Les Vacances de Monsieur Barbare

Maandagavond. Na veertien dagen afwezigheid maar weer eens gaan trainen met de groep. Maar het is duidelijk vakantietijd. We waren met z'n vieren vanavond, eigenlijk met z'n drieën want we hadden één gastloopster, Jeanet W. En die was weer met vakantie in Nederland, want ze woont in Spanje.

De anderen waren Ilse, Gerard en Wim, de trainer. Wim fietste mee. Misschien heeft het met de 5 km loop van gisteren te maken, maar weer deed elke stap pijn. Gelukkig stond er een duurloopje op het programma, een echte snelheidstraining had ik niet getrokken. We liepen door de duinen en via de Ockenburgselaan naar Madestein. Het was een qua parcours mooie gevarieerde training, met veel bos- en parkpaden. In Madestein speerden twee atleten van de Residentie Triathlon Club ons nog voorbij, het voelde alsof we stilstonden. Bij de brug stopten zij echter en pakten de mtb om hun weg te vervolgen.

Img084 (600 x 404) (450 x 303) Bij de Laan van Meerdervoort haakte ik af en liep door naar huis. De laatste twaalf minuten heb ik gewandeld, maar we hadden er al zeventig minuten opzitten.

En nu? Even niets, dat wil zeggen tot zondagavond of maandagmorgen is er even blogstilte. Morgenochtend vertrek ik in alle vroegte met de trein naar Parijs en vervolgens naar Compiègne voor een wandel-vijfdaagse. Het is de bedoeling dat we ook een of twee keer in Parijs zelf gaan lopen. Verslag volgt later!

Advertisements

Lelijk eendje werd mooie zwaan, en zwaan-kleef-aan bij Kerkpolderloop

IMG_6145 IMG_6146 IMG_6147 De laatste veertien dagen heb ik erg weinig getraind, je kunt wel zeggen: niet getraind. Toch is er wel hardgelopen, twee zondagen achter elkaar een vijf kilometer (Kelderpolderloop Delft) en twee woensdagen achter elkaar een halve marathon (Hondsrug Marathon 10-daagse Gieten). Tussendoor is er wel wat gewandeld en gefietst, maar dat is verwaarloosbaar. De voornaamste reden is dat trainen geen pretje was, ik had steeds last van die lies, bij de wedstrijdjes had ik daar uiteraard ook last van maar toch liep ik er nog best aardig doorheen, en het werd nadien niet erger. Straks, tijdens mijn vakantie, gaan we de draad maar weer eens oppakken.

Gistermorgen heb ik weer eens 20 minuutjes gejogd, dat ging wel zonder al te veel last. En straks toch maar weer een Kerkpolderloopje!

IMG_6148 De rest van de zaterdag besteed aan een kort museumbezoek, voorafgegaan door een vanwege de zon 'gerekte' lunch op het terras van het GEM fotomuseum. Die koet in de vijver van het museum is gefotografeerd omdat hij voortdurend op één poot stond. Deed-ie de Haagse ooievaar na of hàd-ie maar één poot? We zijn er nog niet achter.

IMG_6149IMG_6151 IMG_6150 In Gemeentemuseum Den Haag zijn momenteel diverse exposities. Wij gingen voor twee kleinere exposities in het bijzonder. De ene was van de Friese kunstschilder Benner, die op bijna abstracte wijze landschappen schilderde. De invloeden van de vijftigers waaronder Karel Appel zijn duidelijk merkbaar in zijn kleurrijke werk. Per slot van rekening was Benner ook een generatiegenoot van Appel, Lucebert, Corneille en dat soort 'jongens'.

De andere expositie was in de tentoonstellingszaal die het Gemeentemuseum speciaal voor kinderen inricht. Daar worden nu de originele tekeningen en litho’s van het boek 'Het lelijke jonge eendje' van Theo van Hoytema getoond.

IMG_6155   IMG_6159 IMG_6165 Dat boek is uit 1893 en ontleend aan het welbekende sprookje van Andersen. Het was het eerste boek waarin tekst en afbeelding zijn geïntegreerd. Omringd door het lelijke jonge eendje, enkele echte eendjes en prentenboeken, kunnen kinderen hun eigen eend tekenen en achterlaten in de vijver van het Gemeentemuseum die op een van de wanden afgebeeld is.

