Het weekend in- en uitrennen

Onder Ons 31 juli 2011 002 Zaterdagochtend. Het was opvallend fris voor de tijd van het jaar, dat merkte ik al toen ik zonder jack - alleen een t-shirt en lange broek – naar de buurtwinkel liep om croissantjes voor het ontbijt te kopen. Later deed ik een dun jackje (dat lichtgevend-groene windstoppertje) aan en ging op weg naar de Laan van Poot. Normaliter loop ik nooit als ik de dag erop meedoe aan een wedstrijd of prestatieloop maar zoals in het vorige blogje al aangegeven, ik zou de trainingen opvoeren. Vandaar. Echter bij de club aangekomen bleek de groep zo mogelijk nxf2g kleiner dan afgelopen woensdag. Alleen Ilse en trainer Wim! Nu was het wel zo dat Michel en Hizkia meeliepen, maar 'officieel' zijn zij geen Groep 5 lopers.

Op het programma stond een duurloop. Omdat ik zondag weer aan de Kerkpolderloop wilde meedoen, besloot ik 'een stukkie' mee te lopen maar niet te lang. Kijkduin heb ik nog gered, en ook het stuk tot even voorbij de Puinduinen, maar daarna maakte ik rechtsomkeer. 'Tot maandag!' Via Meer en Bosch en de Laan van Meerdervoort liep ik naar huis. Al met al een uur precies, en al die tijd heb ik vlotjes en ontspannen gelopen.

 

Zondag naar de Kerk(polderloop)

En zondagochtend was weer het wekelijkse ritueel van de kerkpolderloop. Vroeger dan anders was ik in Delft, dus had ik ruim de tijd om bij 'Onder Ons' een kop van die bovenstebeste cappucino te genieten. Daarna omgekleed en wat in de directe omgeving rond – en ingelopen. Er waren twee groepen bezig met een gehoorzaamheidscursus voor honden, even later zouden de lopers daar gaan in- en later uitlopen.

Onder Ons 31 juli 2011 005 Onder Ons 31 juli 2011 007 Onder Ons 31 juli 2011 008 Onder Ons 31 juli 2011 010 Onder Ons 31 juli 2011 011 Onder Ons 31 juli 2011 012 Onder Ons 31 juli 2011 015 Onder Ons 31 juli 2011 018 Onder Ons 31 juli 2011 020 Onder Ons 31 juli 2011 023 De opkomst was aanmerkelijk groter dan vorige week, toen de regen met bakken uit de hemel viel. Het kan ook zijn dat mensen weer stilletjes-aan terugkeren van vakantie. Hoe dan ook een aantal bekende gezichten waaronder - uiteraard – Hans Verbeek, en de snelle leeftijdgenoten Cees Wubbe en Nol van Keeken. Ook Erik van der Klauw was weer van de partij, nou ja, en nog tig mensen die hier altijd te vinden zijn op zondagochtend. Het is zowaar een kerk(polder)genootschap, en daar mag ik mij ondertussen zelf ook wel toe rekenen.

Even ingelopen met Ger Kooijmans, die best sterk loopt de laatste tijd. Zelf verklaart hij dat door de vele trainingen voor de marathon, die hij in het najaar hoopt te gaan lopen. Dat wordt waarschijnlijk Keulen. 

Maar toen was het alweer bijna kwart over tien, tijd voor de start. Na het startschot had ik het gevoel of ik vleugels had, ik liep - voor mijn doen – snel en relaí, nu bleek dat ik dat best lang kon volhouden. De eerste twee kilometer liep ik zelfs niet zo gek ver achter Nol van K. en Ger passeerde mij pas na 2,5 kilometer. Aanhaken deed ik niet maar ik was ook niet kapot, en dat is ook geen moment gebeurt. Uiteindelijk kwam ik in 23:20' over de finish en dat is sneller dan vorige week toen ik 23:43' liep. Het gaat dus goed! Wie weet komt een tijd van onder de 23 minuten – wat ik vorig jaar n
og doodnormaal vond – binnenkort weer in beeld. Afwachten, voorlopig ben ik meer dan tevreden.

Onder Ons 31 juli 2011 001 Straks ga ik even naar mijn vader op bezoek, en vanavond lekker uitbuiken bij Zomergasten. Vorige week was best een goede aflevering, waarbij Marc Marie Huijbrechts zich eens van een heel andere kant liet zien, met mooie fragmenten, ditmaal neuroloog Dick Swaab. Ben benieuwd!

