Het lintje en andere koninklijke zaken

William en kate Allemaal naar hèt huwelijk van dit jaar gekeken? Eerlijk? Hoe je het wendt of keert, het hèèft wel iets, zo'n sprookjeshuwelijk. Of sprookjesachtig, want het heeft werkelijk plaatsgevonden. Het kost wat ponden, maar dan heb je ook wat. Maar hoeveel pracht en praal ook, het heeft ook iets geserreerd-stijlvols, een tikje stijf. Zeg maar rustig: 'typical British'. Ik vind het prima, laat het Britse koninklijk huis – in dat opzicht, in de vorm – maar zichzelf blijven en niet teveel tegemoet komen aan de roep om modernisering en 'eigentijdsheid'.

Ditmaal twee dagen in één. Donderdag heb ik in Het Filmhuis de film ´Somewhere´ gezien. Een aardige film van Sofia Coppola, dochter van de befaamde regisseur Francis Ford Coppola. Toch ook een film die mij niet heel lang zal bijblijven. Het verhaal gaat over een beroemde jonge filmacteur, een echte ´bink´ (Stephen Dorf), die door zijn werk een glamourous maar ook erg leeg leven leidt, compleet met dure hotels en appartementen en jonge dames die zichzelf op een presenteerblaadje aanbieden.

Somewhere-movie-image-1 Echter leidt de vluchtige sex niet tot daadwerkelijke liefde of verdieping, veeleer tot verveling. Het besef van leegheid en 'nikserigheid' dringt des te sterker bij hem door nadat hij zijn dochter van elf jaar (Ellen Fanning) een tijdje te logeren krijgt omdat zijn ex-vrouw voor onbepaalde tijd in het buitenland zit. Mooi gespeeld, vooral door het meisje (Fanning) maar je moet er wel even inkomen.

Next. Vrijdag heb ik een middagje verlof genomen. Reden was een bezoek aan ex-clubgenoot en looptrainer Bert Wentink, die 's ochtends in Diligentia een van de mensen was die een lintje kreeg uitgereikt. Dit omdat hij ruim 40 jaar 'Hoofdpiet' is van Sint Nicolaas tijdens zijn intocht in Scheveningen en Den Haag. Maar niet alleen dat, het lintje was ook voor zijn inzet voor jeugdkampen (PKF kampen en Lutherkampen), en zijn jarenlange betrokkenheid bij Haag Atletiek als trainer.

Zelf was ik niet bij de uitreiking, maar ´s middags was er een informele bijeenkomst met een hapje en een drankje thuis bij een van zijn dochters. Dat was bijna letterlijk op een steenworp afstand van waar ik woon. Het was wel even gezellig, en door het fraaie zonnige weer kreeg de bijeenkomst het karakter van een tuinfeest.

Ook werd in de woonkamer een video getoond waarop je ziet dat Bert uit handen van burgemeester Jozias van Aartsen het lintje uitgereikt kreeg, na een grappige speech. Deze video staat nu ook op YouTube. Overigens vertelde Bert dat hij wel verbaasd was dat hij een lintje kreeg, zo belangrijk vond hij zijn verdiensten nu ook weer niet. Onder valse voorwendselen was hij naar Diligentia gelokt en eenmaal daar had hij steeds het idee: "wat doe ik hier eigenlijk?" Nou ja, wel een leuke verrassing en een mooi blijk van waardering.

Lintje Hoe kom je aan zo'n lintje? Kwestie van voordragen, dat kan iedereen doen. In Berts geval waren dat zijn dochters, zo heb ik begrepen. Zo'n voordracht moet dan wel bekeken worden op de 'bijzonderheid' ervan en de betekenis voor de samenleving. In dit kader is het misschien wel grappig om te vermelden dat mijn moeder ook ooit een lintje heeft gekregen wegens buitengewone verdiensten. In haar geval waren dat haar operettegezelschappen die zij van haar zestiende tot haar vierentachtigste leidde, zowel muzikaal – ze speelde piano en tegelijkertijd dirigeerde zij het orkest – als artistiek (kostuums, choreografie, zang). Zij had alle touwtjes in handen.

Voor mijn moeder was het een liefhebberij dat een semi-professioneel karakter kreeg. Naast haar vele activiteiten voor de operette gaf zij ook zangles. Haar voornaamste drijfveer was om 'gezamenlijk, met een heleboel vrienden, iets tot stand te brengen waarmee je anderen ook plezier bezorgt'.

