GELUKKIG NIEUWJAAR!

 

Advertisements

Laatste dag van het jaar!

Precies op het moment dat ik de koptekst maakte van dit blogje, was het 0:00 uur, 24:00 uur oftewel 12 uur ’s nachts, kortom: het begin van de laatste dag van 2007!!Maar buiten is het rustig, angstig rustig bijna. Dat zal morgen om deze tijd wel anders zijn, dan knalt en dondert het, vuurwerk alom en binnenshuis het geplop van kurken, proosten en elkaar een gelukkig nieuwjaar toewensen.

Aantekening voor het (b)logboek: gisteren, dus zondag vóór 0:00 uur, vanaf 14:51 uur om bijna precies te zijn, heb ik zestig minuten gelopen. Een mooi afwisselend traject, via de Zonnebloemstraat en Fuutlaan de duinen in, naar boven en dan linksaf naar Kijkduin, daar weer linksaf naar beneden en na pakweg 700 meter naar rechts.

Daar ga je duinopwaarts en na korte tijd weer -afwaarts, stukje naar rechts, de Ockenburghstraat over en vervolgens over de Laan van Meerdervoort terug, maar niet na nog een ronde via en over een smal bospaadje van landgoed Meer en Bosch te hebben gelopen. Tenslotte naar huis, of eigenlijk naar het Savornin Lohmanplein, waar ik eerder die middag boodschappen had gedaan bij C2000 en AH en waar mijn fiets nog stond. Mijn plastic tassen waren té volgeladen, dus was ik met de tram huiswaarts gegaan. Kortom, het laatste stukje van dit voor menig Haag-atleet welbekende traject heb ik fietsend afgelegd!

Al met al heb ik dus precies een uur gelopen. En geloof het of niet: het ging vrij ‘lekker’ en dat schrijf ik niet vaak. Nota bene op mijn Asics, waarover ik een tijdje terug schreef dat ze niet lekker zaten, maar ze zijn nu goed ingelopen en voor langere duurlopen voldoen ze prima.

Vandaag ga ik nog wat sporten, boodschappen doen – ook nog een pakketje siervuurwerk halen – en thuis koken, want we krijgen eters. Misschien ook nog wat schilderen als de tijd het toelaat.

Ik wens alle lezers een plezierige jaarwisseling toe en tot morgen, eh… volgend jaar!!

Terugblikken (deel 2)

Deel twee van het terugblik-overzicht!

We beginnen maar met de kortste terugblik, namelijk op gisteren en eergisteren. Ik heb toen respectievelijk 40 en 35 minuten gelopen. Die 35 minuten gingen gedeeltelijk door mul zand en met een paar klimmetjes. Vandaag wil ik zo om en nabij het uur gaan lopen.

Het afgelopen jaar heb ik al met al toch redelijk veel gelopen. Zeven halve marathons, zeven 10 km lopen, acht 5 km lopen, twee 15 km lopen en één 10 Engelse Mijlen. Daarnaast de Puinduinrun (ongeveer 9 kilometer), de 12-uurs estafette, The Beach Challenge, de Duin-strandcross en de Oranjeglazenhuiskluis estafette-marathon.

De tijden die ik in 2007 heb gelopen zijn mij niet meegevallen, zeg maar rustig tegengevallen. Ik realiseer mij dat het niet anders is – aan een gebrek aan training kan het niet gelegen hebben, wel lukte het mij niet om onder de 77 kilo te komen dit jaar (ik ben 1.77 m lang), dat scheelt ook natuurlijk. Ook speelden zeer vaak fysieke ongemakken (onder andere veroorzaakt door uitstralingspijnen vanuit rug naar knieën en benen) mee. Ik heb het daar zelden over want ik kan wel blijven lopen, al kom ik meer dan eens ‘vast’ te zitten.