Advertisements

In de bast

Haagse dieren 001 Haagse dieren 021 Nog even een korte update voordat we rennend het weekend in gaan. Dat rennen stond gisteren (donderdag) ook op het programma, daags na de intensieve woensdagavondtraining. Slechts 40 minuten. Het is om, zoals vanouds, te wennen aan vijf keer per week hardlopen. Na een status quo van ruim een jaar moeten er maar eens wat meer kilometers worden gemaakt, ik raakte verstard in een bepaald patroon. Niet dat daar iets mis mee is, maar het werd routine, een beetje meer dynamiek en doelgerichtheid kan geen kwaad. Nu kan het, omdat wij niet meer de verantwoordelijkheid en zorg hebben over een hond. Wel uitkijken met blessures natuurlijk, voor zover je dat zelf in de hand kunt hebben.

Gisteren heb ik eerst wat boeken naar de bibliotheek teruggebracht – en andere boeken geleend – waarna ik langs de Haagse Koekamp ben gefietst. Als vanouds een oase van groene rust temidden van het futuristische centrum met al zijn ministeries. Die ganzen bovenop het talud van de Koningstunnel doen mij een beetje denken aan de ganzen die ooit het Capitool in Rome bewaakten.

Haagse dieren 006 Haagse dieren 018 Haagse dieren 023 Haagse dieren 012 Het is bijna augustus en de geweien van de herten – zowel van de damherten als de edelherten – zijn bijna volgroeid. Nu zit er nog een mooie fluwelige bastlaag omheen, maar over een paar weken gaan ze 'vegen' en dan hangen de vellen erbij. Daarna zijn de geweien weer gereed voor de strijd, die in zo'n hertenkamp wegens gebrek aan gelijkwaardige rivalen nooit zo hevig is als in de vrije natuur. Maar zover is het nog niet, de bronsttijd van de edelherten is van half september tot half oktober, daarna zijn de damherten aan de beurt.

Traverse tussen Hilversum Noord en Mediapark in gebruik

Traverse%20nieuw%20groot In Hilversum was het groot nieuws, elders zal het de voorpagina’s van de bladen niet gehaald hebben: de in gebruikstelling van de nieuwe traverse die station Hilversum Noord en het Mediapark verbindt.

Vanmorgen rond 7 uur zijn de hekken die de nieuwe traverse tot dan toe afsloten, verwijderd. Tegelijkertijd is de oude brug tussen de twee perrons afgesloten. Dus ik behoor tot de eerste lichting mensen – waarschijnlijk was ik de eerste Hagenaar – die van de traverse gebruik maakte.

Traverse_Meyer_Van_Schooten-300x192 Er stonden wat fotografen en een cameraploeg om de passanten te interviewen. Wat men er van vond. Aan mij werd niets gevraagd maar op deze plek kan ik zeggen dat het een mooie traverse is, met een houten vloer en subtiele decoraties van de ‘koker’. Het is wel zo prettig als je jong, sterk en goed ter been bent want je moet wel drie trappen beklimmen voordat je bij het horizontale ‘brug’ gedeelte komt. Maar goed, er zijn ook liften. Al met al zou het de treinreiziger zo’n vijf minuten reistijd naar de meeste locaties op het Media Park schelen. Tenminste, dat was het uitgangspunt, in mijn geval maakt het niet veel uit, zo bleek even later. Wel is het zo dat het oversteken van de drukke Mies Bouwmanboulevard niet meer nodig is, wel zo veilig. Ook zijn de winkels aan de Stephensonlaan, aan de andere kant van Hilversum Noord, snel en goed bereikbaar voor een boodschap ‘tussendoor’.

Medio september zal de officiële (en feestelijke) opening van de traverse - overigens een ontwerp van MVSA Meyer en Van Schooten Architecten in samenwerking met aannemer Strukton Infratechnieken - plaatsvinden. Daarbij zal ook de naam ervan onthuld worden op de nog aan te brengen kopgevel aan de Media Park-zijde.

Wonderful Fartlek

Wat een ontiegelijk mooi weer was het en wat een ontiegelijk goede training was het vanavond. Toegegeven, in een wedstrijd komt het er (nog?) niet zo goed uit, maar die paar kilootjes minder maken bij een training een verschil van dag en nacht. Zelfs als je een oudere loper bent zoals ik er zelf een ben.

Bloemen in juli 2011 027

 

 

 

Hoe dan ook, het was een bijzondere training. Niet in de laatste plaats omdat we met z'n drieën, naderhand met z'n vieren waren. Wat u zegt, een super-kleine groep. Vakantietijd? Dat zal er ongetwijfeld mee te maken hebben. Met Wim-op-de-fiets gingen wij (Gerard van Zijden, Cor van Veen en Fred) inlopen naar en in de duinen. Even daarvoor kwamen we Ilse tegen, die moest nog iets in de privé-sfeer regelen, daarna zou ze ons achterna komen. Dat is gelukt, na zo'n twintig minuten in de duinen te hebben ingelopen liepen we haar tegemoet. Daarna kon de eigenlijke training beginnen, een fartlek.

