On the Beach (2)

Img012grootWat valt er te vertellen over een dagje zonnebaden op het strand? Niet veel eigenlijk, maar dat is wel wat ik gisteren heb gedaan. Van tien tot half acht ‘s avonds, zij het met een onderbreking van drie uur tot vijf uur ‘s middags om de hond uit te laten, de mail te checken en nog wat van die dingen. Wel een voordeel als je dicht bij het strand woont. Onze dochter, die eerder op het strand was, moest er ook eerder af vanwege motorrijles (tja, ik zou ook liever willen dat ze een cursus pottenbakken deed, maar ze is al lang en breed volwassen: leven is loslaten). Wel hebben we ‘s avonds gedrieën in strandtent De Kwartel gegeten. Dat viel nog niet mee want het was behoorlijk druk. Uiteindelijk kwam er een mooi plekje vrij. Het eten was overigens prima, zelf nam ik Victoriabaars van de grill.

Img_0126_4Img_0123_3Vandaag wordt een aanmerkelijk minder zonnige en zelfs regenachtige dag. Prima voor het groen, minder leuk voor degenen die uitgerekend deze dag vrij hebben genomen. Maar er is genoeg te doen.

N.B.: het tekeningetje maakte ik in de jaren tachtig n.a.v. een bericht dat veel werknemers niet kwamen opdagen bij ‘door de baas’ betaalde cursussen, en in plaats daarvan een dagje illegaal vrij namen. Heeft een beetje met het strand te maken in dit geval, vandaar.

Tot slot een YouTube filmpje dat mij is opgevallen. Ik was weer eens op zoek naar recente opnamen van een van mijn favoriete bands, S.O.S. (oftewel Swing Out Sister). Ik stuitte toen op deze studio-opname. Het klinkt uiteraard lang zo ‘vol’ en rijk niet als het nummer dat uiteindelijk op de cd kwam, maar het is best leuk om te zien hoe relaí het er aan toe gaat. Prachtige stijlvolle vrouw en heerlijke stem trouwens, die Corinne Drewerer. Muziek die ook helemaal past in de ‘feel good’ sfeer van de afgelopen dagen…

Advertisements

Geen Nieuwkoop, wel Boris van der Ham en de Hortus Botanicus

Img_8935Het zal altijd wel een discussiepunt blijven: de zin en onzin van het paranormale. Wil je er in geloven, dan zúl je er in geloven ongeacht alle nuchter-rationele argumenten die er tegenin te brengen zijn. Wil of kun je er niet in geloven, dan zul je ook de meest onverklaarbare en frappante zaken afdoen als onzin (want ‘cold- of hotreading’, goochelarij en dergelijke). Het hangt toch een beetje van je karakterstructuur en persoonlijkheid af hoe je hier in staat.

Vreemde inleiding misschien, maar dat heeft te maken met iets dat ik vandaag heb meegemaakt waarvan de ‘nuchtere’ mens onmiddellijk zal zeggen dat het puur toeval is. Ikzelf vind het op zijn minst opmerkelijk. Maar goed, ik heb wel iets met het magisch-realisme.

Vanmorgen was ik een beetje aan het surfen op internet, onder andere naar natuurgebieden waar gewandeld kon worden en kwam op Nieuwkoop uit. Nieuwkoop! Een plaats waar ik nostalgische herinneringen aan heb. Als kind – zeg tussen mijn achtste en twaalfde levensjaar – ging ik er regelmatig heen met mijn ouders (moeder en stiefvader) en grootouders. Wij sliepen in diverse kamers van de boerderij van ‘boer’ G.J. van der Ham. Wat mij is bijgebleven is de bijkeuken met die lange op cellotape lijkende slierten waar tientallen vliegen een jammerlijk einde vonden, de boer en de boerin die ècht Zuid-Hollands dialect spraken (waar hoor je dat nog) en de zelfgemaakte boerenkaas, de lekkerste die ik tot op heden heb geproefd. Ach, nog veel meer herinneringen doemen er op, roeien over de plassen, de sloot die de boerenerven van de dorpsstraat scheidde met de bruggetjes erover, de kinderen en kleinkinderen van het oude echtpaar die op hetzelfde terrein woonden, ‘tante Zus’ die aan de overkant van de dorpsstraat woonde en de koe die elke dag op stal werd gemolken. Ik zal ooit nog wel eens een blogje aan Nieuwkoop wijden.