Leeftijd speelt uiteraard ook een belangrijke rol, maar door die wetenschap wil ik mij niet laten terneerslaan. Ton van Westbroek stuurde ons recentelijk een overzicht waaruit bleek dat ik zo slecht nog niet loop en met de huidige tijden als dertigjarige zo om en nabij de 39 minuten op de tien km zou lopen. Dat klopt aardig, want dat was voor mij destijds een ‘normale’ tijd. Het is (of wàs, moet ik nu zeggen) echter wel moeilijk te aanvaarden dat je nu acht, negen minuten langzamer loopt dan toen, terwijl je evengoed je benen uit je r… loopt.

Maar goed, per slot van rekening loopt Henk Moesman met zijn 67 jaren de laatste maanden sneller dan hij de afgelopen tien jaar heeft gelopen. Het kàn dus wel, wil ik maar zeggen.

HOOGTE- EN DIEPTEPUNTEN 2007(allemaal heel relatief natuurlijk!!)

Sportief hoogtepunt: Posbankloop (15 km. in 1 uur 13 minuten)

Sportief dieptepunt: The Beach Challenge (ging voor geen meter)

Persoonlijk baalmoment: de na-zit na een overigens gezellig en boeiend uitje naar Simon Vinkenoog

Mooiste weekend-uitjes: Met de Doornvogels naar Texel en Frankrijk (mei en juni) en met de HAAGenezen naar Maastrichts Mooiste (juni), Harwich (oktober) en Berenloop Terschelling (november)

Mooiste dagje-uit: Dwingeloo, ook al miste ik een belangrijk persoon van de organisatie!!

Kleurrijkste dag-uitje: De Keukenhof (april)

Mooiste fietstocht: Noord Friesland, daags voor de halve marathon Vlieland

Leukste evenement: Oranje Glazen Huis Sluis-marathon en 12-uurs estafette

Mooiste film: Das Leben des Anderen

Mooiste exposities: vele, waaronder Picasso en Hollandse Meesters

Mooiste theaterstuk: Binck (van Drang)

Ontroerendste concert: Dido en Aneas

ABSOLUTE HOOGTEPUNT: Londen, concert Led Zeppelin in het O2 theater!!!!

of…. misschien wel het feit dat ik gezond ben gebleven, het een jaar van redelijke harmonie was op het werk, met vrienden en naaste omgeving. Ook hebben geen ingrijpende gebeurtenissen in het persoonlijk leven plaatsgevonden. Het is overigens de vraag of je aan dat laatste een positief danwel negatief waarde-oordeel moet geven, alles dat een mens overkomt hoort nu eenmaal bij het leven en misschien moet er soms wel ‘iets’ gebeuren om uit bepaalde vastgeroeste patronen te breken…

Voornemens voor 2008? Dóórgaan, vooral dóórgaan!

Terugblikken (deel 1)

Ik ben niet zo van het terugblikken. Ook niet van het vooruitblikken trouwens, ik ervaar de dingen op het moment zelf en ga dan weer door. Wat geweest is is geweest, wat de toekomst brengt is maar afwachten. Ik ben niet het type mens dat per se naar iets toe wil, eerder een beschouwer van wat zich op zijn levensweg aandient en daarop al dan niet inspeelt.

Maar nu het einde van het jaar nadert – ook een menselijke uitvinding, het begrip ‘tijd’ en de tijdsrekening, maar laten we daar nu niet te ingewikkeld over doen – ontkom ik toch niet aan een terugblik op het jaar 2007.

Hele klus, toch weer bijna 360 blogjes doorspitten. Wat mij daarbij vooral opviel is dat ik al het hele jaar – en waarschijnlijk ook de jaren ervoor – schrijf over vage, RSI-achtige of hernia-achtige klachten die mij het hardlopen bemoeilijken. Dat is niet anders geworden, niet erger of minder erg, maar het ‘heerlijk ontspannen’ lopen waarover vele bloggers schrijven, daarvan was slechts een enkele keer sprake.

Verder viel op dat ik echt lange duurlopen, dus langer dan anderhalf uur, nauwelijks heb gedaan. Wel een aantal halve marathons, dat waren dan ook meteen mijn langste lopen.

