Voorzomers middagloopje

Vandaag ben ik tussen de middag een stuk gaan lopen met collega Siebrand. Het was ideaal weer er voor. Wij liepen via de Heksenwei door naar het heideveld langs het bos en vervolgens naar en over de wildbrug. Nu, in juni, staan brem en klaprozen in volle bloei. Mooi om te zien.

Lunchpauzeloop_4_juni_2010_007Lunchpauzeloop_4_juni_2010_004Lunchpauzeloop_4_juni_2010_005Lunchpauzeloop_4_juni_2010_002_3Lunchpauzeloop_4_juni_2010_014 Ditmaal gingen wij niet, zoals altijd, rechtstreeks terug via het Mediapark naar het Commissariaat, we maakten een omweg over de heide en kwamen uiteindelijk in het noordelijke deel van Hilversum uit.

Lunchpauzeloop_4_juni_2010_016_2Daar wees Siebrand mij nog waar hij op school had gezeten, en even later op de Noorderbegraafplaats die is ontworpen door de befaamde Hilversumse architect Dudok.

Lunchpauzeloop_4_juni_2010_010Lunchpauzeloop_4_juni_2010_012 We liepen overigens in een redelijk tempo, wij noemen het altijd duurloop 2: niet te langzaam, niet te snel. Na ruim 40 minuten waren we weer terug op kantoor.

Zaterdagochtend weer een stuk lopen en daarna wordt het wat mij betreft overwegend een stranddag, met in de middag een feestje van Haag-vrienden in een strandtent. Dat gaat weer gezellig worden.

Advertisements

Rondje Nieuwkoop en rondje Ter Heijde

Schoolfoto_zesde_klas_lagere_schoolDonderdag was ik weer eens – in de meest letterlijke zin des woords – in ‘de oude fotodoos’ aan het snuffelen. Ik kwam foto’s tegen die ik lang niet had gezien, wat heet, ik wist niet eens dat ik ze nog had! Om te beginnen die schoolfoto. Dat gekke dikke jongetje met die strik, dat ben ik. Van de meeste andere kinderen op de foto weet ik niet eens de naam meer. Een enkeling zie ik nog wel eens. Ik heb de foto meteen geupload en aan de klassefoto’s op Schoolbank.nl toegevoegd. Het is trouwens een foto van de eerste klas van de middelbare school en niet de zesde klas van de lagere school zoals ik de foto aanvankelijk heb ‘geoormerkt’.

Maar die andere foto’s waren ook bijzonder. Ze zijn gemaakt in 1957(!!), ik was toen negen jaar. De locatie is Nieuwkoop, waar we vroeger vaak heen gingen in de zomervakantie. We logeerden toen bij boer G.J. van der Ham aan het Zuideinde. Heerlijk vond ik het daar, zwemmen, roeien en beestjes vangen: kikkers, slakken, libellenlarven, waterschorpioenen, noem maar op. Ik kwam met hele jampotten vol thuis waar ik ze in een aqua-terrarium plaatste. Nou ja, het was meer een zinken teil met water er in en stukken schors en stenen, de kikkers wisten meestal te ontsnappen en vond ik later terug in de tuin, of als verdroogde mummies in het sousterrain…

Nieuwkoop_1957_roeiboot_001Nieuwkoop_1957_vakantie_001Nieuwkoop_ik_verdresser_001 Het was ook de eerste keer dat ik met een meisje in bed lag. Gewoon, omdat er niet genoeg slaapplaats was, zij was een dochter van een vriendin van mijn moeder. Gek, daar wilde ik het helemaal niet over hebben maar die herinnering komt nu net naar boven drijven. Als negen-jarige had ik nog geen idee, ik wist niet eens hoe ‘het’ ging. Vergeet niet dat men nog uiterst preuts was in die tijd: ouders en grootouders hadden het nooit over seks of vertelden verhaaltjes over de ooievaar. Wel had ik zo’n beetje mijn eigen theorie ontwikkeld: omdat het mij was opgevallen dat alleen getrouwde stelletjes baby’s kregen, dacht ik dat het de ambtenaar van de burgerlijke stand was die bij de huwelijksvoltrekking bewerkstelligde dat er een kind in de buik van de bruid ging groeien. Door zijn magische inzegeningswoorden wel te verstaan! Want zover was ik wel, dat ik wist dat de baby in de buik van een vrouw groeide.