Bij de museumwinkel zag ik dat boekje liggen, ik vond vooral de omslag zó mooi, dat kon ik niet laten liggen. Het bevat het complete sprookje, met alle tekeningen met de bijbehorende handgeschreven teksten.

's Avonds kreeg ik eters, mijn dochter en haar vriend gaan volgende week ook met vakantie en aten nog een keer bij ons.

Derde maal Kerkpolderloop

Zondagmorgen ging ik voor de derde keer dit seizoen naar Delft om bij Bertus DIJC (uitspanning Onder Ons) aan de 5 km Kerkpolderloop deel te nemen. Steeds zie je daar dezelfde gezichten, dat zijn de trouwe lopers, Kerk(polder)gangers zeg ik altijd. Het weer was bewolkt, de temperatuur redelijk maar lang zo warm niet als de afgelopen weken, en toen we om pakweg 10:18 uur van start gingen was het juist gaan regenen. Lichte regen weliswaar, maar genoeg om ons tijdens het lopen enige verkoeling te bieden. 

Zoals altijd bij een 5 kilometer loop, meteen flink in de benen en maar kijken hoe lang dat vol te houden was. De eerste paar honderd meter voelde ik de lies trekken maar daarna voelde ik niets meer. Goed teken wellicht. Daar ging het lange lint lopers weer, elke week toch al gauw 140-150 in aantal. Toen ik over de finish kwam, bleek dat ik 23.21 had gelopen. Nog steeds niet de 22.30 van vorig jaar, maar wel weer 20 seconden sneller dan vorige week en 50 seconden sneller dan op 11 juli. Dus het gaat langzaam maar zeker de goede kant op.

Welkom bij De Cultuurbarbaar!

IMG_6171 The Seven Years Itch.

Heb ik daar al last van? Soms wel, ik geef het toe. Als je zeven jaar vrijwel onafgebroken blogt, wordt je weleens moe van jezelf. Je ontdekt een patroon, een rode draad door al die blogs dus ook in jouw leven. Ook ik ontkom niet aan de neiging om het leven langs gebaande paden te leiden, terug te vallen op wat vertrouwd is en zekerheid biedt. Lopen, hardlopen wel te verstaan, biedt de mogelijkheid om even uit die deels zelf opgelegde, deels door de samenleving bepaalde kaders te breken en genereert in het beste geval een gevoel van vreugde, levenslust en vrijheid. Klinkt hoogdravend, maar zo is het wel.

Het bijhouden van dit weblog kost mij geen moeite, dit om de simpele reden dat ik het heel leuk vind om te schrijven. Dat is een beetje mijn tweede natuur geworden. Ik ga dus nog steeds door met bloggen, ook nu ik het zevende jaar in ga. En het zal weer hoofdzakelijk gaan over mijn vrijetijdsbestedingen zoals hardlopen, wandelen in de natuur, muziek en andere kunstvormen. Reacties, ook kritische, blijven welkom!

                                                                                                                                                                 Fred van der Gon Netscher

Rode koontjes

IMG_6142 Vandaag was de laatste dag op kantoor voordat ook voor mij de vakantie begint. Eigenlijk waren die extra vrije woensdagen in Drenthe ook een soort vakantie, maar tussendoor is er wel gewerkt. Nu bijna drie weken niets. Nu is drie weken nietsdoen niet zo aan mij besteed, er zal wel weer veel gelopen en gewandeld worden. Volgende week dinsdag vertrek ik naar Frankrijk voor een Doornvogels 5-daagse, dat wordt weer wandelen in de omgeving van en door Parijs. Daarna gaan de heer en mevrouw Cultuurbarbaar dagtripjes maken, dat is tenminste het idee. Hoe dan ook komen we de tijd wel door.

Op kantoor de laatste klusjes gedaan, tenminste zo veel mogelijk afgewerkt. Mijn nieuwe collega en kamergenoot Jim gaat in dezelfde tijd met vakantie, dat was allemaal zo gepland. Maar goed, het is zomertijd dus zoveel schokkends zal er niet gebeuren in Medialand.

Nu is de vraag wat die Roodwangschildpad hier doet. Dat is een van mijn twee logees, buurman Jan is al een week met vakantie met zijn gezin – lekker kamperen in de Ardennen – en hij had gevraagd of ik de twee roodwangen wilde verzorgen. Geen probleem. Dus nu staat de bak met twee schildpadjes in de tuin. Ik heb ze vroeger ook gehad, eerst waren het van die groene rijksdaaldertjes maar ze groeiden als kool, ook omdat ik ze voldoende te eten en de ruimte gaf. Op een bepaald moment had ik een groot bassin laten maken van perspeks dat in de woonkamer stond en die heb ik vol laten lopen met water, en daar weer een eheimfilter op aangesloten. Op zeker moment zwommen er wel tien van die joekels in rond, de mannetjes kregen van die lange nagels aan hun voorpoten waarmee ze de dames trachtten te verleiden.  

