Kopjesloop, december 2010

Kopjesloop 12 december 2010 010 Het is alweer een tijdje terug dat ik aan de Kopjesloop deelnam. Vandaag leek mij een mooi moment. Volgende week doe ik toch mee aan de Meeuwen- en Makrelenloop, nadat ik met vele anderen aanvankelijk op de reservelijst was geplaatst. Een loopje voor de ‘ausdauer’ leek mij niet slecht.

Het kwam goed uit dat buurman Jan óók naar de Kopjesloop wilde, dus ik kon meerijden. Aanvankelijk zouden we met de auto van zijn broer Fred gaan, maar laatstgenoemde belde even van tevoren af wegens een voetprobleem. 

In Delft trof ik Hans Verbeek, die als speaker fungeerde vandaag. Hij wilde aanvankelijk meedoen, maar een (hopelijk lichte) kuitblessure weerhield hem daarvan. Op de foto zien we zowel Hans als mijzelf in actie.

Haag Atletiek was niet oververtegenwoordigd in Delft, maar dat is altijd zo. Van mijn groep liep Hans van O. mee, hij wilde proberen een snelle 10 km te lopen. Of hij daarin is geslaagd weet ik niet, ik heb hem na afloop niet meer gezien maar ik denk van wel. Wel zag ik snelle Arjen en Peter van ‘Groep Ton van W.’ en Hizkia en Michiel. Laatstgenoemde zou als ‘haas’ fungeren voor Hizkia, die naderhand een mooie tijd op de 10 km zou neerzetten. En oh ja, Boudewijn zag ik en Paul W., die loopt overal waar iets te lopen valt. Dat wordt ook van mij gezegd, alleen loop ik niet zo lang achter elkaar…

Kopjesloop 12 december 2010 001 Kopjesloop 12 december 2010 002 Kopjesloop 12 december 2010 003 Kopjesloop 12 december 2010 004 Kopjesloop 12 december 2010 005 Kopjesloop 12 december 2010 007 Kopjesloop 12 december 2010 008 Kopjesloop 12 december 2010 009 Vandaag schreef ik in voor de langste afstand, de 15 km. Dat komt neer op drie rondjes Delftse Hout. Het voordeel van deze loop is dat je onderweg kunt besluiten minder of meer rondjes te lopen, maar het zijn er in mijn geval wel 15 km geworden.

Ik had mijn camera bij mij, vandaar de – weliswaar schaarse – plaatjes van de loop bij dit verhaaltje. De laatste ronde gaf ik de digicam over aan buurman Jan, die klaar was met de 10 km (mooie tijd gelopen, 44’30” of daaromtrent). De foto’s van mijn persoontje zijn dus van zijn hand.

Ging het goed? Ja, best wel. Erg snel ging het niet maar ik ben ook helemaal niet ‘wedstrijd-scherp’ op dit moment. Toch kon ik een voor mijn doen extensief tempo goed volhouden. Wel was vreemd dat ik bij het 10 km punt doorkwam op 51’35”, waarna ik de laatste ronde kon versnellen. Tenminste, dat gevoel had ik maar gelet op mijn eindtijd (1.19’02”) was dat kennelijk niet zo, integendeel. Niettemin toch tevreden.

 

 

Advertisements

Dwalen door Haagse dreven

De horsten voorschoten wandeling 2010 004 Vandaag de Kopjesloop. Ik denk dat ik 15 kilometer ga lopen in een rustig tempo. Ik heb wel een nog wat weëe rug, komt missschien van gisteren. Want wat een lange wandeling was het toen zeg, en het was van tevoren niet eens voorzien. Sterker nog, ook Hugo dacht dat we héél snel klaar zouden zijn met lopen, want wat is dat nu voor kippeneindje: van Den Haag Centraal Station naar Voorschoten, en dan met de trein terug. Negentien kilometer volgens het boekje. Of volgens internet, want de routebeschrijving was gedownload. Het werden er echter naar ons gevoel wel meer kilometers, 22, misschien wel 23 km. Bovendien bleken wij een soortgelijke wandeling al een jaar eerder gemaakt te hebben, op de laatste kilometers na was het een vrijwel exacte kopie daarvan. Dezelfde parken, dezelfde markante gebouwen.

