Gelukkig Nieuwjaar!

Allemaal een voorspoedig, gelukkig, sportief en gezond Nieuwjaar!


Lopers van de lange adem 001
 
 De lopers van de lange adem…

  Lopende bloggers 001

Bloggende lopers…

Snelle bloggers 002
 
… en de snelle bloggers!

 

Er werd op de laatste dag van het jaar nog een klein feestje gebouwd aan de overkant: een overbuurman bakte oliebollen en er werd glühwein en andere drankjes geschonken voor de passerende buren en straatgenoten. Een andere buurman, Harry, had een partytent opgezet. Een leuk initiatief. 

Straatfeestje 31 december 2010 001
Straatfeestje 31 december 2010 003
Straatfeestje 31 december 2010 008

Even daarvoor heb ik trouwens mijn laatste trainingsloopje van 2010 gedaan. Het werd een pittig loopje omdat het simpelweg goed ging, beter dan in lange tijd. Ik liep via de Laan van Meerdervoort naar de Puinduinen waar ik een tijdje heb gelopen en toen weer terug naar huis. Uit en thuis een uurtje. Een mooie sportieve afsluiting maar onvoldoende om het aantal calorieën dat ik op deze oudejaarsavond heb geconsumeerd en wat ik straks nog zal consumeren te compenseren. Dat worden dus toch spartaanse weken de komende tijd…

Oh ja, die tekeningetjes. Er staat een aantal bloggende hardlopers op. Niet allemaal, het zijn de lopers die ik persoonlijk wat beter ken en vaker zie, al was dat in 2010 wat minder vaak. Vorig jaar (inmiddels!) ging ik wat meer mijn eigen gang op loopgebied. Ter compensatie deze nieuwjaarswens.

En nu ga ik verder, straks komen er wat buren langs en daarna nog wat gezelligheid en muziek tot in de kleine uurtjes…

Oudejaarsbesoignes

Led-zeppelin-stairway-to-heaven Sinds vanavond is Emiel Roemer mijn favoriete politicus! Maar niet om louter rationele motieven ben ik bang. In de Top 2000 was hij vanavond de 'lijst-duwer'. "Welke plaat moet er volgend jaar beslist op één?!" vroeg Matthijs op de voor hem zo welbekende super-enthousiaste wijze. Roemer vond dat 'Stairway to Heaven' van Led Zeppelin (weer) naar nummer 1 moest. Daarna kwam een hele litanie over hoe goed hij dat nummer wel vond en vindt, dagelijks draait-ie het met de luidsprekers wijd open, thuis en in de auto.

Wat mij betreft is daar geen speld tussen te krijgen, 'Stairway' is de beste rockballade ooit gemaakt, in muzikaal opzicht perfect gearrangeerd, met een prachtige opbouw. Al heb ik het nummer in mijn leven honderden keren, misschien wel duizend keer, gehoord, iedere keer schiet ik vol als ik er goed naar luister. Kijk, dan kun je spreken over een èchte klassieker.

Nu hoor ik menigeen al denken: wat oubollig. Ja, dat mag zo lijken maar Purcell, Bach en ga-zo-maar-even-door zijn van nòg verder terug en hun muziek weet ook heden ten dage bij menigeen een gevoelige snaar te raken. Wat ik maar beweren wil: echt goede muziek is tijdloos.

Oubollig, oliebollig. Mooi bruggetje naar de andere activiteit vandaag. Dat was vooral veel wandelen! Ik ben namelijk naar Delft gegaan om – jawel – oliebollen te kopen. Waarom helemaal naar Delft? Dankzij de jaarlijkse Oliebollentest uit het Algemeen Dagblad. De beste oliebollenbakker uit de regio, althans volgens het AD, is Denies die met zijn kraam voor de ingang van de Makro staat. In het algemeen klassement staat hij op de vijfde plaats. Richard Visser uit Rotterdam is na vele jaren op nummer één te hebben gestaan, gezakt naar de zestiende plaats – het door Koopmans geleverde meel was ditmaal niet van goede kwaliteit – en de eerste plaats is ingenomen door Meesterbakker Voskamp uit Spijkenisse, die het hele jaar hebben geëxperimenteerd om de volmaakte oliebol te creëren. Maar goed, Spijkenisse was mij iets te ver dus het werd Delft.

