Voetbalplaatjes. Van PSV

Img_8818Img_8820Na een lange maandag, die even vóór vijven a.m. startte met een veertig minuten durend loopje door de duinen – heerlijk, zo vroeg lopen: je waant je alleen op de wereld – en dinsdagnacht om half drie werd afgesloten, kon de balans worden opgemaakt: allemaal voetbalplaatjes. Of nee, ik moet preciezer zijn: allemaal plaatjes die in het PSV-stadion zijn gemaakt.

Img_8770Img_8773Img_8772Img_8775Gisteravond was namelijk de op één na laatste voorlichtingsbijeenkomst voor de lokale omroepen, en ditmaal was het PSV-stadion als locatie gekozen. Omstreeks half drie gingen wij rechtstreeks van ons werk naar Eindhoven. In verschillende auto’s, ik reed met Rolf en Merel mee. De weg naar Eindhoven was lang en ondanks drukte is ernstige filevorming ons bespaard gebleven. Ruim op tijd waren we op de plaats van bestemming.

Img_8777Img_8778Img_8781Img_8785 Eenmaal binnen, de nodige werkzaamheden verricht en daarna het gebouw maar eens bewonderd. En uiteraard even op de tribune van de business-class gezeten en uitgekeken op het veld. Zoals bekend ben ik geen voetbalfanaat maar het heeft beslist iets. Het is een indrukwekkende locatie met een rijke historie. Daarvan geven de vele bokalen, bekers, gegraveerde borden en wat dies meer zij blijk.

Img_8795Img_8797Img_8800Img_8798Img_8792Het werd overigens een druk bezochte avond en na afloop waren de reacties op de workshops positief. Dat was ook de vorige keren zo. Veel gehoord was de opmerking (ook genoteerd op de evaluatieformulieren): ‘Dit moeten jullie meer doen’. Voorlopig is volgende week maandag de laatste sessie in Assen. Dan plak ik er meteen een dinsdag aan vast, want na afloop ga ik bij mijn schoonzus en zwager overnachten, die wonen in het naburige Gieten.

Img_8806Img_8811Img_8815Img_8817Voor vandaag sluit ik dit blogje af met de voetbalplaatjes, daarna weer ‘aan de bak’…

Advertisements

NK Teams waren succes!

Alsof het zo heeft moeten zijn: onmiddellijk na de prijsuitreiking van de NK Teams begon het te regenen. Dus direct na afloop van een uiterst succesvol evenement. Niet alleen wat betreft het niveau van de deelnemers – vele Nederlandse toppers, waaronder een aantal Olympiërs – maar ook qua sfeer.

Img_8704_2 De teams van de acht deelnemende atletiekverenigingen hebben een in elk opzicht sportieve strijd uitgevochten. Weliswaar maakte de soms stevige wind het vooral de lopers moeilijk, maar het is de hele dag drooggebleven. Hoe dan ook: de wedstrijden waren spannend en de stemming zat er zowel bij de atleten als bij de vrijwilligers en wedstrijdleiding van de KNAU goed in.

Img_8660Img_8661Img_86621Img_8730Img_8731Img_8710Img_8667Img_8677Img_8738Img_8691Img_8733Img_8694Img_8701Nadat wedstrijdleider Martin van Ooyen en zijn assistent Ronald van der Wolf de vele vrijwilligers – juryleden, koeriers, wedstrijdcommissarissen enzovoorts – ‘s ochtends in het krachthonk had geïnstrueerd, en voorzitter Ruud Fabrie even later het welkomstwoord had uitgesproken, ging de wedstrijd van start. Dat begon met het onderdeel kogelslingeren. Daarmee werd het spits afgebeten van een echt atletiekevenement waarbij zowel loopnummers (sprint, estafette, midden- en middenlange afstand, horden en steeple) als de technische nummers (kogelslingeren en kogelstoten, polsstokhoogspringen, verspringen, speerwerpen, hink-stapspringen en discuswerpen) aan bod kwamen.

Img_86661Img_86701Img
_8721Img_8722Img_8723Img_8724Img_8725Img_8727Img_8735Img_8713Img_86831Img_86841Img_8685Img_8768Het gaat nu te ver om het hele wedstrijdverloop tot in details te beschrijven. Maar laat ik het van een chauvinistisch standpunt beschrijven: Haag Atletiek heeft zich knap geweerd. De heren behaalden zelfs een derde plaats! Op individueel niveau is er ook geweldig gepresteerd: Eerste plaatsen voor Valery Vollers, Erik van Vreumingen, Esther Dankwah, Floris Fabian en Thomas Poesiat bij respectievelijk kogelslingeren, kogelstoten, 100 meter, verspringen èn hinkstapsprong, en de 5000 meter. Wie geïnteresseerd is in de uitslagen, zie hier!

