Vive la Fête!

Img_9696 Img_9697 Img_9698 De foto’s hiernaast zaten nog in mijn camera en zijn van een optreden van Nomy Rosenberg, één van de telgen van een familie die heel wat gitaarvirtuozen heeft voortgebracht. Wereldberoemd – en een Nederlands ‘export-product’ van belang – is het Rosenberg Trio, waarvan er inmiddels minstens twee zijn: de ene onder leiding van Stochello Rosenberg, de andere van zijn neef Nomy. In het kader van het gratis meerdaagse festival The Hague Popstad trad de groep afgelopen zondag op in Den Haag, op de Grote Markt. Ik ben even wezen kijken. Mooie virtuoze muziek in Django Reinhard-stijl. Eerlijk gezegd kwam ik voor Vive la Fête, maar die kwamen zeker later en daar kon ik niet op wachten. Helaas, want het lijkt mij een opwindende live-band zoals ook uit bijgaand filmpje blijkt, een jaar eerder opgenomen in ‘t Paard, eveneens in Den Haag. Tevens een fimpje van iemand die op de Grote Markt een gedeelte van het optreden van het Nomy Rosenberg Trio heeft gezien.

Een sprongetje naar vandaag. Vanmiddag heb ik vrij genomen omdat mijn dochter 25 jaar is geworden en er nog een cadeautje moest worden gekocht. Helaas ging een deel van de vrije middag weer eens op aan treinvertraging, door een seinstoring reden er geen treinen van Utrecht naar Den Haag dus er moest via Schiphol en Leiden worden gereisd. Eenmaal thuis, was er nog genoeg tijd over om even te zonnen in de tuin – en prompt in slaap te vallen – waarna ik een uurtje ging hardlopen. In een tempo van amper 10 km. per uur, harder ging niet. Nu voelde ik de benen toch wel! Zal mij benieuwen hoe het woensdagavond tijdens de training gaat. Ik liep via de Bosjes van Pex naar Meer en Bosch en van daar naar landgoed Ockenburg. Daar liep ik een tijdje via de bospaadjes en daarna weer terug over de Laan van Meerdervoort, via de Chinese Muur, huiswaarts.

Img_9700 Img_9701 Img_9704 ‘s Avonds zijn we op visite gegaan bij dochterlief, waarna we met z’n allen gingen eten bij Bogor, de oudste (of een van de oudste) en lekkerste Indische ‘tent’ van Den Haag. Buikje rond, lekker gegeten. Genoeg brandstof voor de komende trainingen!

Advertisements

Toch nog een Beach Challenge…

Bcfreddraagtfietsws1 … Alleen niet zo,

Fred_aan_het_strand maar zo!

Want een Beach Challenge mag je het wel noemen, van 11 uur ‘s ochtends tot en met 17.15 uur languit op het strand liggen. Als je het mij vooraf zou opdragen zou ik deze uitdaging afslaan. Maar ik heb het gepresteerd. Gelukkig brachten het gezelschap van vrouw en dochter, twee cd’s van Sergio Mendes, een boekje met een oud stripverhaal over Bulletje en Bonestaak dat ik ging herlezen, het boek Levenslang in Thailand (een uitstekend geschreven boek waarin de lotgevallen van de Nederlander Pedro Ruijzing in de Thaische gevangenis worden beschreven, opgetekend door clubgenoot Henk de Kleine), een waterijsje en twee korte hazenslaapjes mij door deze zonovergoten uren heen.

Ja, ik weet wat u denkt: een mens lijdt wat af…

Wie ik nog wel in zee zag zwemmen was voorzitter van Haag Atletiek Ruud Fabrie. Toen hij uit het water kwam pelde hij al lopend zijn wetsuit uit. Even later kwam hij naar ons toe om een babbeltje te maken. Ruud gaat dus wèl de Beach Challenge doen aanstaande zaterdag, evenals Mike. Zwemmen, fietsen en hardlopen. Ik hou het ditmaal bij de strandloop. Er doen trouwens erg weinig Haag-leden mee aan de ‘hele’ Beach Challenge, alleen Ruud en Mike dus. Voor zover ik weet dan. Des te meer reden om hen zaterdag flink aan te moedigen.

Ajetoon!!

Zo langzaam-aan komen we in wat rustiger vaarwater, na alle ervaringen en emoties die een reunie toch met zich meebrengen. Nou ja, rustiger… Vandaag had ik een onverwacht vrije dag waarop ik best hard heb gewerkt. Mijn dochter kreeg vandaag een compleet ameublement thuisbezorgd, dus ma en pa waren ook van de partij om de helpende hand te bieden. Om half acht waren wij er. Eerst kwam een buurman het raam eruit te halen zodat er achtereenvolgens met vereende krachten en een takelband een bankstel uit kon, daarna kwamen twee mannen van Trendhopper minstens vijftien grote en kleinere dozen afleveren met daarin de elementen voor kasten, dressoirs, stoelen en een eettafel met toebehoren. Er was ook nog een enorm bankstel bestaande uit twee stukken die niet via de trap konden maar wel weer door het raam.