Nieuwkoop_1957_achterom_001Nieuwkoop_plasgezicht_001_2Maar ter zake nu, want ik wijd uit merk ik. Al eerder wilde ik een kijkje in Nieuwkoop nemen, gewoon om te zien of ik nog zaken herkende. 52 jaar later! Bij voorkeur in mei of juni, bij een beetje mooi weer. Het is echter steeds bij de gedachte gebleven. Maar gisteren vond ik dat het er maar van moest komen. Weer een nostalgisch tripje, en dat alles door een paar oude foto’s. OV-reiswijzer geraadpleegd: tram, trein naar Gouda, overstappen naar Alphen aan de Rijn en daar de bus nemen die ook in Nieuwkoop kwam.

Img_5211Img_5202Img_5205_2Img_5210Img_5216 Img_5212Im
g_5213Img_5215Img_5218Img_5219Img_5224Het was al met al toch een reisje van bijna twee uur. En ja, ik herkende de Dorpsstraat nog en het Zuideinde met al die bruggetjes die naar een huis of boerderij leidden. Ik liep de weg die ik als jongetje ook liep, vanaf de witte brug tot aan de plek waar we logeerden.

Wel sloeg ik nog een zijpad in, het was eigenlijk een fietspad, om wat natuur tot mij te nemen. Onderweg uiteraard wat foto’s gemaakt. Ik zag koeten, futen, reigers en hoorde onder meer karekieten, kikkers en de luide zang van de zwartkop(tuinfluiter). En hier en daar een mooi uitzicht op de Nieuwkoopse plassen. Eigenlijk had ik een roeibootje moeten huren om de plas op te gaan, zoals ik destijds ook deed, maar daar zag ik toch maar van af. Misschien een leuk idee om dat later in de zomer een keertje te doen met mijn wederhelft.

Img_5234Img_5236Img_5235Pas op de terugweg herkende ik de plaats waar we vroeger hadden gelogeerd. Na enig aarzelen stapte ik het terrein op en vroeg aan de man die voor de deur aan het werk was of hier ooit, heel lang geleden, de familie van der Ham had gewoond. Ja dus. Ik zat dus goed! De vrouw van de man zei dat de ‘Van der Hams’ in de boerderij die toen naast dat huis stond woonden. Dat klopt, ik herinner mij de stoere boer die – toen nog met de hand – elke ochtend de koeien melkte goed, en de boerin – echt zo een van de oude stempel – ook. Ze hadden maar liefst zes dochters, of waren het er nu acht? De oudste gaf zwemles, weet ik nog. En in het huis dat je hierboven links ziet woonde de oude boer van der Ham met zijn vrouw, wij sliepen boven. In de keuken daaronder hingen van die strips ‘plakband’ die vol vliegen zaten. Misschien niet zo’n fris gezicht, maar wel landelijk. Ze maakten zelf echte boerenkaas. En die kaas was van een smaak en kwaliteit die ik nadien nooit meer ergens ben tegengekomen, zelfs bij de beste kaaswinkels niet.

Goed, ik sla nu een heel stuk over (dat ik weer teruggereisd ben en heelhuids thuis ben gekomen geloven jullie wel) en ga naar de avond, gisteravond. Want geloof het of niet, ik heb hardgelopen! Het was een 5 en 10 kilometerloop in Terheijde, een plaatsje pal tegen Monster aan. Van huis naar Ter Heijde was het zo’n zeven kilometer fietsen. Ik was er om kwart voor acht, ruim op tijd want de 10 kilometer startte om half negen. Ik was Ter Heijde nog niet binnen gefietst of de lopers van de 5 kilometer kwamen mij tegemoet. Camera!

Img_5239Img_5241Img_5244Eerst inschrijven en omkleden, daarna bij de finish gekeken om de 5 km lopers te zien binnenkomen. Even later weer terug om mij zelf ‘loop-klaar’ te maken. Er deden heel wat bekenden mee, vooral Westlanders – het is nu eenmaal een Westlandse loop – maar ook enkele leden van Haag Atletiek en de andere regionale clubs.