Schildpad-grland02 Ondanks de pomp viel er op een gegeven moment niet meer tegenop te reinigen – zeg maar rustig dat het flink meurde in die kamer – dus uiteindelijk heb ik de schildpadden aan Dierenpark Wassenaar geschonken. Die hadden op dat moment een opvangcentrum voor dat soort dieren.

Landschildpadden heb ik ook gehad, Moorse en Griekse landschildpadden. Erg leuke dieren, ze zagen er uit als goedmoedige opaatjes. Makkelijke eters, sla, andijvie, appels, het ging er in als koek. En in het voorjaar konden ze behoorlijk gepassioneerd zijn in hun liefdesspel, al zou je dat van die traag ogende dieren niet zeggen. Inmiddels mogen ze niet meer verkocht worden geloof ik, het zijn beschermde dieren. Terecht, want de handel in dat soort dieren was destijds behoorlijk levendig.

Hot hot hot op de Hondsrug

IMG_6097 IMG_6096 IMG_6098 IMG_6116 Wat een heerlijke woensdag was het. Maar voor het zover was was er de dinsdag. Op deze dinsdag ging ik, evenals vorige week, vanaf Hilversum naar Gieten met de trein, dus eerst van Hilversum Noord naar Amersfoort en van daar uit met de trein richting Groningen die in  Assen stopte. En daar even wachten op de bus naar Gieten. Zoals je kunt zien was het goed warm, wat heet: héét! op het busstation nabij Station Assen. En het was al 19.00 uur… Die warmte zou ons/mij ook de volgende dag bij de Hondsrug 10-daagse kwellen.

Mijn neef Emanuel had mij trouwens even van tevoren (ik zat nog in de trein) ge-smst dat hij mij bij de bushalte op De Brink zou komen afhalen. Dat was wel fijn, want behalve mijn rugzak had ik ook de door de bliksem getroffen PC bij me, mijn andere neef zou kijken wat er mee was (inmiddels is duidelijk dat de harde schijf en de videokaart kaduuk zijn, alhoewel er nog wel afbeeldingen zichtbaar waren… wordt nog uitgezocht…).

IMG_6105 IMG_6106 IMG_6108IMG_6117 De volgende ochtend ging ik eerst nog anderhalf uur wandelen. Zoals vaak in Gieten, werd dat een rondje Zwanenmeer. Fotootjes!!! Wel even op klikken, anders is er geen moer aan…

Om 10.00 uur al vertrok ik met de oude rammelkast (die fiets maakt inderdaad veel herrie, alsof er een vogel tussen de spaken zat) richting 't Nye Hemelrieck, waar de start van alweer een editie van de Hondsrug marathon 10-daagse van start ging, de Zomer Marathon Gieten. Ook voor deze editie – maar dat zal duidelijk zijn – had ik mij ingeschreven. Wederom voor de halve marathon, maar misschien zou ik nog één of twee rondjes extra lopen. NOT!!! Het werd weer erg zwaar vandaag, vooral vanwege de warmte. Wat zeg ik, hitte!

IMG_6124 IMG_6123 IMG_6119 Voor de start sprak ik met verscheidene lopers, waaronder Anton Schuurman uit Amsterdam. Een 70 plusser, maar een enthousiast marathonloper die ook vandaag méér kilometers zou lopen dan de Cultuurbarbaar. Petje af! Ook was een van mijn generatiegenoten, Toli Schanssema uit Hoogezand, vandaag jarig, hij is 64 jaar geworden. Jawel, veel lopers vandaag behoren tot de Omroep MAX-doelgroep!

Zomermarathon Fred Lex Om 11.00 uur gingen we van start. Nou ja, om drie over elf, want er kwamen nog vrij veel fietsers aan op het verharde pad waar wij ditmaal van start zouden gaan. Wederom rustig aan. Toch liep ik de eerste twee ronden probleemloos in het kielzog van ene Lex de Boer die echter steeds meer uitliep, naarmate de tijd en de ronden vorderden. En hij ging nota bene voor de marathon, althans dat bleek want hij liep nog vrolijk zijn rondjes toen ik al op de terugweg naar huis (althans mijn logeeradres) was.