Vervolgens uitpakken en alles in elkaar zetten. We waren allemaal druk bezig met al die dozen en de vele platen schuimplastic klein de scheuren en in zakken en dozen te doen voor het groot vuil.

Dat alles heeft tot een compleet anders gemeubileerde kamer geleid. Het is wel mooi geworden.

De komende week gaat er ook bij mij thuis flink geklust worden, wat vooral neerkomt op veel schilderen…

OPROEP!!!

Iets heel anders: op 21 juni a.s. is de 12-uurs estafette aan de Laan van Poot in Den Haag, op een steenworp afstand van duinen en strand. Onze Belgische vrienden hebben DRINGEND twee lopers nodig om hun team te completeren. Ben je een redelijk snelle loper of loopster (zeg >40 min. tot 44 min. op de 10 km.) en je voelt er voor om mee te doen (DOEN!! Hartstikke leuk!!), neem dan contact op met Geert van der Dries!

Somewhere over the Rainbow…

Dit zag ik zaterdagmorgen vanuit de keuken…

Dit paasweekend is er een waarin ik minder dan anders mijn eigen gang ga en elke dag veel  (schoon)familie over de vloer komt. Ik wist niet eens dat ze er al die tijd zouden zijn… Tja…

PaasontbijthoogZo was er vanmiddag eerst de paasbrunch. Erg lekkere broodjes en sandwiches, dus te veel gegeten, maar goed, het is Pasen. Daarna is een deel van het gezelschap (mijn vrouw, dochter en vriend en ikzelf) met twee auto’s naar Beverwijk gereden voor een bezoek aan de roemruchte zwarte markt, ook wel ‘De Bazaar’ geheten. Onderweg werden we een paar keer getracteerd op een forse sneeuwbui. Maart roert zijn staart…

Ik heb nog nooit de zwarte markt bezocht en om je de waarheid te zeggen: het is geen plek waar ik iemand mee naar toe zou tronen voor een romantisch uitje. Het houdt het midden tussen een grote overdekte markt en een kermis. Het is wel een erg groot complex met reusachtige tenten, waarbinnen je van alles kunt kopen. Nou ja, alles, vooral cosmetica en kleding. De kleding is goedkoop, maar zo ziet het er helaas ook uit, en cosmetica gebruik ik niet.

BeverwijkBeverwijk2Toch zijn bepaalde zaken aanmerkelijk voordeliger dan in de winkel. Vriend Sonny kocht een fles after shave van Diesel – na zich ervan vergewist te hebben dat het geen ‘nep’ was – voor dertig euro in plaats van de ca. vijftig euro die hij bij een parfumerie zou moeten neertellen. De dames kochten wat cosmetica en ook ik ging niet met lege handen huiswaarts: ik heb een setje van die duracell penlites gekocht, en bij een andere stand scheermesjes voor de Gilette Superpower. In de winkel betaal je er bijna drie keer zoveel voor, dus dat scheelt een slok op een borrel.

Voordat we het terrein verlieten scoorde Sonny nog een speelgoedbeertje voor vijftig eurocent. Je weet wel, uit zo’n glazen kast met van die grijpers. De eerste keer ging het niet, de tweede keer werd het beertje bij zijn kladden gegrepen en keurig in het daartoe bestemde vak geworpen. Grappig, Sonny schijnt met dit soort acties altijd veel succes te hebben…

VROLIJK PASEN!

Dit blogje is geschreven onder muzikale begeleiding: eerst de zang van merels, koolmezen en roodborstjes in de ochtendschemering, daarna de Matthaus Passion waarvan ik naderhand een video opzette. Even een paassfeertje creëren…

Zoals ik gisteren al aangaf, heb ik ’s ochtends getraind. Het was op dat moment nog redelijk goed weer, het zonnetje brak zelfs even door dus vooruit. En er stond een duurloopje van 70 minuten op het programma, net mooi.

Maar ja, het is laat geworden op mijn verjaardagsfeestje, om drie uur lag ik op bed, met de nodige rode wijntjes achter de kiezen, en om half zeven stond ik er alweer naast. Nog even mijn pc gecheckt, sportkleren aangedaan, hondje uitgelaten en op weg naar de club.

PaashazenDeze hazen maken er weliswaar een gezellige Pasen van, maar de onderste is de èchte paashaas! Zo worden dus paaseieren gemaakt…

Paaseimaken

Laat ik niet teveel uitweiden: het was mooi, rustig weer, we deden een heel rustige ontspannen duurloop dat ging door een prachtig gevarieerd parcours,
over en door de duinen, parken, bospaadjes, verharde weg en grasveldjes. Madestein, Ockenburgh, Westduingebied, we zijn overal geweest. Maar ik had het desondanks heel moeilijk. Ik had last van stijve heupen en hijgde zwaar, terwijl het echt niet hard ging, en toen ik merkte dat het aanzienlijk langer werd dan 70 minuten, geloofde ik het wel. Uiteindelijk werden het 95 minuten voor mij, 110 minuten voor de anderen. Ik had er de laatste kilometers namelijk geen puf meer in, kon de anderen vooral mentaal gezien niet meer bijhouden en ben gaan terugwandelen naar de club. Toch weer getraind.