Img_5245Img_5246_3Het was gisteravond trouwens onverwacht fris, dat kwam door een zich vrij snel Img_5242ontwikkelende zeedamp, naderhand werd dat bewolking. De meeste lopers hadden voor alle zekerheid maar een extra t-shirt of jackje aangetrokken. Om 20.30 uur was de start bij de ‘kanonnen’ van Ter Heijde. De loop ging via de duinen, met wind tegen, ricihting Kijkduin, na ruim twee kilometer linkaf het strand op waar een weliswaar niet zo lange, maar uiterst zware
terugtocht volgde, door mul, zacht zand met veel kuilen waar je voortdurend in wegzakte – alleen een heel smal strookje bij de vloedlijn was nog enigszins beloopbaar – met als zwaarste stuk de opgang van het strand naar de weg die weer naar de finish leidde, daarna moesten we nog een tweede ronde.

Geen loop om een scherpe tijd neer te zetten, integendeel – wat bleek uit de tijd van de uiteindelijke winnaar, 38 minuten – maar het was wel een mooie zware loop met behoorlijk afzien hier en daar. Menigeen noemde het achteraf een zware cross, en zo is het maar net. Mijn eerste vijf kilometer kwam ik door in 27 minuten, wat gelet de omstandigheden echt zo heel slecht nog niet was, en na een tweede ronde in één tempo doorkachelen – met een onderbreking bij het strand richting opgang waar ik helemaal kapot ging – finishde ik in 55 minuten en 10 seconden. Ik was daar gelet de omstandigheden beslist niet ontevreden over.

Img_5254Nog lang ben ik gebleven met de anderen, waaronder Cynthia en haar vriend – ze hadden een mooie snelle vijf kilometer gelopen, ook al had Cynthia vier minuten langzamer gelopen dan in Delft, maar wat wil je – , Paul Versteegh, Hans Simonis en recreatieve Haagloopster Karin die mij nog was gepaseerd. Om de feestvreugde te verhogen was er een blaasorkest, ‘Kap Nâh’ (duidelijk uit Den Haag natuurlijk), de prijsuitreiking van de verschillende categorieën en een loterij op startnummer. Er was van alles, sportkleding en brillen, bloemen en dozen volgeladen met echte Westlandse groenten, en als hoofdprijs een ATB van fietsenwinkel Peter van Leeuwen. Daarna snel naar huis gefietst via de duinen (zonder prijs overigens). Het was inmiddels donker gworden en om elf uur was ik thuis. Nu uitrusten bij Knevel en Van den Brink…

Merelnest en zo…

Koetennest2_2‘In mei leggen alle vogeltjes een ei, behalve de koekoek en de griet, die leggen in de meimaand niet’.

Een welbekende spreuk, zij het dat het een spreuk uit den ouden doosch is. Maar grotendeels klopt-ie. Niet alleen Jack en Bram hebben de lentekriebels! Neem nou vorige week, in het water bij de Pomonalaan. Een koetenpaar was dagenlang bezig geweest met het bouwen van een nest. Een leuk gezicht, het mannetje droeg steeds de meest kleurige zaken aan die het vrouwtje vervolgens zorgvuldig in het bouwwerk verwerkte. Voor de goede orde: dit was niet het koetenpaartje op de foto, die heb ik van het net geript. Overigens geeft die afbeelding wel goed weer hoe inventief koeten in de weer kunnen gaan met zwerfvuil.

Weer een week later lagen er eieren in het nest. Echter toen ik op een avond, pakweg twee weken terug, van mijn werk kwam, zag ik een van de koeten – ik denk het mannetje – dood langs de kant van de weg liggen. Waarschijnlijk geraakt door een auto. Weer later, toen ik de hond uitliet, zag ik dat iemand anders hem al in het plantsoen bij het water, tussen het struikgewas, had gelegd. Hoe nu verder? De andere koet zat te broeden en bleef daar al die tijd zitten, ook de dagen erna. Zou zij het legsel verlaten om op zoek te gaan naar eten of bleef zij wachten op haar partner? Twee dagen later zag ik de koet zwemmen en driftig tussen de waterplanten fourageren. In het verlaten nest zag ik heel wat eieren liggen. Straks, als het legsel was uitgebroed, zou de weduwe alleen haar jongen groot moeten brengen. Ging dat lukken? Dat zouden wij nooit te weten komen want ‘s avonds zag ik dat de eieren verdwenen waren. Of iemand had ze eruit gehaald, of een rat had zich hieraan te goed gedaan. Uiteindelijk was er nu geen extra bewaking meer van het nest.

