Over de man, de kikkers en de egel

Even een tussendoorblogje, morgenavond komt er een verslag van de Kadeloop in Schipluiden. We gaan het maar weer eens proberen.

Hierboven een vertrouwd beeld voor mij. Bijna iedere ochtend kom ik clubgenoot Carlo tegen als we in Utrecht uit de intercity stappen. Het eerste dat hij doet is zijn vouwfiets in orde maken. Toch wel handig, zo’n vouwfiets, al kost-ie wel een paar duiten.

Img_3661_6Verder wat foto’s van enkele tuinbewoners. Bijgaande bruine kikkers – volgens mij is het de variant die ook wel ‘springkikker’ wordt genoemd vanwege de enorm lange achterbenen – zaten gezellig op een steen aan de rand van de vijver te zonnen.

Img_3709Img_3710En dit stekelige maar niettemin verlegen persoontje liep vandaag door de tuin op weg naar de schuur waar ik hem of haar snapte. Echt ijdel kun je dit egeltje niet noemen…

Advertisements

Lof der Zotheid…

Deze heer stond weliswaar enigszins bezijden het feestgewoel van gisteren, maar wat zou hij van al die marathonlopers hebben gedacht, als hij nog had geleefd? Misschien had het hem geïnspireerd om een extra hoofdstuk aan zijn levenswerk ‘Lof der Zotheid’ toe te voegen. Gelukkig hoeft Midas Dekkers van Desiderius geen concurrentie meer te vrezen.

Tuinfeest_2Nu weer iets heel anders: vorige week plaatste ik een foto van een tweetal bewoners van de vijver: twee bruine kikkers die elkaar stevig omklemden. Hun hartstocht heeft tot onderstaand resultaat geleid. Ik zag het gisteren drijven. Het lijkt op een kwal, maar het is onvervalst kikkerdril. Dus over pakweg tien dagen moeten er zo’n 800 geboortekaartjes worden verzonden. Nou ja, dat laat ik maar aan de ouders over. Je zult toch maar zoveel namen moeten verzinnen, en dan al die adressen schrijven… Daarom doen kikkers dat ook niet.

Ik ben nog niet aan mijn marathontraining begonnen, daarmee begin ik in juni. Vanavond heb ik veertig minuutjes gelopen met daarbinnen vier maal 800 meter iets sneller.

Lof der Zotheid…

Deze heer stond weliswaar enigszins bezijden het feestgewoel van gisteren, maar wat zou hij van al die marathonlopers hebben gedacht, als hij nog had geleefd? Misschien had het hem geïnspireerd om een extra hoofdstuk aan zijn levenswerk ‘Lof der Zotheid’ toe te voegen. Gelukkig hoeft Midas Dekkers van Desiderius geen concurrentie meer te vrezen.

Tuinfeest_2Nu weer iets heel anders: vorige week plaatste ik een foto van een tweetal bewoners van de vijver: twee bruine kikkers die elkaar stevig omklemden. Hun hartstocht heeft tot onderstaand resultaat geleid. Ik zag het gisteren drijven. Het lijkt op een kwal, maar het is onvervalst kikkerdril. Dus over pakweg tien dagen moeten er zo’n 800 geboortekaartjes worden verzonden. Nou ja, dat laat ik maar aan de ouders over. Je zult toch maar zoveel namen moeten verzinnen, en dan al die adressen schrijven… Daarom doen kikkers dat ook niet.

Ik ben nog niet aan mijn marathontraining begonnen, daarmee begin ik in juni. Vanavond heb ik veertig minuutjes gelopen met daarbinnen vier maal 800 meter iets sneller.

Fit na een veelbewogen dag

Welnu, mijn dertig minuten beweging heb ik er op zitten gisteren. Goed hè, Helmie? 🙂 Ik ben weer eens gaan fitnessen. Naast enkele standaardoefeningen heb ik achtereenvolgens 10 minuten op de loopband en 45 minuten op de crosstrainer gestaan, met afsluitend een korte sauna.

Eerder die dag ben ik gaan shoppen en heb verjaardagsgeld verzilverd bij Bever Sport en Peek en Cloppenburg. Oogst: drie luchtige waterafstotende jacks. Een met gore tekst, dat stond tenminste op het etiket, maar ik zag geen schuttingtaal op het jack dus dat begrijp ik niet zo goed.Wat dat met bewegen te maken heeft? Ik ben de hele stad afgelopen, inclusief een aantal trappen op- en af en heb diverse warenhuizen bezocht waaronder De Bijenkorf.