Gebakkraam Denies 002 Het was wel een mijl op zeven, maar dat was mijn eigen schuld, ik heb niet goed genoeg de OV-reiswijzer geraadpleegd. Had ik dat gedaan, dan was ik meteen naar Delft-Zuid gereisd. Nu ging ik naar Delft (hoofdstation). Even bij de informatiebalie gevraagd hoe ik bij de Makro kon komen. Er zou wel een bus in de buurt komen, maar dan moest ik eerst de loopbrug over (weer een bruggetje ;-). Het was een lange hoge trap en dan komen we wéér op Stairway to Heaven uit. Meteen een goede training voor de Puinduinrun… Dus eerst een tijd gewacht op bus lijn 80, die mij zo dicht mogelijk bij de plaats van bestemming bracht. Echter vanaf de halte was het zeker nog twintig minuten lopen naar de Makro. Maar daar werd ik snel geholpen, ook al was het best druk bij Gebakkraam Denies.

Met mijn oliebollen weer naar het station (ditmaal Zuid) en terug naar Den Haag CS. Nog even op de decadente toer, ik had nog wat cadeaubonnen liggen en die heb ik bij Douglas verzilverd. Het werd de Eau de Toilette van Acqua di Gio, ik kende de geur al van een monsterflesje en vond die bepaald lekker.

Minder lekker rook het een uur later in mijn huis, het was maar goed dat mijn vrouw op haar werk was. Nadat ik bij AH wat boodschappen had gedaan, ging ik appelbeignets maken. eigenlijk viel dat best mee. Uiteraard de tuindeur open om de walm te laten ontsnappen. Maar het resultaat was goed. Na het eten – wilde zwijn medaillons, die hadden wij tot dusver nooit gegeten – hebben we er een geprobeerd, bij de koffie. De eerste oliebol heeft inmiddels eveneens zijn weg naar het inwendige gevonden. Hij is héérlijk!! En dat terwijl-ie niet eens opgewarmd was. Maar daar laten we het even bij. Morgen is er weer een dag! En nog wel de laatste dag van het jaar 2010, maar ik heb zo'n vaag idee dat ik hiermee niets nieuws vertel…

 

Ontdooien met Ellen

De stoepen en wegen worden steeds schoner in de zin van: sneeuwvrijer. Wat niet wegnam dat de training vanavond weer niet zou doorgaan. We kregen een mailtje van onze trainer Wim dat de club voor de derde keer op rij een negatief advies had uitgebracht. Alleen had ik dat mailtje niet gelezen, want nadat ik thuiskwam van mijn werk heb ik mijn computer niet opgestart. Eerst maar trainen. Oh nee, eerst eten, daarna trainen.

DSC02316 De weg naar de club – lopend – ging wel minder gecompliceerd dan gisteren, de sneeuw was rullig en daardoor niet meer zo spekglad, maar op de Laan van Poot en op de oprit naar de atletiekbaan lag nog een dikke laag met hier en daar gladde stukken. Het viel mij op dat het erg rustig was, er stond geen enkele auto op de parkeerplaats. Letterlijk en figuurlijk een dooie(n) boel! In het clubhuis bevonden zich hooguit tien mensen. Toen vernam ik van het 'negatieve trainings advies'. Er werd wel bijgezegd dat mensen die toch wilden trainen zouden verzamelen op Kijkduin – waar de fietspaden sneeuwvrij zijn gemaakt – en van Patrick hoorde ik dat Ellen van onze groep had teruggemaild met de mededeling dat zij wel wilde gaan lopen. Wie van Groep 5 mee wilde zou voor de ingang van het sportcomplex wachten, dan konden we gezamenlijk trainen. Alzo geschiedde.

Even later gingen wij (Dick, Ellen, Gerard, Jan, Patrick en ik) op pad. Het werd een pittig duurloopje van netto een uur, waarbij wij de Kijkduinsestraat en de Ockenburgsestraat helemaal afliepen via de fietspaden. Bij het benzinestation naar links, na een kilometer weer naar links en dan rechtdoor naar de Laan van Meerdervoort. Aangezien Dick en Jan ook naar de club zijn komen lopen en eveneens in de Vruchtenbuurt wonen, liepen wij het laatste stuk gezamenlijk op.

Ditmaal niet terug naar de club, omdat het daar waarschijnlijk niet heel druk zou zijn. De eerstvolgende keer wordt vermoedelijk bij de Nieuwjaarsreceptie op 8 januari.