Eind april 2011 016 ´s Avonds ben ik nog even naar het centrum gegaan, daar zouden op zeven verschillende buitenpodia bands spelen. Het ligt aan mij, daarover geen misverstand, maar ik had het al gauw gezien, na een uurtje te hebben rondgelopen keerde ik weer huiswaarts. Vorig jaar had ik het ook al, op de een of andere manier kan ik mij niet concentreren op de muziek en trek in drank had ik ook al niet. Het zou misschien anders zijn geweest als ik met een groepje was gegaan.

En vandaag? Mooi weer, we gaan naar de vrijmarkt. Zelf ook nog wat proberen te verkopen…

De Update

Ziezo, weer terug van de vrijmarkt. We zijn vrij laat (rond negen uur) van huis vertrokken. Bij de Thomsonlaan bleek alles tot het laatste steentje bezet te zijn. Nou ja, dan maar eens verderop proberen. In het Statenkwartier, hetzelfde verhaal. Uiteindelijk vonden we op de Statenlaan nog een plekje. Kleden uitgelegd, de spulletjes (vooral cd's en sieraden) er op gelegd en wachten op de dingen die komen gingen.

Koninginnedag 2011 007 Koninginnedag 2011 009 Koninginnedag 2011 015 Koni
nginnedag 2011 012 Koninginnedag 2011 010 Om een lang verhaal kort te maken: vooral de cd's en de sieraadjes (ringetjes, armbandjes e.d.) liepen goed. Maar ja, een eurootje per stuk, moet kunnen. Wel stond er een ijskoude wind en helaas was ik daar niet op gekleed (t-shirt en  dun jackje) dus op het laatst, zeker toen wij steeds meer in de schaduw kwamen te zitten, vluchtte ik voortdurend in de zon en uiteindelijk (rond half twee) naar huis.

Daar zag ik zowaar een Vlaamse Gaai in de tuin. Ik had nog net de tegenwoordigheid van geest op wat foto's vanuit de kamer door het glas van de tuindeuren te maken. Hij bleef nog even zitten, gelukkig maar want het zijn schuwe dieren.

Daarna wat boodschappen gedaan bij de Aldi. Die was tenminste open, zoals ook meer supermarkten veronderstel ik. Maar wat zijn er veel winkels dicht zeg op Koninginnedag, meer nog dan op normale zondagen en het is nota bene zaterdag! Thuisgekomen, kwam korte tijd daarna mijn vrouw, ze was nog even blijven zitten nadat ik naar huis was gegaan.

Ziezo, nu maar even wat koken, we hebben uitgebreid gezond in de tuin, en daarna wat tv kijken en verder relaxen. Morgen weer sporten!

Advertisements

Zes maal duizend

Wat een fijne training weer, woensdagavond. We gingen nu, met Wim op de fiets voorop, via opgang Fuutlaan de duinen in en vervolgens linksaf tot aan Kijkduin. Van daaruit liepen we naar de Puinduinen en via de Kijkduinseweg en Ockenburgstraat kwamen wij op landgoed Ockenburgh zelf terecht. Daar liepen wij een tijdje en van daaruit gingen we weer terug, wederom langs de puinduinen. En vervolgens weer langs eerdergenoemde straten. Maar belangrijker dan de – overbekende maar toch heel fraaie – route was het programma: er stonden 6 x 1000 meter op het programma, en die mochten in 10/15 km. tempo gelopen worden. Behoorlijk pittig dus!

Meer en Bosch  Ockenburgh Eerste Paasdag 2011 044 Maar evenals afgelopen zaterdag, ging het prima. Voor het eerst sinds maanden kan ik weer een 1000 meter in een redelijk tempo lopen. Wel was het zo dat ik elke volgende 1000 meter steeds een paar seconden langzamer liep, en op het lest zelfs bijna 20 seconden langzamer dan de tweede keer die ik in 4'22'' aflegde (de eerste keer zal mogelijk nog ietsje sneller zijn gegaan, maar die tijd is niet gemeten). Maar eigenlijk ben ik helemaal niet ontevreden. De rest van de groep liep trouwens ook meer dan behoorlijk, de koplopers waaronder Patrick en Ilse liepen steeds zo om en nabij de vier minuten.