Img_5166_2Gisteren was het ook een vogelrijke dag op kantoor. Ik kijk uit op een patio en zag een roodborstje driftig heen en weer vliegen om haar jongen, die amper konden vliegen, van voedsel te voorzien. De plaatsvervangende huismeester ving de jongen een voor een – het waren er vier volgens hem – en zette ze aan de andere kant van het gebouw neer. Waarom hij dat deed was mij niet duidelijk: ik had ze lekker laten gaan, nu bestond het risico dat moeder Roodborst haar jongen niet meer kon vinden met alle fatale gevolgen van dien. Maar een kwartier later zag ik haar weer met een groen rupsje in haar bek, dat zij vervolgens in de wijdopen bek van een van haar jongen – die kennelijk de dans ontsprongen was – stopte. Nou ja, hopelijk komt het goed.

Diezelfde huismeester wees mij even later op een merelnest bij een van de tuindeuren, op de grond. Er lagen mooi gekleurde eitjes in. Even later zag ik een merel op het nest zitten. Wel apart, zo’n merelnest op de bodem. Hopelijk laten de opruimlustige lieden dit nest ongemoeid.

Img_5167_5Nu weer even terug naar de mensenwereld. Gisteren is er weer getraind. Het was heerlijk weer, strakblauwe lucht en zon, een enkel t-shirt en een korte broek bleek ruimschoots te voldoen. We gingen ditmaal via de duinen naar Kijkduin en vervolgens naar landgoed Ockenburgh, inclusief het hyacintenbos. Dat staat er nu mooi bij. Er stond een fartlek op het programma, wat neerkwam op een duurloop met af en toe wat versnellingen: onder andere twee lantaarnpalen snel, twee lantaarnpalen rustig en dat een paar keer, een paar versnellingen van pakweg een kilometer door het bos, twee keer een rondje van ongeveer 500 meter met een heuveltje er in en een zwaar stukje puinduinen, ook bijna een kilometer schat ik, met veel klimmetjes en mul zand. Daar kreeg ik het zwaar, klimmen is nu eenmaal niet mijn sterke punt. Maar al met al was het een mooie training die afgesloten werd met andermaal twee lantaarnpalen snel, twee lantaarnpalen rustig en dat zo’n vier, vijf keer achter elkaar.

Charlie_chaplin_3Op de club was het weer gezellig. Een van de gespreksonderwerpen ging over het elkaar nadoen. Bepaalde mensen bij de club worden meer geïmiteerd dan anderen, en ook nog eens door uiteenlopende personen want er lopen aardig wat imitators rond op de club. Zo kan het gebeuren dat, als iemand er eens een keertje niet is, hij (of zij) toch niet echt gemist wordt omdat er altijd wel een imitator te vinden is die hem of haar vervangt…

Dit bracht een van ons op een – waargebeurde – anecdote over een Charlie Chaplin imitatie-wedstrijd, waaraan de grote meester zelf deelnam zonder dat iemand dit door had. En geloof het of niet: hij werd tweede….

Nog geen korte rokjes-dag

Img_4134Het was wat aan de frisse kant vandaag, maar niettemin prima lenteweer. Voorzichtig, bijna aarzelend, komt de natuur op gang. Ik rapporteerde al over de salamanders in mijn vijvertje, maar inmiddels hebben twee paartjes bruine kikkers en een paartje padden zich bij hen gevoegd. Tenminste, dat is wat ik heb gezien, misschien zitten er nog veel meer amfibieën in.

Goed, deze dieren hebben het in ieder geval gezellig zo te zien, met een beetje geluk zien wij straks kikkerdril drijven of van die snoeren paddeneieren tussen de waterplanten.