Voor de rest volsta ik met enkele foto’s. Veel meer – en ook veel betere – heeft onze hoffotograaf Lodewijk gemaakt. Deze staan mogelijk al op de site van Haag Atletiek.

Beren op de weg op Terschelling

De berenloop is weer achter de rug! Ongeveer 4000 lopers en loopsters hebben de marathon of de halve marathon volbracht. Over hoe het was en hoe het ging, later meer. Er is door vrijwel iedereen van ons groep heel goed gepresteerd. Voor mij was het echter puur afzien. Zes minuten langzamer gelopen dan vorig jaar, maar dat is het ergste niet. Ik heb ditmaal niet echt genoten van de loop, ik had overal pijn en het was immens zwaar. Bij de eerste kilometer bekroop mij al de gedachte om uit te stappen, maar nee. Gewoon maar proberen. Al na zeven kilometer was ik volkomen kapot en uitgewoond, niet meer en niet minder. Een virusje? Of was het die lage rugpijn waardoor ik helemaal ging verstijven? Geen idee. Toch was het al met al een mooi weekend. Eerst dus een kort verslag van de dagen vóór de loop.

In februari al hadden wij het appartement in hotel Boschrijck gereserveerd. Dat moest wel, want de berenloop kent zo’n grote populariteit dat er binnen de kortste keren niet meer kan worden ingeschreven.

Vrijdag gingen Helmie, Ton en ik met de trein – met overstap in Amersfoort en Leeuwarden – naar Harlingen, waar om kwart voor drie de snelboot naar Terschelling ging. Wij waren er een uur eerder, dus ruim de tijd om ergens een lunch te nuttigen. Mike en Henk belden Helmie daar, zij waren met de auto naar Harlingen gekomen en waren nèt gearriveerd.

De overtocht en de wandeling van de haven naar Boschrijck verliepen voorspoedig. Meteen bezetten we dezelfde kamers als vorig jaar. Mensen blijken gewoontedieren.

Die dag hebben we gegeten in ‘De Heksenkelder’ waar de keuken voortreffelijk was en vooral de mosterdsoep met spekjes aan te raden. In het dorp, onder de vertrouwde Brandaris, kwam ik ex-kamergenote bij het ministerie van OCW Will tegen met haar zus – die ik een tijdje terug zag bij de Oranjeglazenhuissluis-loop – en twee vrienden. Later zou ik haar weer even zien bij Hessel, en weer later na de loop. Op die zondag had ik nog een vrij onverwachte ontmoeting, maar daarover straks meer.

Tshesselbord Tshessel

Hessel dus. ’s Avonds gingen we met de bus naar zijn café ‘De Groene Weide’, dè ontmoetingsplek van veel toeristen en al vele lange jaren een oergezellige tent. En elke avond, jaar in, jaar uit, optreden van de vrolijke kroegbaas Hessel, bij leven al een legende.

Tshessel2

Img_6837Weer bouwde hij er in z’n eentje een stevig feestje van. Het blijft leuk, ook al heb ik ‘m nu al een aantal jaren achter elkaar gezien en gehoord. Zijn repertoire wordt ook steeds meer uitgebreid, zo kwamen naast nummers van Bruce Springsteen en John Denver ook nummers van Van Dik Hout en Blöf voorbij. En uiteraard een aantal van zijn eigen nummers. Hij brengt het allemaal met veel verve en overtuiging.

We gingen met de nachtbus van kwart voor één terug naar het hotel. Daar nam ik nog een warm ligbad, we gingen even zitten en daarna naar bed.

Zaterdag 4 november – Ontbijtloop

Tsbreakfastrun Tsbreakfherfst Tsbreakfmikehenk TsbreakffredTshenkvrouw De volgende dag namen we evenals vorig jaar deel aan de Ontbijtloop. Of in goed hollands: Breakfast Run, en dat door een mooi bos. Wij konden kiezen tussen vijf en tien kilometer, we kozen voor de laatste afstand. Het was bedoeld als warming up voor de Berenloop, dus ging het in een rustig duurlooptempo, zeg tussen de 5 en de 6 minuten per kilometer. Het accent lag op het genieten van de omgeving. Ik had de camera meegenomen om onderweg beelden van de loop en van de prachtige herfstkleuren te nemen.

TszwembadontbijtHelmie en Ton deden er 49 minuten over, Henk 58 minuten en Mike en ik 59 minuten. Na afloop kon er worden gezwommen en ontbeten in het zwembad van het hotel, waar we eerder ook hadden ingeschreven en ons hadden omgekleed.