Onderweg, op de Ockenburgstraat, kwamen we andere groepen tegen die hetzelfde programma liepen, waaronder een enthousiaste Carlo en Ruud, beiden onder meer bekend om hun geestige dialogen op dit blog. Die groep liep ook zo rond de 4 minuten per kilometer, enkelen zelfs dik eronder. Dat gold ook voor de groep Westbroek & Co, die ging zelfs nog een tandje harder.

De allerlaatste versnelling, de zesde duizend meter, was heel pittig, dat ging bij de Kijkduinsestraat een flink stuk 'berg'opwaarts en vervolgens rechtsaf de duinen in. Ik was ervan overtuigd dat ik daar zou moeten afhaken maar nee, dat gebeurde niet. Korte passen naar boven en niet gek laten maken door al die groepsgenoten die voorbij vlogen waardoor ik weliswaar, samen met Ellis, achteraan kwam te lopen maar het verschil met de anderen niet dramatisch groot werd. In de duinen ging ik op het laatst zelfs Ellis nog voorbij. Al met al een training van in totaal 90 minuten die voldoening gaf, en dat was ook het gevoelen van de anderen.

Na afloop zei Wim zelfs dat hij 'verbaasd' was over ons, en dat kunnen wij gerust als een compliment beschouwen. Tja, wat mij betreft: toch weer een paar pondjes eraf doet wonderen, dat is tenminste mijn verklaring.

Na afloop was het weer goed toeven in het clubhuis dat inmiddels een uitbreiding heeft ondergaan, evenals de ruimte achter de kleedkamers. Daar komt binnenkort de fitness-ruimte. De nieuwe ruimte die gevormd wordt door de aanbouw zal onder meer dienst doen als kinderopvang. Vooralsnog bleef iedereen op zijn of haar vertrouwde stekkie kletsen en wat drinken. Bijzonder druk was het overigens niet, waarschijnlijk zijn veel mensen weg met de pasen. Het was er niet minder gezellig om.

Doe eens gek

Erg hè, als je de verjaardag van iemand vergeet die dicht bij jou staat. Dat is mij overkomen. Op 19 april namelijk was niet alleen mijn vrouw jarig – dat ben ik gelukkig niet vergeten ;- – maar ook mijn weblog! Hij is toen namelijk zeven jaar geworden. Best een grote jongen al!

Fred14 Maar daar wilde ik het eigenlijk niet over hebben, ik ben een beetje aan het kijken wat ik dit seizoen ga doen op loopgebied. Het plan is om dit weekend de Groene Halve Marathon in Delft te lopen, ook wel de Parkenloop genoemd. Dat wordt 15 of 21 kilometer, ik denk de laatste afstand. Veertien dagen later, op 15 mei, neem ik deel aan de Halve marathon in Leiden. Daarna is er op 22 mei The Hague Royal Ten en een week later, op 28 mei, de 6-uurs estafette in Den Haag. Op 2 juni is vervolgens de Golden Ten in Delft. In juni ga ik waarschijnlijk nog wat langer werk (halve marathons) doen, het zou in Drenthe kunnen zijn of elders. Wel heb ik mij vandaag ingeschreven als zijnde 'potentieel geïnteresseerd in de London Marathon 2012' op de site van London Marathon. Of ik door de ballotage kom, het is de vraag. Het betekent wel dat ik volgend jaar weer een marathon ga lopen. Dit jaar niet? Nee, dat is niet het plan, maar zeg nooit nooit. Wel heb ik mij ingeschreven voor de Berenloop in Terschelling maar dat is nog ver weg, in november. Dat wordt in ieder geval (weer) een halve marathon. Voor de rest hou ik alle opties open.

Warmste pasen sinds 300 jaar(?)

Het waren heerlijke paasdagen met alleen maar strakblauwe luchten en louter zon! (Oh ja joh? Je méént het, niets van gemerkt). Nou goed, het is het intrappen van een open deur, maar laten we de deuren nog maar even wijd open staan en terugblikken op een pasen die voor veel hardloopbloggers veelbewogen waren (met de Marathon van Utrecht en de 60 en 120 van Texel).