Ook ging ik naderhand boodschappen doen, maar omdat zowel op de heen- als de terugweg de tram voor mijn neus vertrok, heb ik ook deze actie in een flink wandeltempo volbracht.

De avond heb ik echter vooral voor de buis doorgebracht. Uiteraard veel commotie over de film van Geert Wilders. Zelden heeft een korte film voor zóveel ophef gezorgd. Ik ben benieuwd naar de debatten die binnenkort zullen plaatsvinden. Interessante vraag in dit verband: zouden wij geen moeite hebben met een vreedzame islamisering van ons land? Verder heb ik gekeken naar ‘Het Zesde Zintuig’. Char mag dan zogenaamd ontmaskerd zijn door Zembla, dat er energieën zijn die kunnen worden ‘opgepakt’ en geïnterpreteerd is simpelweg een feit. Interessant blijft het.

 

Penselen en reining

De donderdag is rustig verlopen: ’s ochtends bij Goedman een penseel gekocht van goede kwaliteit – wat is dat duur zeg, een beetje flinke top-penseel van marterhaar, Da Vinci bijvoorbeeld, kost pakweg twintig, dertig euro. Ik heb maar een ‘sub-toppertje’ genomen. Penselen heb ik inmiddels genoeg, alleen had ik geen goede voor fijnere afwerkingen, vandaar.

Daarna even geschilderd, vervolgens een klein uurtje fitness.

’s Middags had ik een interview met Regina van OCW over haar hobby, western-riding en reining. Zoals zoveel meisjes begon ze vroeger met dressuur, op latere leeftijd ‘bekeerde’ zij zich. Voor mij is die reining een volslagen onontgonnen gebied, al heb ik tijdens de Haagse Paardendagen weleens een demonstratie gezien. Het ging razendsnel, je zag paarden van het ene op het andere moment een draai van 180 graden maken, of na zo’n lange, vlakke sprint abrupt afremmen met hun achterbenen terwijl de voorbenen nog even doorhollen. Dat geeft zo’n ‘sliding’-achtig effect, en op zandig terrein doet dat heel wat stof opwaaien. Met je hakken in het zand. Letterlijk.

Het zijn speciale paarden, Quarterhorses genaamd, klein van stuk en compact van bouw. Echt van die cowboypaarden die gebruikt worden om vee bij elkaar te drijven.

Wie geïnteresseerd is geraakt, bezoeke deze site: Whoa (een kreet die veel wordt geslaakt bij reining), of deze. Er zijn nog veel meer sites, maar op de hierboven aangegevene staan vast de nodige links.

Vandaag (vrijdag) niets bijzonders te melden. Gewoon een dag waar veel content voor de nieuwe website (nog niet online) van het Commissariaat is ingevoerd. En nu gaan we het weekend in. Morgenochtend eerst een kort ‘los-loopje’, gevolgd door een wandeling in Zoetermeer en omgeving, zondag de puinduinrun.

Pecunia non olet

De dag van gisteren is onder meer besteed aan een nieuwjaarsbezoek aan mijn vader en ’s avonds een gesprek met onze financiële adviseur. Klinkt deftig, maar dat valt wel mee. Het ging om de vraag of het verstandig is onze hypotheek om te zetten in verband met de stijgende rente. En nog wat van die aardse zaken.

Nu is geld iets dat mij niet zo interesseert. Ergens is dat wel jammer, want daardoor heb ik mij in materieel opzicht flink tekort gedaan in het leven. Niet financieel geïnteresseerd, niet zakelijk of gehaaid genoeg. ‘Te bescheiden’ is mij ook weleens gezegd. Of domweg geen talent voor geld verdienen. Maar aan de andere kant: voel ik mij daardoor ongelukkiger? Nou nee.

Maar wat vindt u hiervan: Anderhalf miljard euro. Is u dat weleens aangeboden? Nou, mij niet hoor, niet eens tien euro…

Via Google Alerts werd ik gewezen op het volgende nieuwsbericht dat op de website van muziekblad OOR werd gepubliceerd:

“Het zou een eenmalige gebeurtenis zijn, het reünieoptreden van LED ZEPPELIN vorige maand in Londen. Maar volgens onbevestigde berichten heeft de groep inmiddels toch een nieuw concert geboekt. De band zou namelijk optreden op het Bonnaroo Festival in de Amerikaanse staat Tennessee, dat van 12 tot 15 juni 2008 wordt gehouden.