Naderhand konden wij onszelf – Helmie als derde dame en ikzelf bij het ontbijt – terugzien op televisie, via de kabelkrant Terschelling.

Weer later hebben we fietsen gehuurd en een fietstocht gemaakt. Daarin was een korte strandwandeling begrepen en een bezoek aan een ‘cranberry-museum’. Naast allerlei produkten die op de befaamde veenbes zijn gebaseerd, werden ook gebruikvoorwerpen en tal van opgezette vogels die op het eiland voorkomen, geëxposeerd.

Tscranb1 Tscranb2 Tscranb3 Tscranb5In een belendende ruimte was ook een proeverij van allerlei Cranberry-drankjes: wijnen, sappen, ‘bittertjes’ en likeur. Zelf was ik nogal gecharmeerd van ‘Smientjes’, een zachte likeurachtige wijn. Daar heb ik nog een fles van gekocht ‘voor thuis’, naast een glazen fles met cranberry-thee en cranberry-rozijntjes.

Vervolgens een kort bezoek aan het Wrakkenmuseum. Ton liet zich daar een flink bord nasi goed smaken, de anderen beperkten zich tot chocolademelke, koffie, pannenkoeken en/of cranberry-gebak.

Tswtakmuseum

Toen vlug terug, naar het VVV-kantoor in West-Terschelling. Ik moest daar een huur-chip regelen, want vorige week ben ik mijn hardloopschoenen kwijtgeraakt, met daarin mijn vaste chip. We kwamen daar ook nog de andere mensen van Haag Atletiek tegen.

En of het allemaal nog niet genoeg was, hebben we aansluitend op het VVV-bezoek nog een stuk gewandeld. Eerst ging het duin-opwaarts, vanwaar je een mooi uitzicht hebt op de haven en het wad van West-Terschelling. Daarna daalden wij af en keerden via een omweg door de duinen terug. We liepen op een pad langs de kust, met een mooi uitzicht over het wad met ondergaande zon.

Tszononderton TszononderZelf keerde ik terug naar huis, terwijl Ton, Helmie en Mike in de buurt van de haven bleven om daar koffie te drinken. Het wachten was nu nog op Margreet. Zij zou komen maar op dat moment was nog niet duidelijk wanneer. Thuisgekomen – Henk was daar trouwens al – hebben wij een fles wijn voor de helft soldaat gemaakt onder het genot van crackertjes met brie. Korte tijd later belde Helmie, we gingen samen terug naar het dorp om te gaan eten.

(WORDT VERVOLGD)

Afgetraind….

Zoals bovenstaande poppen uit het Delftse museum zal ik er wel nooit uitzien. Nou ja, wel zo bruin maar niet zo mager. Of misschien toch wel, als ik regelmatig ga spinnen. Zoals vanavond, bij ‘Kneet’, ik wilde dat wel eens meemaken. Er waren niet veel deelnemers ditmaal, alles bij elkaar vijf personen.

Op een terras in Delft, afgelopen zaterdag…

Dus na een korte instructie besteeg ik samen met de anderen de spinfiets. Onder begeleiding van ritmische muziek en een vriendelijke maar pittige instructrice ging het van start. Twee jaar eerder had ik ook al eens gespind, maar het was nu nog zwaarder dan destijds, wat ik mij kan herinneren. Eerst met het lichtste verzet de benen rond, zo snel mogelijk. Na een minuut of tien het verzet zwaarder zetten en afwisselend zittend en staand op de trappers fietsen. Binnen de kortste keren begon ik hevig te transpireren, de handdoek die ik bij mij had was al heel snel nat, evenals de grond onder mij. Geen fris praatje, maar zo was het wel. Na een half uur smeekten mijn benen en longen om genade, maar we moesten onverminderd doortrappen, zonder te verslappen. Maar uiteindelijk was de verlossing daar, na drie kwartier.

In een ouderwets snoepwinkeltje, eveneens in Delft

Even uitgeblazen, daarna een droge handdoek uit het kluisje gepakt en nog enige zware oefeningen op de toestellen en voor de buik gedaan. Ook zag ik Murat nog, de vriend van Yvonne. Hij ging op aanraden van de instructeur cardio doen.