Zelf heb ik noch op loop-, noch op cultureel gebied weinig spannends te vertellen want de pasen zijn in zeer besloten (familie)kring doorgebracht. Wat niet wil zeggen dat we er niet op uit zijn gegaan! Integendeel, de afgelopen dagen is er veel naar het strand gegaan, waarbij afgelopen zaterdag de kroon spande met bijna subtropische temperaturen.

Meer en Bosch  Ockenburgh Eerste Paasdag 2011 047 Meer en Bosch  Ockenburgh Eerste Paasdag 2011 050 Meer en Bosch  Ockenburgh Eerste Paasdag 2011 038 Meer en Bosch  Ockenburgh Eerste Paasdag 2011 029 Meer en Bosch  Ockenburgh Eerste Paasdag 2011 011 Meer en Bosch  Ockenburgh Eerste Paasdag 2011 020 Echter op Eerste Paasdag lagen wij af te niften achter een schermpje want toen blies er een ijskoude wind vanuit het Noordwesten. Echter klagen zou ongepast zijn want ook toen scheen de zon de godganse dag. Hoe dan ook ben ik voortijdig gevlucht van het strand, dat niettemin drukker en voller was dan de dagen ervoor.

Op beide paasdagen heb ik in de vroege ochtend een wandeling gemaakt van ongeveer anderhalf uur. Eerste Paasdag leidde de weg naar Meer en Bosch, waar ik bijgaande filmpjes heb gemaakt. Schrik niet, ze zijn niet geweldig van kwaliteit maar het gaat mij meer om de vogelgeluiden. Op het eerste hoor je vooral de Zanglijster, op het tweede zie je de Grote Bonte Specht actief bezig. In dit seizoen is Meer en Bosch net één grote volière…

Tweede Paasdag 2011 003 Tweede Paasdag 2011 017Tweede Paasdag 2011 019 Tweede Paasdag 2011 014

Tweede Paasdag 2011 024 Tweede Paasdag 2011 026 Tweede Paasdag leidde de weg – ten dele joggend, ten dele wandelend – naar het Westduingebied. Het was erg vroeg, kwart over vijf stond ik al buiten en vervolgens ben ik in de bijna anderhalf uur durende jogging/wandeling kris-kras door het oh zo vertrouwde natuurgebied geen mens tegengekomen.

Wel heel mooi, die flarden mist (in Drenthe zouden ze zeggen 'witte wieven') die als een deken bleven hangen en pas later, toen de zon iets meer kracht begon te krijgen, oplosten. Ook hier hoor je tientallen soorten zangvogels, waaronder veel nachtegalen en bij de 'zandbak' de aanhoudende triller van de Sprinkhaanrietzanger.

Tweede Paasdag 2011 de avond 001 Tweede Paasdag 2011 de avond 011 Tweede Paasdag 2011 de avond 012 Tweede Paasdag 2011 de avond 030 Later op deze Tweede Paasdag werd het wederom warm maar omdat we familiebezoek hadden en mijn zwager en neef bij ons gingen klussen, zijn we thuis (of tuin)gebleven. Rond kwart voor elf hebben we wel gebrunchd en later, tegen de avond, zijn we met z'n allen in het Westbroekpark gaan wokken, in het wokrestaurant bij het Rosarium. Daarna nog even een korte wandeling gemaakt door het park alvorens huiswaarts te keren.

 

"Weet je nog…

23 april 2011 011 …toen het jaren geleden, in 2011 was het geloof ik, in april opeens compleet zomer was, met elke dag alleen maar zon en volle stranden?”

Dat zullen wij over pakweg tien, twintig, wellicht vijftig jaar tegen elkaar zeggen. Zoals de ouderen onder ons zich nog de strenge winter van 1963 kunnen herinneren, met elke dag meters sneeuw, strenge vorst en zelfs een bevroren Noordzee.

De herinnering, de nostalgie, is vaak mooier dan de werkelijkheid zoals die op dat moment was. Alhoewel ik deze stelling nu toch meen te betwijfelen, want werkelijk: de ene ‘perfect day’ volgt de andere op, Lou Reed kan wel blijven zingen…

23 april 2011 018 23 april 2011 013 Vanmorgen ben ik weer eens met ‘de groep’ gaan trainen. Dat doe ik uiteraard wel vaker, maar zelden op zaterdag. Maar het was zulk prachtig weer, zonde om niet te gaan lopen. Wim was weer wat hersteld van zijn koorts en nam al fietsend de leiding. We gingen via de Bosjes van Pex naar Meer en Bosch, en van daaruit naar Ockenburgh en vervolgens het Hyacintenbos. Een bosrijk parcours kortom, wel zo prettig met die warme zon. De boshyacinten staan momenteel in volle bloei, een prachtig gezicht.