Wat muziek betreft viel mij op dat ik zeer veel YouTube filmpjes op mijn weblogs heb geplaatst. Van Louis Davids tot Arcade Fire, van de Matthaus Passion tot DJ Tiësto. Ook jazz, Chick Corea bijvoorbeeld, eighties-muziek en oude muziekclips ‘uit mijn jeugd’ (sixties en seventies). En natuurlijk veel van mijn favoriete groep, Led Zeppelin.

Ook opvallend is dat bij muziek zeer weinig reacties zijn geplaatst. Dat verbaasde mij aanvankelijk, totdat ik bemerkte dat ik op andere weblogs ook nauwelijks, hooguit een enkele keer, de muziekvoorkeuren volg. Gek eigenlijk, want ik hou beslist van muziek. Misschien heeft het toch met het persoonlijk-subjectieve karakter van muzieksmaak te maken. Je bent ergens razend-enthousiast over en wilt dat delen met anderen, maar die anderen zitten daar helemaal niet op te wachten. Toch ga ik er in 2008 mee door, want muziek is toch de zout in de pap van het leven.

Ik las ergens dat mensen hun mooiste, diepste en meest bepalende herinneringen hebben aan de periode dat ze tussen – pakweg – de 15 en 25 jaar oud waren. Dat klopt wel in mijn geval. Dat verklaart dat er relatief veel Youtube filmpjes op mijn weblog staan uit die periode. Small Faces, The Kinks, Four Seasons The Beatles, Soft Machine, The Move, enzovoorts.

Kortom, ook al ben ik geen echte ‘terugblikker’, ook mij is nostalgie niet vreemd. Ik ga al die clips met data erbij wel een keertje op een rijtje zetten.

In de benen

Het is er gisteren weer van gekomen: sporten. Op een laag pitje weliswaar, maar toch. Een half uurtje gelopen inclusief één duintje, en een uur fitnessen bij Kneteman, alle spiergroepen inclusief twintig minuten cross-training. Zal mij benieuwen hoe het morgen met de spierpijn gesteld is.

Het weinige sporten van de laatste tijd had overigens minder te maken met een mentale dip dan met fysieke ongemakken. Nu heb ik weer flink last van lage rugpijn, zo is er altijd wat. Maar ik heb mij nu al, in het oudejaar, voorgenomen om flink in beweging te blijven.

Slapen doe ik de laatste tijd langer dan normaal, het hele jaar door sta ik om zes uur al naast mijn bed, vaak eerder. Dat gaat op zeker moment wel opbreken, ook omdat ik zelden vroeg ga slapen. Kennelijk is mijn lichaam toe aan een inhaal-slag.

De dagen verlopen voor mijn doen vrij rustig, om niet te zeggen saai. Gelukkig valt de televisie mee de laatste week. De Top 2000 met de immer enthousiaste Matthijs van Nieuwkerk en Leo de Groot eh… Blokhuis (Thanks Rick!) is tot dusver het aanzien meer dan waard, met leuke muziekfragmenten en mooie verhalen van de gasten.

Ook zag ik gisteren de show van Lebbis. Wie zijn opgewonden en snelle gepraat en geroep – allemaal uit de school van De Jonge en Van ’t Heck – kan verdragen, hoort dat de man inhoudelijk heel wat zinnigs heeft te melden. Zoals gisteren, over de invloed van reclame en van wat ‘in’ is in de media en hoe dat zelfs de meest verstandige en kritische geesten onder ons beïnvloedt.

Foto Lebbis: Martin Oudkerk

Tegelijkertijd presenteerde op het andere net zijn maatje Dolf Janssen een programma over ‘Dit was het Nieuws dat Het Nieuws niet heeft gehaald’ of zoiets. Ook een ‘opgestoken vingertje’ programma in een hip jasje, maar wat is daar eigenlijk op tegen? Er gebeurt nu eenmaal veel meer belangwekkends in de wereld dat het reguliere nieuws niet haalt, om wat voor reden ook. Overigens moet ik dat programma nog een keer bekijken, ALS het er van komt tenminste.

Verder heb ik het schilderen weer opgepakt. Op de een of andere manier durf ik nog steeds niet goed met het geleende olieverf overweg, dus blijft het nog een beetje rommelen met acryl. Daar komt binnenkort wellicht verandering in.