Wij waren slechts met drie personen. Een wandelgroep kun je dat nauwelijks noemen, maar ja, het was niet anders. De anderen hadden andere sociale verplichtingen.

De horsten voorschoten wandeling 2010 011 De horsten voorschoten wandeling 2010 015 De horsten voorschoten wandeling 2010 014 De horsten voorschoten wandeling 2010 013 De horsten voorschoten wandeling 2010 001 Vanaf Den Haag CS staken wij (Dea, Hugo en ik) over en gingen rechtsaf het voetpad langs de Koekamp op. Daar zagen wij de ooievaars, voor mij als Hagenees die daar bovendien elke dag langskomt een vertrouwd gezicht, maar Hugo vond dit wel een plaatje waard. Wel jammer dat de vogels zich tot nu toe niet hebben voortgeplant, misschien komt dat er in de toekomst nog van.

Vanaf dat punt liepen we zo het Haagse Bos in, het voormalige jachtdomein van de graven van Holland. Over negen dagen ga ik hier meedoen aan de Haagse Bosloop, een 5 km loop waaraan sportievelingen van diverse departementen deelnemen. Maar dit terzijde. In het Haagse Bos zagen we een buizerd zitten. Op zichzelf is dat niet zo bijzonder, maar de vogel vloog niet weg toen ik mij onderaan de boom opstelde om een foto van hem of haar te maken. Mogelijk was het dier ziek, of domweg gewend geraakt aan de vele mensen die het bos bezoeken.

De horsten voorschoten wandeling 2010 016 De horsten voorschoten wandeling 2010 027 Wij liepen door het Haagse Bos tot voorbij Huis ten Bosch. Daar raakten Hugo en Dea even in gesprek met de – jeugdige – politiemannen die de wacht hielden bij het hek. Onze vorstin bleek niet thuis, dus kon zij ons ook niet ontvangen voor de koffie. Nou ja, andere keer beter. Dan maar een stuk doorgelopen, bij Van der Valk, even voorbij het viaduct dat Den Haag van Wassenaar scheidt, zouden we wel terecht kunnen. En zo geschiedde.

Na de pauze bij Van der Valk, dat al helemaal in kerstsfeer is gedompeld, 'mooi van lelijkheid', begonnen we aan het eigenlijke deel van de wandeling. Zoals hiervoor vermeld grotendeels bekend terrein, maar het gaat uiteindelijk om het wandelen, en het moet gezegd: het was uitstekend wandelweer, het is de hele dag droog gebleven en het was relatief zacht weer, ondanks een soms wat frisse wind.

We liepen door een aaneenschakeling van bos, parken en landgoederen door de zeer gevarieerde natuur van Wassenaar. Al moet ik zeggen dat de bossen in dit jaargetijde een kaal en wat monotoon grijsbruin getint aanzien hebben, aanmerkelijk minder mooi dan – zeg – in het voorjaar. Wel komen nu vooral de soms zeer grillig gevormde bomen goed tot hun recht.

De horsten voorschoten wandeling 2010 084 De horsten voorschoten wandeling 2010 056 De horsten voorschoten wandeling 2010 055 De horsten voorschoten wandeling 2010 045 Die wonderlijke bomen zag je overal staan, in de meest bizarre en grillige varianten. Ook zag je er nogal wat met die bijna verhoutte zwammen aan de stammen, wat een bijzonder effect gaf, sommigen zouden zo uit efteling-achtig 'eng' sprookjesbos kunnen komen.

Via landgoed Reigersbergen en Park Marlot, de kastelen Wittenburg en Oud-Wassenaar bereikten wij de landgoederen De Horsten.