Oh ja, wat heeft die foto met dit stukje te maken? Helemaal niets, of het zou met hardlopen en winterse omstandigheden te maken moeten hebben. Het is een overzichtsfoto van de Meeuwen- en Makrelenloop op 18 december jl., veel lopers bevinden zich op dat moment nog in de hal. Veel foto's kun je zien op de website van Sparta! Wel even zoeken naar de linkjes…

Winteravonden bij Drang

Vanmiddag (dinsdagmiddag dus) heb ik vrij genomen. Echt dringende klussen zijn er niet op kantoor, bovendien kan ik wat er nog ligt morgen (woensdag dus, voor de lezer vandaag) afronden.

Thuisgekomen, wilde ik meteen de 'schade' van het niet-trainen maandagavond ongedaan maken door een duurloopje. Kleren aangedaan, muts op – want onderweg naar huis begon het eerst zachtjes te regenen, naderhand te sneeuwen – en op weg. Maar dat viel om den donder niet mee, het was een volstrekt begrijpelijke beslissing van het clubbestuur om de training maandag af te gelasten. Nog steeds lag er op stoepen en zijwegen veel harde sneeuw en nare stukjes waarop niet te lopen viel, maar toch heb ik uiteindelijk – soms heel voorzichtig lopend, als een 90-jarige – het strand bereikt. Dat lukte niet bij de ene opgang die was afgesloten omdat de trap werd vervangen, maar bij de volgende kon ik er op. Op het strand viel beter te lopen, ik liep tot even voorbij Kijkduin en toen via de duinen weer terug. Al met al had ik zo'n 70 minuten gelopen over een stukje waar ik normaliter hooguit 50 minuten over doe. Vooral de duinen waren zo goed als onbegaanbaar, het was op zijn minst héél behoedzaam lopen.

Gelukkig lijkt de dooi (voorlopig althans) even door te zetten, ik ben net thuis van een voorstelling van theatergroep Drang, waar ik met Helmie geweest ben en onderweg naar huis merkte ik dat de sneeuw wat papperiger en minder glad was.

DRANG 003 We hebben eerst wat gegeten in Nul70, een uitermate prettig eetcafé aan de Denneweg. Prima eten tegen een alleszins redelijke prijs. Daarna liepen we door naar de Schelpkade, waar theater Drang zijn thuisbasis heeft.

Op deze avond werden twee voorstellingen gespeeld door jonge, getalenteerde theatermakers en muzikanten. De eerste voorstelling was stijlvol en stemmig. Pianiste Anna van Nieukerken, afgestudeerd aan het Haags Conservatorium, presenteerde met danser/acteur Sjoerd Spruijt een gewaagd stuk over afscheid en zelfgekozen dood, gelardeerd met preludes en fuga's van Bach en Shostakovich. Als rode draad werd een fabel van Toon Tellegen verteld getiteld 'Maar niet uit het hart' over een mier en een eekhoorn, die elkaar niet meer wensten te zien maar elkaar toch niet konden vergeten.

Na de pauze was er een voorstelling die als sprankelend en spetterend gekenschetst kon worden. De 23-jarige actrice en zangeres Eva van den Dam, afgestudeerd aan het Rotterdams conservatorium, presenteerde een gevoelige, geestige, moderne, muzikale voorstelling over een jonge vrouw op weg naar volwassenheid.

DRANG 004 Ook hier het thema 'afscheid' wanneer zij terugblikt op de band met haar (overleden?) moeder, die toch in haar systeem aanwezig blijft en de moeite die het haar kost om 'los te laten', die band door te snijden opdat (de ziel van) haar moeder echt bevrijd wordt. Eva werd begeleid door een jonge band die nummers speelde van Creed, Kings of Leon, OneRepublic, Anthony and the Johnsons enzovoorts. 

Het was weer een mooie avond. Helmie en ik zijn een flink stuk gaan lopen vanaf de Schelpkade tot aan de Waldeck Pyrmontkade waar RandstadRail 3 vrijwel direct kwam. En eindelijk viel er een beetje normaal te lopen, ofschoon het laat was (na elven) dooide het. Kan er de komende dagen dan toch weer een beetje normaal gelopen worden?

2010: het jaar van de witte kerst

Platenavond2010 003 Platenavond2010 002 En zo zijn kerstavond en eerste kerstdag alweervoorbij. Vrijdagavond was wel een heel speciale kerstavond: geen mis, geen Weihnachtsoratorium, maar een heus platenavondje. Alle leden van Haag Atletiek werden opgeroepen oud vinyl, dus oude langspeelplaten (LP’s) al dan niet voorzien van krassen, mee te nemen naar het clubhuis, dan zouden die onder het genot van een hapje en een drankje gedraaid worden door onze huis-DJ Freddy Frauenfelder.