Op het programma stond een fartlek, de duurloop werd een aantal malen afgewisseld met stevige, vrij lange tempo’s. Ook een paar pittige lange klimmetjes in onder andere de Puinduinen. Zo beroerd als het woensdag ging, zo goed ging het nu, ik kon heel goed meekomen en zowel geest als lichaam hadden er zin in. Voluit ging het bij de tempo’s! Al met al zijn wij zo’n anderhalf uur bezig geweest. Ja, het is nog steeds geen ’60 van Texel’ die dit weekend wordt gelopen maar we hadden net zoveel plezier in en met deze kortere afstand.

Thuisgekomen, eerst gedouchd en daarna boodschappen gaan doen voor de paasbrunch op Tweede Paasdag, dan komt de familie. ‘s Avonds gaan we dan met z’n allen wokken.

Toch ook weer even naar het strand, waar moet je anders heen met die hitte. Mijn buurman André was er gisteren ook en zou ook nu komen met zijn dochter. Maar dochterlief was een eind verderop met haar vriendinnen in de weer. Zo gaat dat, puberende meisjes gaan zich allengs losmaken van hun ouders. Zo hoort dat ook. In ieder geval hadden André en ik nu wat aanspraak. Echter na de intensieve stranddag van gisteren ben ik nu niet zo lang gebleven, twee uur bij elkaar, daarna ben ik naar huis gegaan om de hond uit te laten en nog iets te kopen voor morgen, mijn andere buurman (Jan) viert samen met zijn broer Fred hun beider verjaardag en wij zijn uitgenodigd.

23 april 2011 001 23 april 2011 003 23 april 2011 006 En toen? Weer terug naar het strand! Ik had met mijn vrouw afgesproken iets te gaan eten bij strandpaviljoen De Kwartel. Zij kwam rechtstreeks vanuit haar werk. Het etentje was ter gelegenheid van ons 32-jarig huwelijk morgen. Eigenlijk zouden we dan uit eten gaan maar dan hebben we die dubbele verjaardag. 32 jaar: Hoe houdt ze het uit hè? Tja, niet alleen Gods wegen zijn ondoorgrondelijk… Hoe dan ook was het eten heel goed en voor het toetje kom ik superlatieven te kort. Nog nooit zoiets hemels-lekkers gegeten: dadelmousse met chocoladelikeur en een bolletje vanille-ijs met een streepje bessensap. Alsof er een heel leger engeltjes over mijn tong… Nou ja, dat doet weer afbreuk aan hoe overheerlijk het was.

Hoogzomer in april

Zomer in april 003 Ziezo, nog bezweet en wel zit ik achter de pc (lekker fris 😉 om in te kloppen dat ik er zojuist 70 minuten op heb zitten. Lopend wel te verstaan. Aanvankelijk in een rustig duurlooptempo, van huis naar het Stokroosveld, dat anderhalf keer gerond, vervolgens via de Fuutlaan de duinen in, linksaf, het strand op tot aan Kijkduin, daar weer de boulevard op en via Meer en Bosch en de Laan van Meerdervoort – waar ik Henk Moesman en zijn Lara passeerde, het leek er op dat zij hun caravan of camper gereed maakten – terug naar huis. De laatste tien minuten in een wat sneller tempo. Erg makkelijk gaat het nog steeds niet, maar wel ietsje beter dan afgelopen woensdag. Maar ja, ik hoefde nu niemand bij te houden.

Oh ja, gisteravond hebben we bij onze dochter en schoonzoon gegeten, een heerlijke lasagnemaaltijd met veel groenten. Veel en toch weinig calorieën (want ja, het is weer zover: er moet zeker vier kilo af….). Zij zijn vanmorgen vertrokken met de Thalys naar Parijs, ook daar schijnt de zon volop.

