige startnummers waren nauwelijks of niet leesbaar, zodat we van deze personen geen rondetijden konden noteren. Fred F. las de nummers op van de voorbijsnellende wielrenners, ik turfde dat achter de desbetreffende nummers en corresponderende namen op een lijst. Maar dat viel bitter tegen, achter sommige namen bleven de kolommen angstig leeg, ongetwijfeld waren dat de ‘nummerlozen’. Dat het uiteindelijk niet in een complete chaos resulteerde, had meer te maken met het feit dat het merendeel van de deelnemers zelf de ronden had bijgehouden dan met briljante telvaardigheid.

Tot slot werd er nog een afsluitende 2,5 km gelopen. Roger Salden van RTC werd de winnaar, Eric Theunisse van Trias tweede. De rest van de uitslagen zijn hier te vinden.

Damhertenbronst

Koekampoktober24‘s Middags ging ik nog even naar de Koekamp om te kijken hoe de herten er bij stonden. Het was vrij rustig, maar toch zag ik dat zich in de afgelopen dagen een klein drama had voltrokken: de grote sterke dambok met zijn grote gewei, die een week terug nog al reutelend stond te imponeren en al zijn rivalen wegjoeg, lag nu op het open veld te rusten, terwijl in het meer beboste gedeelte een andere – zwarte – dambok de leiding had overgenomen en knorrend achter de vrouwtjes aanliep. Ongetwijfeld heeft er een fikse confrontatie tussen beide macho’s plaatsgevonden. En dat het er dan fel aan toe kan gaan, laat bijgaand filmpje zien dat ik op Youtube vond.

SpiZe

‘s Avonds gingen wij met dochter en vriend uit eten bij SpiZe, een thais restaurant aan het Spui, naast theater Het Spui. Een mooi groot opgezet restaurant, of liever gezegd ‘thaise bistro’, met veel aparte zitjes.

Spize1Spize3Toen wij er waren was het erg rustig, er waren niet meer dan tien mensen in de immense ruimte met het gigantische boeddhabeeld, onszelf meegerekend. Het was erg lekker eten, niet erg goedkoop maar af en toe moet je jezelf en anderen een beetje verwennen, crisis of niet.

De ditjes en datjes van de afgelopen dagen

Img_1714_2 Het is even stil geweest op dit blog, vandaar een kort berichtje. Later dit weekend meer!

De afgelopen twee dagen zijn in betrekkelijke rust verlopen. Na de woensdagavondtraining is er niet meer gelopen, straks maar weer. Wel ging ik eergisteren (donderdag dus), na een kort bezoek aan mijn vader, naar de fameuze Haagse taveerne De Posthoorn, waar ik met een van de trainers van onze vereniging had afgesproken. Reden: een interview voor het clubblad. Wie het is kan ik nog niet zeggen, maar hij is geen familie van Henk met bijna dezelfde achternaam en het fraaie Haagse park is ook niet naar hem genoemd, al zou je dat wel denken.

Meest opvallende quote, uit zijn mond opgetekend nadat ik hem vroeg wat zijn trainingsdevies was, luidde: "Lekker hollen, genieten van de omgeving en van het moment met elkaar".

Img_1716Img_1720Gisteren was het een doodgewone werkdag. Tussen de middag is niet gelopen omdat een collega zijn hardloopspullen niet bij zich had en de andere collega afwezig was. De komende tijd staan er echter genoeg activiteiten op het programma.

De foto’s bij dit stukje zijn ook van de week gemaakt. De Conradkade in de vroege ochtend, en enkele damherten in de Koekamp. De bronsttijd is bij de edelherten afgelopen, maar bij de damherten komt het nu ‘op stoom’, getuige het knorrende gereutel dat het sterkste mannetje ten gehore brengt en zijn kort-aangebonden houding jegens de jongere mannetjes die te dicht in de buurt van zijn hinden komen. Misschien later ook meer hierover.

En toen was het zaterdag. Door allerlei ‘kleine dingetjes’ was ik te laat op de club, dus heb ik voor mijzelf een uur gelopen. Het was erg miezerig en bij vlagen ronduit regenachtig weer, maar ik was er op gekleed.

Img_1722Na thuiskomst en mij opgefrist te hebben, ging ik op de fiets terug naar de club. Het was mijn bedoeling om de trainingsgroep van de eergisteren geïnterviewde trainer op de foto te zetten. Maar dat duurde even, want van deze groep is bekend dat zij altijd heel lang wegblijven, trainingen van twee uur netto – ook buiten het marathonschema om – zijn geen uitzondering. Ondertussen was mijn Groep 5 wel gearriveerd, er waren maar weinig (7 man/vrouw) die het vieze weer hadden getrotseerd. In de kantine bood Hizkia mij nog een lekker stukje appel-bananencake aan. Eigen baksel, en wat mij betreft zeer geslaagd. Een vliegende kraai vangt altijd wat! Even daarvoor had Jans mij gevraagd of ik wat hand- en spandiensten wilde verrichten voor de Run-Bike-Run die morgen wordt gehouden bij De Uithof. Geen probleem, ik wilde er toch naar toe om foto’s te maken en een verslagje.

Uiteindelijk arriveerden de heren van Groep 2 en kon de foto worden gemaakt.

Img_1727Wederom thuisgekomen, zag ik dat de envelop met info, chip en het startnummer van de Laan van Meerdervoortloop was bezorgd. Met dat andere startnummer, dat een week nà de Laan van Meerdervoort op Terschelling wordt verzilverd, vormde dat een mooi stilleven.