Kort en goed: het was een doorslaand succes! Niet qua opkomst – een bedroevend aantal, slechts 15 personen – maar qua gezelligheid en qua muziek. Wat leuk om die oude meuk (dat rijmt en is bovendien niet denigrerend bedoeld) weer eens te horen. Feest van herkenning veelal, en wat werd er toch goede muziek gemaakt in de jaren zestig en zeventig, maar ook in de jaren tachtig.

Wat er zoal gedraaid werd? Teveel om op te noemen: Nicky Hopkins, The Tubes, Manfred Mann, The Byrds, Led Zeppelin en The Stones, The Scorpions, Fleetwood Mac (de oude), Living Blues, ELO, Spandau Ballet, The Kinks, Stevie Wonder, enzovoorts enzovoorts. Er is ook veel niet gedraaid maar dat kon ook niet, daarvoor waren er toch teveel LP’s, maar Freddy deed zijn best om zo gevarieerd mogelijk te draaien. Er is zelfs nog gedanst! Kortom: de thuisblijvers hebben ongelijk gehad. Maar ja, kerstavond is wel een gezinsavond en bovendien was het bijna niet te doen om naar de club te komen. Te glad, teveel opgevroren sneeuw op zo goed als onbegaanbare paden en wegen. Volgens mij zijn dat factoren waardoor menigeen de gezelligheid toch vooral thuis heeft gezocht.

Platenavond2010 006 Platenavond2010 012Op de foto zien we Belinda met een bewijsstuk van het winterweer, een vervaarlijk uitziende ijspegel dat zomaar als dolk zou kunnen dienen, al was daar op deze vredige kerstavond geen aanleiding toe.

Een nummer wat niet gedraaid was zet ik hier maar even bij. Een hele oude van Fleetwood Mac. Herinnert u zich deze nog…nog…nog….nog?

 

 

 

 

Eerste kerstdag

Eerste Kerstdag 2010 001 Eerste Kerstdag 2010 045 En zo werd het eerste kerstdag. Gisteren heb ik nog geprobeerd een stukje te gaan lopen, maar dat was tamelijk hopeloos met al die opgevroren sneeuw. Toch nog zo’n twintig minuutjes gejogd. ‘s Middags gingen wij naar Rotterdam Alexander, we waren uitgenodigd door de ouders van onze schoonzoon om bij hen te komen eten.

Vooraf gingen we een uurtje bowlen in Lommerrijk! Tjonge, dàt is een tijd geleden dat ik heb gebowld en dat was te merken ook. Na een uur had ik de minste punten van het 6-koppige gezelschap, ondanks een strike en een bijna-strike. Maar goed, het was wel weer even leuk.

Terug bij de ouders, hebben we heerlijk gegeten. Voorgerecht met Hollandse garnalen, een uitgebreide en verfijnde gourmet met vlees, garnalen en spaanse lekkernijen. Het dessert was ook subliem, verrukkelijke ijsgerechten met een crèpe, een brownie en koffie met anijslikeur toe. Daarna nog lang nagetafeld en gepraat. Om twaalf uur verlieten we het huis om met onze schoonzoon en dochter terug naar Den Haag te reizen. Ondanks de voorspelde ijzel waren de wegen schoon en niet glad, dus de terugreis verliep voorspoedig.

 

 

 

Tweede Kerstdag

Het was de hele week al glad, maar vanmorgen was het echt spek- en spekglad: niet alleen de opgevroren sneeuw, maar ook stukken van de – op het eerste gezicht ‘schone’ – trottoirs en wegen – waren hier en daar spiegelglad. Maar de kerstcross ging gewoon door. Evenals vorig jaar werd de kerstcross gelopen op het veld en gedeeltelijk de baan van de Laan van Poot. Dit omdat het ‘eigenlijke’ terrein, het duin- en strandgebied nabij de Savornin Lohmanlaan, onbegaanbaar was.

Kerstcross 2010 014 Kerstcross 2010 006 Vorig jaar heb ik niet meegedaan, dit jaar wel.  Eigenlijk viel het qua begaanbaarheid best mee, dit alternatieve parcours. Veel sneeuw op het veld dat hier en daar begon te smelten, dus erg glad was het niet. En een zonnetje die zowaar enige warmte afgaf! Voordat de lopers van start gingen, werd een meisje van negen jaar officieel in de bloemetjes gezet. Dit omdat zij onlangs is ingeschreven als 1500ste lid van Haag Atletiek!

