Bruggetje

Cappucino en rondje hilversum 001 Omdat ik de neiging heb (bijna) elke dag een blogje te plaatsen, kan het gebeuren dat er een hoop op staat in de sfeer van: veel woorden, weinig gebeurd. De lezer hoeft deze onzin dan ook helemaal niet tot zich te nemen. Uiteindelijk zijn het doodgewone alledaagse ontboezemingen over alledaagse gebeurtenissen van een doodgewone alledaagse persoon, een van de vele miljarden die de aarde bevolken. Niets bijzonders dus. "Waarom maak je dan van al die mugjes olifanten en zet ze dan op je weblog?" kan men zich afvragen. Gewoon, het weblog is ooit ontstaan als dagboek dus die gedachte hou ik nog maar even vast.

Zo had ik eergisteren (donderdag) een interview in Theatercafé De Regentes met een ex-clubgenoot voor het clubblad. Dit onder het genot van één, nee twee voortreffelijke koppen cappucino geserveerd door een uiterst vriendelijke dame. En naderhand kwam er nog een lunch bij, sandwiches met tonijnsalade. Wie de geïnterviewde was kan ik nog niet vertellen. Wel vertelde hij terloops dat hij vorig jaar het nieuwe logo van de Amsterdam Marathon heeft ontworpen en dat hij daar best – en terecht – een beetje trots op was.

Cappucino en rondje hilversum 008 Cappucino en rondje hilversum 011 Meteen een bruggetje naar de volgende dag, de vrijdag. Een doodnormale werkdag. Tussen de middag ging ik met collega Siebrand een stukje lopen in de omgeving. Na twee zware trainingen deze week op maandag en woensdag hield ik mij rustig, het werden slechts 35 minuten in een rustig duurlooptempo. Wat wel leuk was: Siebrand had een shirt aan met het logo van Amsterdam marathon dat de geïnterviewde van gisteren had ontworpen! Dat moest natuurlijk even op de foto.

Vrijdagmiddag ging ik iets eerder naar huis om iets te kopen voor twee jarigen: Wim V. uit Rijswijk, daar gingen we vrijdagavond heen, en Hugo, de opper-Doornvogel die zaterdag (vandaag dus) zijn verjaardag viert. Uiteindelijk kwam ik bij V&D uit, daar heb ik twee boeken gescoord waarvan ik het idee heb dat ze in de smaak zouden vallen. 's Avonds dus naar Wim en zijn vrouw Gerda. We zouden met het openbaar vervoer (bus en tram) gaan, wat wel een mijl op zeven is, maar allaa. Echter belden andere vrienden, Ad en Marijke, ons op, we konden met hen mee- en terugrijden naar en van Rijswijk, waar de jarigen wonen. Een uur later waren ze er, met hun hond, een zachtaardige cockerspaniel. Het werd een gezellige rit en avond, veel oude kennissen en vrienden gezien en er was een overvloed aan hapjes. Alsof er een cateringbedrijf was ingehuurd.

Nu snel naar bed – jawel, het is al laat – en dan naar Doorn. Er wordt een fietstocht gemaakt in plaats van een wandeling. Meer hierover later.

Advertisements