Na de tweede ronde, dus tegen het acht km punt, begon ik het zwaar te krijgen. Pffffft, wat een hitte, het kostte steeds meer moeite om adem te halen en de benen deden automatisch maar zonder veel overtuiging hun werk. De heer De Boer was na de vijfde ronde al volstrekt onzichtbaar voor mij. Maar toch ging het per saldo beter, stukken beter zelfs, dan de vorige week. En dat terwijl het net zo bloedwarm was als de vorige week, zo niet nòg warmer. Uiteindelijk kwam ik in 1.58
over de meet, maar liefst 11 minuten sneller dan vorige week. En eerste 60 plusser op 'de halve'. Hmmm, later zag ik op de site van de DFW Runners dat mijn officiële tijd toch twee uur was. Nou ja, negen minuten sneller is ook mooi.

IMG_6127 IMG_6129 IMG_6130 IMG_6131 IMG_6132 IMG_6134 IMG_6135 IMG_6136 IMG_6137 Maar eerlijk is braaf: ik was kapot!! Ik had nog geen honderd meter extra kunnen, en in ieder geval niet willen, lopen. Ongelooflijk knap dat anderen dat wel lukt, tot en met de hele marathon. Akkoord, zij liepen wel een stuk langzamer in het algemeen, maar ga er maar aan staan. Na voldoende uitgerust en het nodige gedronken te hebben, pakte ik de fiets naar mijn (logeer)huis. Toch kon ik niet nalaten om deze ultrakeien – waaronder de 'BN'-ers' in Ultraland Ineke Scheffer en Gijs Honing – nog op de plaat te zetten, ook vanwege de mooie bosrijke entourage. 

IMG_6139 Onderweg naar huis, op de fiets met de méér dan vierkante wielen, heb ik mijzelf bij deze uitspanning getracteerd op een soft ijs. Waar voor je geld: voor € 1,25 een oubliehoorn tot ver boven de nok gevuld met ijs, het duurde wel tien minuten voordat het laatste restje zijn weg in mijn inwendige gevonden had.

Thuis gedouchd en even uitgerust, maar om vier uur was ik, bebackpackd en bezakt alweer op weg naar De Brink in Gieten, waar bus 10 mij naar Assen zou brengen. De terugreis met die bus en vervolgens  een rechtstreekse trein naar Den Haag verliep voorspoedig.

Amper thuis en mijn vuile sportkleren in de wasmachine gedeponeerd, was ik alweer op weg naar 'de club'. Per slot van rekening was ik daar vorige week ook niet geweest. Iedereen zat op het buitenterras, en terecht want ook in 'Het Haagje' was het prachtig zwoel weer. Het was weer erg gezellig met iedereen, onder het genot van een, twee, drie enzovoorts drankjes en gezellige kout vorderde de avond. Met wie? Nee, namen noem ik niet maar bijvoorbeeld met Jacques, Henriëtte, Yvonne, Murat, Frank, Ruud, Cor en nu vergeet ik de rest, maar ik bedoel natuurlijk de hele santekraam.

Andermaal naar de Hondsrug

Hunebed1 Morgen ben ik weer in Drenthe, evenals vorige week om een halve marathon te lopen. Misschien zelfs iets langer, maar ik maak mij bepaald geen illusies want het wordt bloedheet en vorige week was ik ook helemaal stuk. En die lies is ook nog steeds niet wat het wezen moet. Maar goed, wij zien wel. Woensdagavond laat een verslag!

Kerkpolderen en Miró in Mokum

Ziggo.nl (mijn provider) heeft kennelijk een probleem met de zogeheten DSN-verbinding (geen idee wat dat is) zodat ik niet op mijn weblog kan komen. Wel kan ik een bericht aanmaken, het zal mij benieuwen of dit blogje nu geplaatst wordt en of dit zichtbaar is voor anderen.

IMG_6093 Goed, terzake. Ik begin dit weekend-blogje maar met vandaag, omdat er toen gelopen is. Wederom een Kerkpolderloop, evenals vorige week. Tot mijn verrassing zag ik dat ook Marjolein D. van de partij was. Marjolein, de snelle loopster die zich de laatste jaren meer op zwemloopjes en (kwart) triathlons toelegt. Maar af en toe ook een loopje, waarbij ze vaak een podiumplaats weet te veroveren. Ook Bert G. was er weer, ook hij is een trouwe Kerk(polder)ganger en een rappe 60+ veteraan. 