Maar even ‘to the point’. Ik googelde ‘G.J. van der Ham‘ en ‘historische foto’s Nieuwkoop‘ maar dat leidde niet tot een concreet aanknopingspunt bij mijn herinneringen. Wel zag ik – dat had ik eerlijk gezegd al eerder ontdekt – dat D’66 kamerlid Boris van der Ham in Nieuwkoop is geboren en getogen. Zou hij een achterkleinzoon van G.J. van der Ham zijn? Of een andere familierelatie? Het zou zo maar kunnen.

Img_8904Img_8906Img_8907Img_8909Img_8912Img_8914Img_8915Img_8921Img_8924Img_8928Img_8929Img_8936Img_8939Img_8930Img_8939_2Enfin, ik ben niet naar Nieuwkoop gegaan vandaag. Wel naar Leiden. Gewoon, een beetje rondlopen en even naar de Hortus. Alzo geschiedde. Even door de Breestraat met zijn vele winkels en boetiekjes geslenterd, een paar steegjes doorgelopen en uiteindelijk naar de oudste tuin van Leiden. Momenteel is de entree meteen in een kas waar bijzondere palmbomen en varens staan, vervolgens kom je in kassen met tropische planten, orchideën en vleesetende planten. De resultaten van het dagje zijn hierbij in beeld gebracht. Let vooral op die merkwaardige hard-turkooizen kleur van die bloemen in de kopfoto. Het lijkt van plastic gemaakt en heeft een ‘foute’ kleur, maar het zijn de bloemen van een heuse plant, de Jade Vine (Strongylodon macrobotrys) van de Filippijnen.

Img_8956Na het verlaten van de Hortus dronk ik op het terras er tegenover een smakelijke limonade met de ingrediënten mint, limoensap en bevroren ‘crushed’ ijs

Terug in Den Haag stapte ik uit de trein en wie stond er vlak achter mij? Boris van der Ham! Een grote man, kaarsrechte houding, strak in het pak. Ik stond op het punt hem aan te spreken maar iets hield mij tegen. Hij heeft wel iets anders aan zijn hoofd dan lastig te worden gevallen door een nostalgische zonderling, dacht ik. Maar nu weet ik nog steeds niet of-ie familie is…

Merrie X-mas!

Spitten in het verleden

Deze avond heb ik grotendeels besteed aan graven. Niet in zand of tuinaarde, wat met deze temperaturen voor de hand had gelegen, maar in de diverse leerlingenprofielen op Schoolbank.nl

Reden: kijken of er oud-leerlingen van het Haags Genootschap zijn die tussen 1960 en 1965 op die school hebben gezeten en nog niet in Rob Poerbo’s zorgvuldig samengestelde Excell-adressenbestand stonden vermeld.

Bij deze naspeuringen kwam ik zowaar een foto tegen van de eerste klas van de middelbare school. Ik moest even goed kijken, want was ik dat nou? Gek is dat, ik herkende mijzelf, maar niet meteen! Ik zit achter de leraar, mijnheer van Zanten, die altijd lyrisch sprak over de schoonheid van de Kennemer Duinen.

Tevens heb ik via mijn mailbox de oud-leerlingen die in 2005 de ‘kleine’ schoolreünie vormden, kunnen traceren. Ook zij stonden lang niet allemaal op de lijst, dus ik heb de namen aan de mede-organisatoren gestuurd.

En is er nog gesport? Een klein beetje, ik heb 20 minuten op mijn gemak gelopen. Morgen, woensdagavond, ga ik mij meer vermoeien…

1948 – 2008

Een nieuwe lente, een stormachtig geluid! (En zonder botox… 😉

Een huis vol visite vandaag…

GELUKKIG NIEUWJAAR!

 

WELKOM OP MIJN SITE!

Na bijna vijf en een half jaar webloggen – ik begon ermee op 19 april 2004, geïnspireerd door een vriendin die er ook net mee was begonnen – kan ik stellen dat het tot het dagelijks leven is gaan behoren zoals eten, werken, sporten en slapen. Waarom? Gewoon, omdat ik het leuk vind om ‘stukkies’ te schrijven en ook omdat ik op deze manier een ‘digitaal geheugen’ aanleg. Natuurlijk, ook ik zou er een keer genoeg van kunnen krijgen, maar dat omslagpunt is nog steeds niet bereikt. Eerlijk gezegd zie ik dat ook niet gebeuren, en zeker niet op korte termijn. Het verveelt mij nog geen moment.

Even voorstellen: ik heet Fred van der Gon Netscher en ben geboren en getogen in Den Haag. Meer over mijzelf hiernaast……