Last Tango in Rotterdam

Tango Tinto Rotterdam 016 Een bijzonder cultureel avondje was het gisteravond, op vrijdag dus. En ditmaal niet op initiatief van de Cultuurbarbaar, maar op uitnodiging van clubvriend Hans D., dezelfde wiens 50ste verjaardag wij een paar weken geleden vierden.

Dat zat zo; Hans heeft een tante, mode-ontwerpster Jos E. die gehuwd is met de bekende Rotterdamse uitgever Willem D. Zij gaven een soiree, zeg maar een huiskamerconcert, voor een naar schatting zestigtal genodigden. De opbrengst van deze avond zou ten goede komen aan een tehuis voor behoeftige kinderen in Noord-Afrika. Hans had kunstschilder Paul V., vriendin Marjolein en ik-zei-de-gek uitgenodigd om hem te vergezellen op deze avond en ons te delen in de muzikale geneugten. Dat sloegen wij, als cultureel 'angehauchten', natuurlijk niet af.

Omstreeks half zeven hadden we afgesproken in de hal van station Den Haag HS. Paul en ik zijn daar samen met tramlijn 12 naar toe gereisd. Kort na onze aankomst en na enige tijd te hebben doorgebracht bij de Bruna, verscheen Hans en weer even later Marjolein. Nu met de trein verder, wat geen problemen opleverde omdat er zeer veel treinen vanaf Den Haag HS naar Rotterdam CS rijden. We hadden ruimschoots de tijd:  nadat we met de trein in Rotterdam aangekomen waren, besloot Hans dat we wel een stukje konden gaan lopen naar het huis waar het evenement zou plaatsvinden.

Tango Tinto Rotterdam 005 Na circa twintig minuten wandelen, waarbij we ook het museumpark met o.a. Boijmans passeerden, kwamen we bij het statige en rustieke U-vormige Emmaplein, Rijksmonument en beschermd stadsgezicht, waar destijds zeer welgestelde mensen woonden. Vandaar de bijnaam 'Rijkeluishofje'. Maar ook heden ten dage woont daar nu niet bepaald 'de heffe des volks' om het zo maar eens uit te drukken.

Direct na binnenkomst namen aardige meisjes onze jassen in ontvangst, waarna wij  hartelijk werden verwelkomd door de vrouw des huizes die het grote boeket bloemen dat wij hadden meegenomen in ontvangst nam. Vervolgens mochten wij een plaatsje zoeken in de woonkamer die qua lengte, hoogte en diepte veeleer het predikaat 'zaal' verdient. Veel kunst, vooral schilderijen aan de muren, boven de schouw, eigenlijk overal. Veel van de schilderijen bleken door Jos en de zonen Donker te zijn vervaardigd.

Tango Tinto Rotterdam 013 Nadat iedereen had plaatsgenomen, werd het concert aangekondigd. Het Argentijnse gezelschap Tango Tinto trad op, dat werd een avondje onvervalste authentieke tango. Het gesoigneerde gezelschap waaronder wij een voormalige burgemeester van Rotterdam herkenden, genoot zichtbaar van de meeslepende en bij vlagen melancholieke klanken dat het gezelschap uit hun instrumenten wist te ontlokken. Er was zelfs nog een Nederlandse dame die een nummer meezong, en een Argentijns echtpaar dat tot twee keer toe de tango danste volgens de regelen der kunst. Na afloop hebben we onder het genot van een wijntje nagepraat met de gastheer en de musici, (op de foto Hans in gesprek met Virgilio Monti, die in het gezelschap de 'dubbel bas' bespeelt) waarna wij er niet aan ontkwamen om een cd-tje te kopen. Daarna liepen wij weer terug naar het station, en vervolgens hadden we snel weer de trein richting Den Haag HS. Terwijl Marjolein met de fiets naar huis reed, nodigde Hans ons (Paul en Fred) uit voor een laatste afzakkertje bij hem thuis aan het Noordeinde. Daar hebben wij nog even nagepraat en enkele vakantiefoto's bekeken.

Al met al was het een mooie en inspirerende avond. Vandaag weer een vol programma. Straks begin ik met een klein stukje hardlopen. Na het ontbijt is de gang wederom naar het station, ditmaal naar Den Haag CS, uitgangspunt van een wandeling door de regio met een klein gezelschap Doornvogels. Verslag volgt.

Advertisements