Kerstcross 2007

Een enkeling zweeft in deze spirituele dagen naar hoger sferen…

Helaas zullen mijn al dan niet heroïsche hardloopverhalen even op zich laten wachten. Vandaag ging ik als een van de fotografen naar de Kerstcross van Haag Atletiek. Ook wel leuk. De afgelopen week heb ik zegge en schrijven 50 minuten in totaal gelopen. Niet echt de training voor een ultraloper, maar ook voor een 8 km cross over een loodzwaar parcours volstrekt onvoldoende. Bovendien ben ik niet topfit, daar gaat vanaf morgen aan gewerkt worden. De oliebollencross op 5 januari wordt hoogstwaarschijnlijk mijn eerste loop in wedstrijdverband. Ik heb gepoogd mij verdienstelijk te maken door wat foto’s te maken van degenen die wèl hebben gelopen.

Img_0622Img_0623Img_0624Img_0625Img_0626Img_0627Img_0635 Img_0628Img_0629Img_0630Img_0632 Img_0637Img_0640Img_0639Img_0640_1Enkele staan hier afgebeeld. Heel duidelijk was dat het zoals altijd een zware cross was, ook al waren de weersomstandigheden ideaal: zacht, droog en nauwelijks wind. Wel vernam ik uit betrouwbare bron dat het zand op het strand erg mul was, wat voor menigeen afzien was.

Al met al een mooie manier om calorieën te verbranden na het overvloedige kerstmaal van eerste kerstdag.

Img_0641Img_0642Img
_0643Img_0644Img_0645Img_0646

Img_0651

Eerste kerstdag

Eerste kerstdag was een drukke dag. Maar voor wie is het dat niet, zou je zeggen. Het betekent toch veel in de keuken staan en binnenblijven. Of op visite gaan. Dat kan gezellig zijn, maar het kan ook knap vermoeiend zijn.

KersttafelOm te voorkomen dat wij de hele dag duf  ‘binnen zouden moeten bakken’ zijn wij met z’n allen naar het kerstcircus op het Malieveld gegaan. We hadden gereserveerd voor de middagvoorstelling van 16.00 uur.

Het was geen circus in de traditionele zin: geen leeuwen en tijgers, geen apen en ronddravende paarden. Het bleek een wervelende en bij vlagen spectaculaire circus-show met slechts weinig dieren (twee zeeleeuwen en een paard) maar wel met clowns en des te meer acrobaten, dansers en het goochelaarsduo Rob en Emiel dat de avond met veel verve aan elkaar praatte en verbluffende magisch-telepathische toeren ten beste gaf, waarbij de geblinddoekte ene helft allerlei voorwerpen wist op te noemen die tientallen mensen uit het publiek bij zich droegen en tot in de kleinste details – bv. namen en serienummers van pasjes e.d. – wist te ‘raden’. Akkoord, het is een truc, maar toch een waarbij bepaalde telepathisch-mentale gaven om de hoek komen kijken lijkt mij.

MennovangorpOok was er een bijzonder goed acrobatengezelschap uit Cuba, en een wervelende breakdance-act met een heuse wereldkampioen breakdance Bboy Menno en de bekende hip hop zangeres Reshmay.

De totale show duurde inclusief 15 minuten pauze best lang, zo’n twee-en-een half uur. We stonden om 19.00 uur buiten en toen moesten we nog met de tram naar huis en gaan koken. Om half tien zaten we aan de dis, en pas laat in de avond was het cadeautjes uitpakken.

Fokke_en_sukke

De kerstman is wel bijzonder aardig geweest dit jaar, en zeker is blogger dezes goed bedeeld met o.a. een nieuwe Epson printer annex scanner. En zijn schoonzoon kreeg het boekje waarvoor ik een paar dagen geleden bij Paagman lang in de rij heb moeten staan maar wel resulteerde in een echte ‘Van Tol’ in het boekje ‘Het aanzien van 2007’ van Fokke en Sukke… (klikt u maar…).

Vandaag de kerstcross! Of ik ga meelopen weet ik nog niet, foto’s maken sowieso!