De horsten voorschoten wandeling 2010 054 De horsten voorschoten wandeling 2010 053 De horsten voorschoten wandeling 2010 050 De horsten voorschoten wandeling 2010 047 De horsten voorschoten wandeling 2010 044 De horsten voorschoten wandeling 2010 038 De horsten voorschoten wandeling 2010 037 De horsten voorschoten wandeling 2010 035 De horsten voorschoten wandeling 2010 034 De horsten voorschoten wandeling 2010 033 De horsten voorschoten wandeling 2010 030 Ondanks het in vergelijking met voorjaar, zomer, laat staan herfst wat eenkleurige en daardoor saaie karakter van de diverse landschappen die wij doorkruisten, viel er hier en daar toch nog een aardig plaatje te schieten.

Uiteindelijk bereikten wij De Horsten. Op deze koninklijke landgoederen (verplicht entreebewijs te koop bij kaartautomaat voor 1,00 euro) ligt het voormalig jachthuis van prins Frederik, nu in gebruik als theepaviljoen, en landgoed Eikenhorst, waar prins Willem-Alexander, prinses Maxima en hun dochtertjes wonen.

De horsten voorschoten wandeling 2010 060 De horsten voorschoten wandeling 2010 064In het theepaviljoen pauzeerden wij voor warme chocolademelk met appeltaart, al dan niet met slagroom. Dat leek aanvankelijk nog problematisch: bij binnenkomst bleken de meeste tafeltjes gereserveerd, maar we mochten aan een vrij stukje aan het hoofd van een van de tafels zitten. Gelukkig maar, want de appeltaart was heerlijk!

De terugweg naar Voorschoten en vervolgens naar het station van deze plaats bleek een gebed zonder einde. Na enkele kilometers door een fraai weidelandschap te hebben gewandeld, bereikten we een min of meer verharde weg langs de spoorbaan. Van daaruit bleek het zeker drie kilometer flink doorstappen naar het station.

De horsten voorschoten wandeling 2010 073 De horsten voorschoten wandeling 2010 080 De horsten voorschoten wandeling 2010 078 De horsten voorschoten wandeling 2010 069   Eerst vroegen we aan een sportief uitziende dame op mountainbike of dit de weg naar het station was. dat was het geval, zo bleek, maar het zou een flink stukje tippelen zijn over een smerig en blubberig terrein. laatste viel wel mee, maar het was wel nog een flink stuk lopen, zeker als je er mentaal op ingsteld bent het eindpunt van de wandeling al te hebben bereikt!

De horsten voorschoten wandeling 2010 086 Van kleef De bedoeling was om rond 16.00 uur weer in Den Haag te zijn waar we Hugo's vrouw Rineke zouden treffen. Dat werd dus een uur later. Via mobiel telefooncontact werd de plaats van ontmoeting anders, hoek Spui en Korte Poten. Rineke bleek bij MacDonalds op ons te hebben gewacht. Nu was het aanvankelijke plan om naar het Hofje van Wouw te gaan, daar zou een kerstviering plaatsvinden. Even zag het er naar uit dat dit niet door zou gaan, maar op aandringen van Rineke – daarin gesteund door mij – besloten we toch even om daar te gaan kijken. Kerstsfeertje, vandaar. Echter op weg daarheen kwamen we een paar dames tegen die net terugkwamen van het Hofje van Wouw en meldden dat het bezoek hen de drie euro vijftig niet waard was geweest. Het concert bleek niet meer dan één klein koor en één kraampje en dat was dat.

Ik heb ons kleine gezelschap nog wel even het distilleermuseum Van Kleef laten zien, waar net op dat moment een ontvangst plaatsvond. Misschien een andere keer wat beter kijken en dan iets van tevoren vastleggen, een rondleiding en een van de culinaire arrangementen.

Slot van deze dag was een bezoek aan 'de Griek' aan de Grote Markt. Het was daar erg druk maar we konden toch nog terecht. We hebben daar onze buik rondgegeten.