 

Kerstcross 2010 028 Kerstcross 2010 027 Kerstcross 2010 023 Kerstcross 2010 018 De cross was qua parcours niet overdreven zwaar maar toch pittig, ik ging natuurlijk te hard van start en moest na twee ronden de een na de ander laten passeren. Maar toch was het wel weer leuk om te doen en meteen een waarschuwing om wat rustiger aan te doen met eten. Maar ja, dan is kerstmis geen goed moment, dat heb ik ook nu weer ervaren. Zier Schaap nam mijn toestel over toen ik ging lopen, als dank moest ik bijgaand plastic tasje fotograferen ;-)… Daarin zat een trainingshesje voor het eerdergenoemde nieuwe lid. Na de cross weer terug naar de familieschoot.

Meet-the-parents-little-fockers We zijn naar de bioscoop gegaan, ‘Meet the Parents’ met grote namen als Robert de Niro, Dustin Hofman en Barbara Streisand. Het was zo’n enorme mega-bioscoop aan het Spui, met van die roltrappen tot aan de vijfde verdieping. ik ben er al eerder geweest. Het was nu druk, volgens mij zaten alle zalen voor. De film was wel grappig maar niet de beste film die ik ooit zag. Maar uitstekend voor zo’n familie-dagje uit. Met de tram weer naar huis. Daarna gekookt – voor zover dat vanmorgen niet is gebeurd – en ons volgepropt. Wij kunnen geen pap meer zeggen. De komende dagen maar weer eens proberen om de eet- en snoeplust aan banden te leggen.

 

Fijne kerstdagen!

De cultuurbarbaar wenst iedereen mooie en gezellige kerstdagen toe! 

 

Kerstman_24

Sneeuwloopje

Winterlandschap hilversum 035 Waarachtig, ik heb gelopen vandaag! Vanmiddag hadden we ook de kerstborrel bij De Dames Haring, dus ik had een bizarre combinatie bij mij: een zwart pak, wit overhemd, rode zijden das en een lange zwarte overjas en – vreemd contrast – een oude giga-rugzak met al mijn hardloopspullen e.d. er in.

Het was een stuk beter lopen in Hilversum dan in Den Haag, waar de stoepen nog vol sneeuw liggen. In Hilversum ligt ook sneeuw, maar omdat er met dit weer niet zo veel gewandeld wordt dan anders, is die nog van goede (zachte) kwaliteit. Het gaat dan wel om de sneeuw die de heksenwei en de bospaden bedekt. Op de stukken waar het bruinachtige slush werd, meestal op straathoeken, was het iets gladder. In het bos was het ronduit prachtig! Eén groot netwerk van witte takken tegen een achtergrond van donkere stammen. Zo liep ik een stuk, uit en thuis 40 minuten, maar wel over een afstand waar je normaliter hooguit een half uur over doet.

Sneeuwrijke dagen voor kerst 2010 008  Sneeuwrijke dagen voor kerst 2010 010 Sneeuwrijke dagen voor kerst 2010 014

Later in de middag gingen we met z’n allen – naar schatting 30 personen – naar De Dames Haring, zo heet de uitspanning waar we de kerstborrel hielden. We kregen een (en meer) prosecco’s, daarna kon je wat anders drinken, met kleine snacks erbij. Het was gezellig.

Sneeuwrijke dagen voor kerst 2010 003 Oh ja, deze foto heb ik gistermorgen gemaakt in de trein van Utrecht naar Hilversum. Dit is pure kunst zoals de huidige regering het graag ziet, want zonder een cent subsidie gemaakt. De kunstenaar is bovendien onbekend dus die hoef je ook niet te onderhouden. Het is een patroon ontstaan door de vele besneeuwde voetstappen in het gangpad van de trein. Ik zie er zelf onder andere een hoofd in. Hoe zullen we het noemen? Winterkoning? Of gewoon: voetstappen in trein.

Vanavond ga ik mij maar eens bezig houden met het vergaren van oude LP’s. Ik heb er honderden, maar het moeten er vijf worden. Morgenavond platenavond op de club, zal mij benieuwen wat men meeneemt en wat daarvan gedraaid wordt. Het Weihnachtsoratorium is onwaarschijnlijk, tenzij er een LP van bestaat…