"Weet je nog…

23 april 2011 011 …toen het jaren geleden, in 2011 was het geloof ik, in april opeens compleet zomer was, met elke dag alleen maar zon en volle stranden?”

Dat zullen wij over pakweg tien, twintig, wellicht vijftig jaar tegen elkaar zeggen. Zoals de ouderen onder ons zich nog de strenge winter van 1963 kunnen herinneren, met elke dag meters sneeuw, strenge vorst en zelfs een bevroren Noordzee.

De herinnering, de nostalgie, is vaak mooier dan de werkelijkheid zoals die op dat moment was. Alhoewel ik deze stelling nu toch meen te betwijfelen, want werkelijk: de ene ‘perfect day’ volgt de andere op, Lou Reed kan wel blijven zingen…

23 april 2011 018 23 april 2011 013 Vanmorgen ben ik weer eens met ‘de groep’ gaan trainen. Dat doe ik uiteraard wel vaker, maar zelden op zaterdag. Maar het was zulk prachtig weer, zonde om niet te gaan lopen. Wim was weer wat hersteld van zijn koorts en nam al fietsend de leiding. We gingen via de Bosjes van Pex naar Meer en Bosch, en van daaruit naar Ockenburgh en vervolgens het Hyacintenbos. Een bosrijk parcours kortom, wel zo prettig met die warme zon. De boshyacinten staan momenteel in volle bloei, een prachtig gezicht.

Op het programma stond een fartlek, de duurloop werd een aantal malen afgewisseld met stevige, vrij lange tempo’s. Ook een paar pittige lange klimmetjes in onder andere de Puinduinen. Zo beroerd als het woensdag ging, zo goed ging het nu, ik kon heel goed meekomen en zowel geest als lichaam hadden er zin in. Voluit ging het bij de tempo’s! Al met al zijn wij zo’n anderhalf uur bezig geweest. Ja, het is nog steeds geen ’60 van Texel’ die dit weekend wordt gelopen maar we hadden net zoveel plezier in en met deze kortere afstand.

Thuisgekomen, eerst gedouchd en daarna boodschappen gaan doen voor de paasbrunch op Tweede Paasdag, dan komt de familie. ‘s Avonds gaan we dan met z’n allen wokken.

Toch ook weer even naar het strand, waar moet je anders heen met die hitte. Mijn buurman André was er gisteren ook en zou ook nu komen met zijn dochter. Maar dochterlief was een eind verderop met haar vriendinnen in de weer. Zo gaat dat, puberende meisjes gaan zich allengs losmaken van hun ouders. Zo hoort dat ook. In ieder geval hadden André en ik nu wat aanspraak. Echter na de intensieve stranddag van gisteren ben ik nu niet zo lang gebleven, twee uur bij elkaar, daarna ben ik naar huis gegaan om de hond uit te laten en nog iets te kopen voor morgen, mijn andere buurman (Jan) viert samen met zijn broer Fred hun beider verjaardag en wij zijn uitgenodigd.

23 april 2011 001 23 april 2011 003 23 april 2011 006 En toen? Weer terug naar het strand! Ik had met mijn vrouw afgesproken iets te gaan eten bij strandpaviljoen De Kwartel. Zij kwam rechtstreeks vanuit haar werk. Het etentje was ter gelegenheid van ons 32-jarig huwelijk morgen. Eigenlijk zouden we dan uit eten gaan maar dan hebben we die dubbele verjaardag. 32 jaar: Hoe houdt ze het uit hè? Tja, niet alleen Gods wegen zijn ondoorgrondelijk… Hoe dan ook was het eten heel goed en voor het toetje kom ik superlatieven te kort. Nog nooit zoiets hemels-lekkers gegeten: dadelmousse met chocoladelikeur en een bolletje vanille-ijs met een streepje bessensap. Alsof er een heel leger engeltjes over mijn tong… Nou ja, dat doet weer afbreuk aan hoe overheerlijk het was.

Advertisements