Philips-exp2540-p_126808b Want wat een weer hè. Het lijkt wel juli. Nu heb ik het geluk dat ik veel dagen vrij heb achter elkaar dus dat wordt optimaal genieten van de buitenlucht: zon, zee, strand en duinen. Mijn vrouw is ook vrij vandaag dus dat wordt gestrekt liggen op het zand, met een goed boek, cd's en een discman (ja, ik ben echt van de oude stempel).

Nu was mijn oude discman al een tijdje kapot, dus gisteren heb ik bij de Mediamarkt een andere discman gekocht (jawel, ze bestaan nog!) en hij doet het prima moet ik zeggen. Ik heb 'm gistermiddag op het strand uitgeprobeerd met 'de nieuwe' van Duran Duran (puik!) en een oudere CD van Swing Out Sister (blijft heerlijk).

De waarheid gebiedt te zeggen (dit verontschuldigende toontje heeft te maken met het Nederlandse calvinisme, men wordt geacht te werken) dat ik op 19 april al een paar uur op het strand heb gelegen, gisteren idem dito en vandaag… het zit er dik in!

Ik wens iedereen die dit nog leest alvast een in ieder opzicht Goede Vrijdag toe!

 

Zwoegen…

Het ging voor geen meter vanavond. Nou, dat is ook niet helemaal waar, een paar meters, zelfs een paar kilometers zijn afgelegd. Maar bij het inlopen voelde ik al dat het geen goede training ging worden. Stroeve, wat pijnlijke knieën waren de hoofdoorzaak, en hoe dat kwam? Die 10 kilometer van afgelopen zondag? Of het fietsen op te zachte banden, wat betekent: stevig doortrappen waarbij ik de knieën behoorlijk voel? Had ik die banden maar moeten oppompen zou je zeggen. Inderdaad, daar heeft u een punt. Ja, de leeftijd speelt ook mee, maar aan de andere kant zag ik op de blogjes in 2004 dat er ook moeizame en goede trainingen waren, dus ik hang mijn loopschoenen nog niet aan de geraniums.

Geraniums Op het programma stond een duurloopje van een uur. Nou, niet bepaald zwaar zou je zeggen, maar ik kon het duurlooptempo amper bijhouden, elke stap kostte mij moeite. We liepen via de duinen naar het strand en over het strand richting en vervolgens voorbij Kijkduin. Bij de opgang even voor Monster gingen we naar boven, de duinen in. Daar besloot Ilse (zij nam de training waar omdat Wim verkouden was) om rechtsaf te gaan en een stuk in eigen tempo te gaan lopen. Dat was al gauw een kilometer. Op dat moment had ik nog wel de kracht om dat tempo te lopen ook al kostte het mij veel inspanning en deden de benen pijn. Toen we rechtsomkeert gingen en de terugweg aanvaardden, kon ik op een gegeven moment niet meer volgen en ben ik van arremoe gaan wandelen. Dat is raar bij een simpele training, dat heb ik nog maar heel zelden meegemaakt. Hoe dan ook moest ik er na circa veertig minuten hardlopen mee kappen. Terwijl de groep uit het oog verdween, liep ik op eigen houtje terug naar de club. Wandelen dus, bij hardlopen ervoer ik pijn in de benen.

Raar is hoe de geest werkt. Als ik mijzelf observeer zie ik steeds vaker die muis die tegen de olifant zegt: "Wat stampen wij lekker hè?" Want ik voel mij topfit en heb best zin om aan van alles en nog wat mee te doen. Zo heb ik mij voor dit jaar al ingeschreven voor de Berenloop (wel de halve marathon, aan de hele marathon moet ik niet denken) en eerder voor de halve marathon in Leiden. En dat zijn nog maar twee van de vele, vele loopjes die  op het programma staan. En op langere termijn staat er een marathon op het programma, die van Berlijn, maar dat is pas in 2012! Twee collega's gaan 'm lopen ik ik heb aangegeven mee te doen. Maar of het er allemaal van gaat komen? De laatste tijd doet het lichaam steeds minder wat de geest wil, dat is gewoon realiteit.

Nu ik dit blogje zo overlees, is het wel het toppunt van egotripperij. Excuses daarvoor. Uiteindelijk kàn ik nog lopen, menigeen lukt het niet meer. Wij gaan er de volgende keer weer gewoon lekker tegenaan! (De muis is nog steeds niet tot zelfinzicht gekomen ;-))…