Ja, dat was ik nog helemaal vergeten te vertellen: afgelopen vrijdag was ik op bezoek bij Murat en Yvonne, samen met Paul en Marlies, Paul van O., Wim K. en Hans D. Onze gastvrouw en gastheer tracteerden ons op heerlijke vlaaien, drankjes en hapjes. Aanleiding voor de bijeenkomst was de voorbereiding op het fietsweekend Dwingeloo. Dat is begin juni, ik zal er maar één dag bij zijn ditmaal omdat ik de week daarop al een weekend naar Maastricht ga. Maar het lijkt mij leuk, er zal waarschijnlijk niet alleen gefietst worden maar ook gewandeld.

Ter afsluiting nog een paar foto’s van Delft. En van de koffiemolen die ik heb gekocht bij de antiekkraam. Inderdaad, foto’s, ik heb vanmiddag bij de Mediamarkt een cardreader gekocht, op aanraden van Koen. Dus kan ik weer foto’s downloaden!

Onderstaande hoofdenrij is ook één van de kunstwerken uit de expositie van 111 kunstenaars in De Prinsenhof. Het zijn de verschillende gezichten van de kunstenaar. Geen ramp als hij een keer zijn hoofd verliest, hij heeft er altijd nog een paar in reserve…

PASEN!

Allemaal een vrolijk Pasen! Misschien ook wel namens Bach, als hij nog geleefd zou hebben. De barokcomponist is namelijk weer helemaal ‘hot’ tegenwoordig, blijkens een item laatst in ‘De wereld draait door’.

Maar dit even terzijde. Alhoewel, ik heb gistermiddag weer de dvd van de Matthaüs Passion opgezet, het blijft toch mooie muziek.

En gisterochtend? Toen heb ik weer een duurloop gedaan. De derde op rij, het patroon begint een beetje te lijken op dat van de jaren tachtig. Maar vandaag is het Pasen en hou ik het rustig.

Aanvankelijk was het niet het plan – ik wilde voor mijzelf lopen na de vrij intensieve lunchpauze-duurloop van vrijdag – maar ik voelde mij goed genoeg om met de groep mee te hollen. En het was een pittig groepje, met onder anderen Helmie, André, Henk Kop, Roel Been, Jan Passchier en nog een paar van die ijzervreters. Er stond een duurloop op het programma van naar keuze 60 of 90 minuten. De ‘uur-lopers’ keerden na een half uur rechtsomkeert. Zelf wilde ik iets langer.

Het eerste uur liepen we over rechte stukken straat naar Den Haag Zuid-West. Niet meteen de  fraaiste route, met veel bouwactiviteit en weinig groen, maar trainer Ton (nu op de fiets) had het uitgekozen omdat Helmie volgende week de marathon gaat lopen, daar is ook sprake van lange uitgestrekte stukken weg. Een soort mentale training zeg maar. Helmie echter had – wellicht wat vermoeid van de lange voorbereiding op de marathon, en de extra marathon van Rome  – een ‘off-day’ en draaide niet lekker. Zelf ging ik het eerste uur prima mee, zonder enige moeite, maar daarna ging het wat zwaarder en na tachtig minuten speelde een pijnlijk plekje op in mijn heup dat uitstraalde naar mijn rechterbeen. Toen ben ik gaan wandelen naar het clubhuis, waar van onze groep alleen Ton, Mike en Helmie nog waren. Thee gedronken, plakje cake, gepraat met deze en gene en op de fiets terug naar huis. Toch ben ik tevreden met hoe het ging, afgezien van de laatste tien minuten hoefde ik niet achteraan te kachelen.

Later op de dag heb ik boodschappen gedaan, onder andere bij AH, de visboer (ik ging paëlla maken, verzoeknummer van mijn dochter) en bij het tuincentrum. Daar heb ik waterpest gekocht voor de vijver, waarin ik een mannetjes-salamander zag rondzwemmen. Een vrouwtje had ik eerder gesignaleerd. Als ze straks eieren gaan afzetten, doen ze dat in waterplanten en daar heb ik niet zoveel van op dit moment, vandaar.Ik kwam trouwens nog veel mensen uit het sport-circuit tegen: onder anderen Ton Schalke bij AH, Margreet Schouten bij de bloemenman, en bij Zier Running waar ik mijn horloge kon ophalen – was nog steeds niet gemaakt maar John deed het ter plekke – ook nog een stuk of wat mensen die ik van de vereniging ken.

Wie ik nog vergeten ben is Rob Blijleven. Hij zal nog geruime tijd uit de roulatie zijn. Bij de CPC halve marathon is hij in een gat van de weg terechtgekomen en ten val gekomen. Het gevolg: gekneusde ribben en een gescheurde enkelband. Toch heeft hij de 21 km nog uitgelopen, vechtend tegen de pijn. Een paar maandjes revalideren maar…

Saai weer….