Img_4066Maar er zijn meer lenteboden. De pauwen bijvoorbeeld, die in de kinderboerderij vlak achter ons kantoorpand domicilie hebben. Niets bijzonders zou je zeggen, pauwen zie je in elke dierentuin en op elke kinderboerderij. Zij zijn zó gewoon dat je vergeet dat zij met stip de mooiste vogels ter wereld zijn. In ieder geval de mooist-gekleurde, hij steekt zelfs de paradijsvogel de loef af. Dat is zeker in dit seizoen zo, de mannetjes zijn nu op hun fraaist met hun lange staartveren die zo nu en dan onder veel geruis als een levensgroot aura omhoog worden gespreid.

Img_4126Img_4131Nee, van zijn schoonheid moet dit varken, een van de buren van de pauwen, het niet hebben, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door zijn slimheid.

Nog meer lenteboden? Je ziet in diverse plantsoenen, stadsparken en bossen sneeuwklokjes, crocussen en narcissen al in volle bloei staan, straks komen daar nog de tulpen, hyacinthen en wat dies meer zij bij. Vooralsnog staan de mooiste tulpen in een vaas, maar daar komt binnenkort verandering in. Zeker in De Keukenhof, waar het nu nog vrij kaal is.

20100324_bmut_dag_1_startMaar het is nog niet warm genoeg voor de meest aansprekende lenteboden: korte rokjes! Daarvoor is het echt nog te fris. Alhoewel, onze stoere ultralopers van de BMUT hebben zich de eerste dag van hun monstertocht gehuld in olijke ‘pink’ miniskirts. Dat zouden ze alleen doen wanneer er extra geld gedoneerd zou worden, dat uiteraard weer ten goede komt aan de weeskinderen. Dus toch nog een paar korte rokjes op dit blog!

Morgen ga ik in Delft lopen en aansluitend naar een verjaardag, en aan het eind van de dag ga ik naar Hilversum. Zoals ik al bijna een kwart eeuw doe, maar ditmaal is het niet voor mijn werk maar om het slotfeest van de BMUT mee te maken.

Vandaag (zaterdag) was een vrij rustige dag, zij het dat ik wel naar onze hoofdstad ben afgereisd.

Img_4137Vanmorgen heb ik in alle vroegte een stukje gelopen, ‘s middags ging ik met Karin naar Amsterdam, naar het Van Gogh Museum waar een expositie van zijn tijdgenoot Gauguin gaande is. Eerst hebben we in de buurt van het museum wat gelunchd, koffie, warm volkorenbrood met geitenkaas en honing en een glas wijn.

Daarna zijn we een modewinkeltje ingegaan waar ik van de vriendelijke verkoopsters cappucino kreeg aangeboden, een reep mars erbij en een krant om te lezen terwijl Karin tussen de rekken snuffelde om te zien of er iets van haar gading bij was. Uiteindelijk niet, maar de koffie was al binnen… Vervolgens naar het museum waar zoals altijd lange rijen stonden maar wij, als museumjaarkaarthouders, via de ‘snelle’ ingang naar binnen konden. De expositie viel ons wat tegen, we hadden meer schilderijen verwacht. Gauguin heeft een zeer omvangrijk oeuvre, vooral zijn grote schilderijencyclus over Haïti is bekend. Het zijn bijzonder kleurrijke schilderijen maar daarvan zie je op deze expositie maar een enkele. Je ziet wel schilderijen van Gauguin maar ook van collega’s met wie hij exposeerde. Op deze expositie staan zijn tekeningen centraal.

GauguinlesmiserablesGauguinpaulduedonneatahiti2408553 Niet dat het slechte tekeningen zijn, integendeel, maar het moet je wel wat doen, of het moet je op een of andere manier ‘triggeren’, beklijven, en dat doet het bij mij niet. Geef mij maar de kleuren van zijn schilderijen. Los daarvan – het is niets meer of minder dan een kwestie van smaak – pakte deze expositie mij aanmerkelijk minder dan de expositie van Kandinsky cs. die momenteel in Gemeentemuseum Den Haag plaatsvindt. Een gevoel dat door Karin werd gedeeld.