’s Avonds zijn wij met dochter en schoonzoon naar Rotterdam gegaan. De laatste vierde zijn verjaardag – ook hij, inderdaad – door ons, zijn vader en een stel vrienden te tracteren op een heerlijk etentje in een van de beste pizza-restaurants in Nederland, O’pazzo’ . Mooie entourage, heerlijk pizza’s. En op de toiletten weerklinkt gregoriaanse zang… weer eens iets anders.

Vandaag eerst een paasbrunch bij ons thuis en daarna naar de zwarte markt in Beverwijk! Niet mijn idee, maar ik ben daar nog nooit geweest, dat wil ik ook eens ervaren…

Allemaal familie…

Het was helemaal niks, eerst vandaag kreeg ik echt last van de val gistermorgen. Mijn rechterbeen was stijf en pijnlijk, ik kon ternauwernood lopen. Dus zat ik de hele dag binnen, best saai voor zo’n nestvlieder als ik ben. Wel heb ik nog even in de voortuin gezeten, in het zonnetje.

Kortom: er is niet getraind, wel heb ik veel achter de pc gezeten. ‘Gehyved’. En ik heb zelfs nog even de penseel ter hand genomen. In het schilderen zit niet veel vaart, ik  merk toch dat je je daar op moet instellen.

Wel ontving ik gisteren van een verre achterneef, Jos Kop, een foto van een bruiloft waarop veel familieleden staan. Het is een foto uit 1931 of 1932 schat ik, met familie van moeders kant. Nog preciezer: van haar moeders kant, de familie Van Riel. Mijn moeder is zelf een van de meisjes die het bruidsboeket vasthouden, om precies te zijn het meisje links, met het korte haar. Haar moeder (mijn oma) staat achter de bruid, mijn opa Anton Bourgonje staat daar weer achter, half verscholen achter zijn vrouw.

Ik vind het een mooie foto omdat het treffend een tijdsbeeld weergeeft: uiteraard de kleding, maar ook spreekt er een familieband uit die hechter lijkt dan tegenwoordig het geval is bij veel autochtone Nederlanders. Voor de goede orde: Jos had er geen bezwaar tegen dat ik de foto op internet zou plaatsen.

Eerste kerstdag

Eerste kerstdag was een drukke dag. Maar voor wie is het dat niet, zou je zeggen. Het betekent toch veel in de keuken staan en binnenblijven. Of op visite gaan. Dat kan gezellig zijn, maar het kan ook knap vermoeiend zijn.

KersttafelOm te voorkomen dat wij de hele dag duf  ‘binnen zouden moeten bakken’ zijn wij met z’n allen naar het kerstcircus op het Malieveld gegaan. We hadden gereserveerd voor de middagvoorstelling van 16.00 uur.

Het was geen circus in de traditionele zin: geen leeuwen en tijgers, geen apen en ronddravende paarden. Het bleek een wervelende en bij vlagen spectaculaire circus-show met slechts weinig dieren (twee zeeleeuwen en een paard) maar wel met clowns en des te meer acrobaten, dansers en het goochelaarsduo Rob en Emiel dat de avond met veel verve aan elkaar praatte en verbluffende magisch-telepathische toeren ten beste gaf, waarbij de geblinddoekte ene helft allerlei voorwerpen wist op te noemen die tientallen mensen uit het publiek bij zich droegen en tot in de kleinste details – bv. namen en serienummers van pasjes e.d. – wist te ‘raden’. Akkoord, het is een truc, maar toch een waarbij bepaalde telepathisch-mentale gaven om de hoek komen kijken lijkt mij.

MennovangorpOok was er een bijzonder goed acrobatengezelschap uit Cuba, en een wervelende breakdance-act met een heuse wereldkampioen breakdance Bboy Menno en de bekende hip hop zangeres Reshmay.

De totale show duurde inclusief 15 minuten pauze best lang, zo’n twee-en-een half uur. We stonden om 19.00 uur buiten en toen moesten we nog met de tram naar huis en gaan koken. Om half tien zaten we aan de dis, en pas laat in de avond was het cadeautjes uitpakken.

Fokke_en_sukke

De kerstman is wel bijzonder aardig geweest dit jaar, en zeker is blogger dezes goed bedeeld met o.a. een nieuwe Epson printer annex scanner. En zijn schoonzoon kreeg het boekje waarvoor ik een paar dagen geleden bij Paagman lang in de rij heb moeten staan maar wel resulteerde in een echte ‘Van Tol’ in het boekje ‘Het aanzien van 2007’ van Fokke en Sukke… (klikt u maar…).

Vandaag de kerstcross! Of ik ga meelopen weet ik nog niet, foto’s maken sowieso!