IMG_6094 De zon scheen en het was warm, zij het iets minder dan vorige week. Ik ging nu ook rustiger van start, wat meer te maken had met de gevoelige lies (alhoewel het iets minder pijnlijk lijkt te worden) dan met gezond verstand. Maar de laatste twee kilometer lukte het om meer op ontspanning te lopen en haalde ik een dame in die de vorige week nog een flink stuk voor mij zat. Mijn tijd was met 23'40'' ook iets (40 seconden) beter dan de vorige week. Kortom, een tevreden mens. Dat gold ook voor eerdergenoemd duo, Marjolein finishde in 20 minuten en nog wat, terwijl Bert deze dam(e) op de meet klopte. Ach, ik weet wel dat het om een prestatieloopje gaat en niet om de NK Atletiek (ook vandaag gehouden) maar je doet toch allemaal je best om voor jezelf een zo goed mogelijk resultaat te behalen. Dat is toch ook een aardig aspect van het lopen.

Na afloop nog iets met Marjolein gedronken, waarna wij beiden ons weegs gingen. Even daarvoor spraken wij een dame van 63(!) jaar die ook zojuist zo'n 20 minuten over de 5 kilometer had gedaan. Hoe ze heette weet ik niet, maar dat ze een geduchte hardloopster is lijkt wel duidelijk.

De rest van de dag lekker op het strand gelegen, alhoewel het een beetje winderig was bleek het ideaal weer.

Miró in Mokum

Gisteren (zaterdag) even op en neer naar Mokum. Het was mooi weer voor het museum, welk museum wisten wij nog niet precies maar uiteindelijk is dat het Rijksmuseum geworden.

Bloem hommel Zilch Blauwewinde Eerst hebben we wat geshopd in de Haarlemmerstraat, Karin slaagde bij Zilch, een boetiek met veelkleurige dameskleding, voor een mooi zijden blousje en een legging, waarna wij naar de Berenstraat wandelden, even verderop in de Jordaan. Bij het tentje waar wij naar binnengingen bleek de salade met geitenkaas goed te genieten. Daarna verder gelopen, onderweg besloten we naar het Rijksmuseum – nog steeds niet helemaal 'af', maar wel toegankelijk voor het publiek – te gaan. Er stond een lange rij, maar dat is inmiddels een gewoon beeld bij Amsterdamse musea zoals het Van Gogh Museum en ook dit Rijksmuseum.

Naast de vaste collectie is er momenteel een kleine expositie met enkele schilderijen van o.a. Jan Steen naast die van de modernere surrealist Joao Miró.

Miró reisde in 1928 naar Nederland en bezocht onder meer het Rijksmuseum. Hij nam toen twee prentbriefkaarten mee naar huis: kleurenreproducties van De luitspeler van Hendrick Martensz. Sorgh (1661) en Kinderen leren een poes dansen (De dansles) van Jan Steen (c. 1660-1679) die tot de collectie van het museum behoren.

In beide schilderijen is een muzikant de centrale figuur, geflankeerd door een of meerdere toehoorders en een poes en hond. Miró is daar op zijn eigen surrealistische manier mee aan de gang gegaan. De scènes en personen op de doeken van Sorgh en Steen hebben een complete en onherkenbare metamorfose ondergaan. Het resultaat zijn onweerstaanbaar komische schilderijen, die nu in deze expositie getiteld de Hollandse interieurs worden getoond.

Luitspeler Miro De ontmoeting tussen Miró en de Hollandse meesters van de genreschilderkunst wordt door kunstkenners als een zeldzaam kunsthistorisch hoogtepunt beschouwd. Het is een verrassende confrontatie van de Hollandse Gouden Eeuw met de avant-garde van de 20ste eeuw. Jan Steen, een van de grote meesters van de Hollandse Gouden Eeuw, vooral bekend om zijn humoristische scènes van het dagelijks leven, en Joan Miró,  die al in de jaren ‘20 werd beschouwd als een van de belangrijkste vertegenwoordigers van het surrealisme in de schilderkunst en een van de meest invloedrijke kunstenaars van zijn generatie is geworden.

De tentoonstelling Miró: The Dutch Interiors, is nog tot en met 13 september 2010 te bezichtigen in het Rijksmuseum.