Van diverse kanten wordt druk uitgeoefend op de vier leden van Led Zeppelin om hun eenmalige reünie in de O2 Arena een vervolg te geven. Voor Jimmy Page, John Paul Jones en drummer Jason Bonham (de zoon van de in 1980 overleden John Bonham) geen enkel probleem. Alleen zanger Robert Plant houdt de boot af. Hij gaat de komende maanden ook gewoon op tournee met countryzangeres Alison Krauss, met wie hij een duoplaat heeft gemaakt.

Maar inmiddels schijnt Plant zich te hebben bedacht. Bonnaroo zou daarvan de eerste vruchten kunnen plukken. Maar er wordt naar verluidt ook gesproken over optredens op Knebworth, Glastonbury en Madison Square Garden in New York. Een wereldtour zou de vier bandleden, zo is becijferd, een bedrag van circa een miljard Britse ponden op kunnen leveren. Een kleine anderhalf miljard euro.

Goedemorgen, anderhalf miljard euro!! Hoe zou dat worden verdeeld? Over vier man? Over vier man en de crew? Maar al zou het over duizend man worden verdeeld, dan nog betekent dat voor duizend man ongekende welvaart…

Ach, ik gaf het al aan: materialistisch ben ik niet, dus mocht de wereldtour doorgang vinden en een van de bandleden onverhoopt uitvallen, dan wil ik wel inspringen voor nog geen ééntiende van bovengenoemd bedrag. Lijkt mij redelijk, aangezien ik nog geen ééntiende kan van wat de heren presteren. Het gaat niet om het geld, maar om de eer… Toch?!

De kop is er af

Is iedereen de jaarwisseling goed doorgekomen? Voor degenen die niet één van de grote massa-evenementen hebben bezocht, zal het verloop voorspelbaar zijn geweest: thuis zitten en televisie kijken, oliebollen eten en even na twaalven proosten met champagne en dan snel naar buiten voor het vuurwerk. Dit alles al dan niet in gezelschap van familieleden, buren en vrienden.

Helmie en Mike hebben in Australië van een spetterend vuurwerk genoten, zo sms-den ze, tegelijkertijd waren op het NOS-journaal beelden van datzelfde vuurwerk op de Harbour Bridge in Sydney (zie boven). Ook weblogger Gert Jan had een super-enthousiast verhaal over zijn jaarwisseling-ervaring in Londen, bij de Big Ben waar hij zelfs Paula Radcliff ontmoette en op een paar kussen getracteerd heeft.

Zelf heb ik het, zoals waarschijnlijk de meesten van ons, rustig gehouden. Op oudejaarsdag heb ik nog gefitnesd en boodschappen gedaan voor de Griekse Moussaka als avondmaal. Zware kost op zo’n avond met oliebollen en hapjes, dat wel, maar het was ‘een verzoeknummer’.

En ’s avonds lekker thuis op de bank, een beetje heen-en-weer gezapt tussen Guido Weijers, de Top 2000 en RTL4 met Gordon – dat krijg je als de voorkeuren uiteenlopen – en vooral na twaalven wat vuurwerk afsteken en diverse buren die buiten stonden een gelukkig nieuwjaar toewensen. Toen dochter en vriend rond één uur huns weegs gingen, nog even naar de BBC gekeken – Hootenanny met Jools Holland – , daarna bij een soort openlucht-kampvuurtje aan de overkant doorgegaan met champagne drinken.

Onze naaste buren Jan en Wilma kwamen nog even een glaasje nippen, met op de achtergrond flarden van een concert van Madonna met haar spectaculaire show. Ze is niet jong meer, maar ze wordt sexyer met de jaren, vind ik. Toen de buurtjes waren verdwenen, bleek het toch laat geworden te zijn, half vier. Maar vanmorgen stond ik om acht uur al naast mijn bed, want de honden gaven te kennen gevoederd en uitgelaten te worden. Wat een ongelooflijke rust op straat, nieuwjaarsochtend is ongetwijfeld het stilste moment van het jaar in Nederland.

Een erg grote afwas gedaan, mijn eerste huishoudelijke klusje in het nieuwe jaar… Mijn eerste loopje van dit jaar zit er ook op. Zo rond half twee heb ik twintig minuutjes gelopen, niet veel maar wie het kleine niet eert…

Iets later vanmiddag zijn we op nieuwjaars-visite geweest bij onze oud-buren Gerard en Martine. Wij hadden nog een fles champagne over als binnenkomertje, die hebben wij soldaat gemaakt onder het genot van lekkere hapjes en aangename conversatie.

Eén ding weet ik wel: ik maak het niet laat vanavond, morgen weer werken…