(Loop)vogels tellen

Het kàn nog vandaag! Vogels tellen in uw tuin of op uw balkon. Het enige dat nodig is: een notitieblokje of velletje papier, iets om mee te schrijven en een half uurtje tijd. De bedoeling is om dertig minuten lang – en geloof mij, die tijd vliegt om – naar buiten te turen en op te schrijven/te turven welke vogels je ziet. Overvliegende vogels – meeuwen, ganzen, enfin, alles dat vliegt – tellen niet mee, het gaat erom wat zich in en rond de tuin of balkon bevindt.

En wat doen wij vervolgens met die gegevens? Ga naar deze site, daar staan alle instructies.

Pimpelmees Koolmees Heggenmus Groenling Merel Roodborst Staartmees Winterkoning Zelf ben ik, evenals vorig jaar, weer aan het tellen geslagen. Ik was het eerlijk gezegd al bijna vergeten. Het gekke is dat je in die winters aandoende tuin toch nog wel het een en ander ziet vliegen. Niet de huismus, want die komt bij ons in Den Haag, althans in onze Vruchtenbuurt, niet meer voor. Maar wat dan wel?

‘Here are the results of Tomatoes Street, The Hague".

2 koolmezen, 3 pimpelmezen, 2 staartmezen, 2 spreeuwen, 1 winterkoninkje, 1 heggemus, 1 roodborstje, 1 merel en 1 houtduif. En tenslotte nog een bruingroenig vogeltje met een wenkbrauwstreep dat van het ene takje naar het andere hipte met korte, snelle bewegingen maar dat ik niet heb kunnen identificeren. Een beetje mezengedrag, maar het was geen mees. Voor een groenling leek hij mij te klein, misschien was het wel een goudhaantje.

Img_3293 Img_3295 Img_3296 Img_3297 Img_3300 Img_3301 Img_3302 Img_3304 Verder ben ik gisteren gaan kijken naar de testloop aan de Laan van Poot. Ik had geen zin – of liever gezegd: het had geen zin – om daaraan mee te doen, ik ben allang blij dat ik weer een beetje kan lopen maar snelheid zit er beslist niet in, bovendien had ik gisteren weer een – zij het zeer lichte – terugslag met af en toe een wat ‘zeurend’ gevoel in mijn rug. Maar daar zou ik niet over zeuren. Wel heb ik wat voorbijlopers gefotografeerd, al zijn de meeste foto’s niet zo goed gelukt, wat vaag. Maar goed, om een indruk te geven toch nog wat plaatjes. De rest van de dag is grotendeels opgegaan aan boodschappen doen en in de keuken staan want wij kregen ‘de kinderen’ te eten. 

Van Roepi-Roepi tot Kroet

Die blessure – of eigenlijk is het meer een beknelde zenuw – is hardnekkiger dan ik vorige week woensdag verwachtte. Ik kan wel hardlopen, maar niet hard lopen, zogezegd. Hooguit een uur, daarna krijg ik toch meer last en versnellen is er even niet bij. Maar eigenlijk ben ik er niet zo mee bezig. Het gaat wel weer over, denk ik nog steeds, de ervaring heeft mij dat geleerd.

Dit als inleiding van het feit dat ik gisteravond een uurtje in een normaal duurlooptempo voor mijzelf heb gelopen, waarbij het inlopen en de oefeningen in groepsverband zijn gedaan, ‘voor de gezelligheid’. Mijn groep ging een fiks programma afwerken op de baan, met veel vierhonderdjes en tweehonderdjes. Ik kan nu nog geen twintig meter tempo draaien, komt wel weer.

WielewaalAnder onderwerp. Gisteravond was een vrij hilarische aflevering van DWDD, met een item over de ‘Vogel top 100’. Dit in navolging van de Top 2000 en allerlei andere lijstjes (jawel, het is weer lijstjestijd)!

Nu wil het geval dat ik vanmorgen in Hoog Catharijne een stukje opliep met Marc B., clubgenoot en in het dagelijks leven hoogleraar bestuurskunde. In zijn vrije tijd is hij ‘vogelaar’ en een goede hardloper. Ik vroeg hem uiteraard of hij DWDD had gezien. Dat was niet het geval, maar hij gaf wel aan dat hij de Raaf de mooiste (of interessantste) ‘zanger’ vond. Een vrij unieke keuze lijkt mij.