Nee, echt gezellig weer was het niet vandaag. En nog steeds dat gehoest, niet bepaald condities om eens lekker te gaan trainen. Toch had ik wel zin om iets te doen. Dus heb ik direct na thuiskomst handdoeken, sportkleding en ‘oortjes’ gepakt (die ik ooit een keer gewonnen heb bij een quiz van Ronald) en ben bij Kneets Gym gaan trainen.

Eerst op de cross-trainer omdat ik niet zo snel een loopband zag. Die bleek in een andere ruimte te staan, naderhand heb ik daar nog 5 minuten op gelopen. Niet lang, dat is waar, maar het was dan ook in een voor mijn doen snel tempo, 14,5 km per uur. Best zwaar, zeker met die geteisterde luchtwegen. Een volgende keer ga ik wat langer.

Op die cross-trainer heb ik in ieder geval 30 minuten vol gemaakt. Onderwijl heb ik ‘de oortjes’ gebruikt om het geluid te volgen van de TV die erop bevestigd is. Een beetje gezapt, een politiek debat op TV West gevolgd tussen een VVD’er en een Groen Links-man.

Kom op, jongens, zullen we Midden-Delfland zo laten?!

Voor mij is duidelijk waar mijn stem in provinciaal opzicht naar toe gaat. Zuid-Holland is het dichtstbevolkte en meest vervuilde gebied van Europa, maar nog steeds lijkt het voor de VVD niet mogelijk om te zeggen: “Genoeg is genoeg”. Dus hup, aanleggen die A4, ook al zal dat het fileprobleem niet wezenlijk oplossen. En aan het groene hart wordt ook steeds meer geknabbeld.

En zo tikten de minuten door totdat ik bij de vooraankondiging van ‘De Wereld draait door’ kwam. Die zou na de ‘soap’ komen, dus heb ik mij in de grote zaal aan een paar toestellen gewijd om borst, schouders en armen te trainen.

H10_micheloutHéé, wie was die man met dat gele T-shirt (op de foto hiernaast met wit T-shirt)? Michel Out, een van onze betere weg-atleten. Hij traint ook regelmatig bij Kneet, dat wist ik. Even wat gepraat, daarna ter afsluiting 10 minuten gefietst op de ‘lig-fiets’, kijkend naar ‘De wereld draait door’ dat inmiddels was begonnen.

Thuisgekomen was er nog een portie aardappel-preischotel over, een voedzaam maal maar dat mag wel na zo’n trainingssessie…..

Nee, dan maar gladiolen…

Er waren nogal wat reacties op mijn ‘geranium-blog’ vangisteren. Maar het was natuurlijk een grap, want ik kies bij nader inzien tochvoor gladiolen (niet voor de dood natuurlijk). En dat weer in overdrachtelijkezin, want bloemen die ik ècht mooi vind zijn (pioen)rozen, zonnebloemen en vergeet-mij-nietjes. En nu zal ik er ongetwijfeld een stel zijn vergeten, maar geraniums horen daar zeker niet bij.

Vanmorgen was ik weer erg vroeg wakker en dat ging mijoverdag fiks opbreken, ook al omdat ik last had van zware, vermoeide benen. Datwerd dus slapen geblazen in de trein.

Maar vandaag was óók de eerste dag – eindelijk! – dat detrams van Randstadrail reden. In elk geval lijn 3, tussen Loosduinen en DenHaag centraal. Volgens planning zullen de delen tussen Den Haag Centraal en Zoetermeer(lijn 3 en 4) en Den Haag Centraal en Nootdorp (Erasmuslijn) pas op zijnvroegst in maart 2007 (weer) in gebruik komen. Dat komt omdat, na tweeontsporingen eind november vorig jaar, al het verkeer op RandstadRail door deInspectie Verkeer en Waterstaat tot nader order werd stilgelegd. Maar naettelijke testritten lijken de trams nu veilig genoeg om passagiers tevervoeren.

Het zijn echt heel mooie trams, mooi van buiten en vanbinnen. Vriendelijk personeel, een soort ‘stewards’ staan in de tram ominformatie te geven. Het is voor menigeen wel even wennen dat er niet in detrams zelf afgestempeld kan worden, de strippenkaarten dienen voor hetinstappen in speciale automaten die bij de halte staan te worden afgestempeld.

Verder nog kritiek? De trams lijken wel wat langzamer te rijden, maar daar staattegenover dat ze frequenter rijden en weer door de tramtunnel!

’s Avonds nog gefitnessed, wederom een circuittraining bijIn Tension. Tien verschillende toestellen, en dat drie keer, telkens weer watlanger en zwaarder. En daarna heerlijk de sauna in! Dat deed de gekweldespieren goed….