Ik heb op de site Vroege Vogels mijn persoonlijke ‘Vogel Top Tien’ samengesteld, met als top-drie de Wielewaal, de Nachtegaal en de Rietzanger. Die wielewaal had ik al gekozen voordat Hans Dorresteijn dat zei. Niet dat hij nu zo’n bijzonder liedje heeft, het is meer de ‘volte’ van de klank. Jaren geleden hoorde ik in een bergwoud in Istrië zo’n drie, vier wielewalen zingen, dat was een heel bijzondere ervaring.

Ach, er zijn meer mooie zangers natuurlijk. Onze vertrouwde zwarte merel natuurlijk, of de zwartkop. En de kleurrijke putter, maar die zie je niet zoveel. De interessantere vogelgeluiden worden naar mijn mening voortgebracht door de Roerdomp, de Bosuil, de Karekiet (de grote vooral), de Snor en Sprinkhaanrietzanger en de Nachtzwaluw (of Geitenmelker zoals hij ook wel genoemd wordt).

Uiteraard kunnen jullie je eigen Top 10 samenstellen via voornoemde site. Voor de geïnteresseerden…

Van Roepi-Roepi tot Kroet

Die blessure – of eigenlijk is het meer een beknelde zenuw – is hardnekkiger dan ik vorige week woensdag verwachtte. Ik kan wel hardlopen, maar niet hard lopen, zogezegd. Hooguit een uur, daarna krijg ik toch meer last en versnellen is er even niet bij. Maar eigenlijk ben ik er niet zo mee bezig. Het gaat wel weer over, denk ik nog steeds, de ervaring heeft mij dat geleerd.

Dit als inleiding van het feit dat ik gisteravond een uurtje in een normaal duurlooptempo voor mijzelf heb gelopen, waarbij het inlopen en de oefeningen in groepsverband zijn gedaan, ‘voor de gezelligheid’. Mijn groep ging een fiks programma afwerken op de baan, met veel vierhonderdjes en tweehonderdjes. Ik kan nu nog geen twintig meter tempo draaien, komt wel weer.

WielewaalAnder onderwerp. Gisteravond was een vrij hilarische aflevering van DWDD, met een item over de ‘Vogel top 100’. Dit in navolging van de Top 2000 en allerlei andere lijstjes (jawel, het is weer lijstjestijd)!

Nu wil het geval dat ik vanmorgen in Hoog Catharijne een stukje opliep met Marc B., clubgenoot en in het dagelijks leven hoogleraar bestuurskunde. In zijn vrije tijd is hij ‘vogelaar’ en een goede hardloper. Ik vroeg hem uiteraard of hij DWDD had gezien. Dat was niet het geval, maar hij gaf wel aan dat hij de Raaf de mooiste (of interessantste) ‘zanger’ vond. Een vrij unieke keuze lijkt mij.

Ik heb op de site Vroege Vogels mijn persoonlijke ‘Vogel Top Tien’ samengesteld, met als top-drie de Wielewaal, de Nachtegaal en de Rietzanger. Die wielewaal had ik al gekozen voordat Hans Dorresteijn dat zei. Niet dat hij nu zo’n bijzonder liedje heeft, het is meer de ‘volte’ van de klank. Jaren geleden hoorde ik in een bergwoud in Istrië zo’n drie, vier wielewalen zingen, dat was een heel bijzondere ervaring.

Ach, er zijn meer mooie zangers natuurlijk. Onze vertrouwde zwarte merel natuurlijk, of de zwartkop. En de kleurrijke putter, maar die zie je niet zoveel. De interessantere vogelgeluiden worden naar mijn mening voortgebracht door de Roerdomp, de Bosuil, de Karekiet (de grote vooral), de Snor en Sprinkhaanrietzanger en de Nachtzwaluw (of Geitenmelker zoals hij ook wel genoemd wordt).

Uiteraard kunnen jullie je eigen Top 10 samenstellen via voornoemde site. Voor de geïnteresseerden…