Wat dacht je wat? Eerst vijf keer 35 seconden in een pittig tempo, door de duinen. Waarachtig, die gingen alle vijf gesmeerd, zij aan zij met Ilse (een van de snellere dames van onze vereniging). Daarna verder lopen en wederom wat flinke tempo's. Hetzelfde verhaal. En op het laatst liepen we een parcours waarbij grote stukken in een snel duurlooptempo gingen (zeg maar rustig bijna wedstrijdtempo) en andere stukken in een wat rustiger tempo. Ook die gingen gesmeerd, zelfs heuvel-op. Ik had echt mijn avond, steeds op kop, dat is mij in lange tijd niet overkomen.

Vos1 Heel leuk was tweemaal de ontmoeting met een vos, die zijn bij ons niet veel schuwer dan een hond. Misschien waren het wel twee vossen, ze waren slank, bescheiden, vriendelijk en toonden geen angst. Mooie en lieve dieren. En ontzettend tam, het had mij niets verbaasd als iemand er in geslaagd was om ze te aaien… Overigens wel zo verstandig om dat niet te proberen.

Na afloop was het weer goed toeven in de kantine met thee, wijn en bier. En voortreffelijke broodjes gezond met ham, kaas, sla, pijnboompitten en ei. Heerlijk! We hebben lang en uitvoerig met elkaar geboomd, het was wel een echte mannen-aangelegenheid vanavond, maar wie weet lopen – en drinken – volgende week wat meer dames mee…

 

Flowers in the Rain

Bloemen in juli 2011 004 

Even een tussendoor-blogje. Dit om wat kleur in deze in meerdere opzichten sombere zomerdagen te brengen. De foto hierboven is vanmiddag in Hilversum gemaakt, op het Heksenweitje achter ons kantoor.

De rest is deze avond gemaakt in de duinen. In het westduingebied om precies te zijn, waar wij altijd trainen. Zo ook gisteravond. Alles bloeit daar zo weelderig op dit moment, dat moest ik even vastleggen maar gisteren had ik geen camera bij me.

Bloemen in juli 2011 027 Bloemen in juli 2011 030 Bloemen in juli 2011 015 Overigens is er vandaag niet veel bijzonders te melden. Of het zouden de loopplannen voor de komende maanden moeten zijn. In de eerste plaats hebben wij gisteren het nieuwe trainingsschema ontvangen. Ziet er interessant uit, ik ben van plan om dat zoveel mogelijk te gaan volgen, hèèl misschien gaat dat leiden tot het lopen van de hele marathon in Terschelling. Maar dan moet ik wel heel en in vorm blijven, er kan nog zoveel gebeuren de komende maanden.

Verder staan naast de korte Kerkpolderloopjes in Delft, nog een aantal halve marathons op het programma, waaronder die van Amsterdam en de Hoge Veluweloop. Maar dat is nog ver weg, ik leg mijzelf liever niet al te sterk vast. 

De paden op, de duinen in

De eerste werkdag na de vakantie! En dat terwijl het nog hoogzomer is, al zou je dat aan het weer niet meteen zeggen. Toch hadden we geen klagen vandaag, het was in ieder geval stukken beter dan zondag.

Als blogger meldt je steeds de dingetjes die heel dicht bij jou staan, een weblog gaat over wat jij meemaakt en wat jij vindt. Het lijkt dan wel of de rest van de wereld aan jou voorbijgaat maar dat is niet helemaal waar. Zo heb ik het de afgelopen tijd geen moment over de Tour de France gehad, terwijl ik de tour wel zoveel mogelijk – vooral de laatste week – gevolgd heb op tv. Als het maar even kon 's middags, tijdens de live uitzendingen, en bijna elke avond de avondetappe met Mart Smeets.

Media_xl_899364 Ik vond het een van de mooiste edities van de afgelopen tien jaar. Sterker nog, al die vorige edities waarvan de winnaar al bij voorbaat vast stond – Lance, inderdaad – verveelden mij omdat er nauwelijks spanning in zat. Ditmaal was het voor de kijker genieten geblazen, en ik denk dat ik niet de enige ben die daar zo over denkt.

Verder zijn de laatste dagen veel beroemdheden ons ontvallen: Amy Winehouse, beide Johnnys (Kraaijkamp en Hoes), en – wat bijna is ondergesneeuwd – Ina van Faassen, actrice en weduwe van Ton van Duynhoven die vorig jaar overleed. En wat de gebeurtenissen zoals die laatst in Noorwegen hebben plaatsgevonden betreft, daar is al genoeg over gezegd en geschreven. Maar goed ook, want daar zijn simpelweg geen woorden voor. Wel dacht ik er aan dat wat mij betreft de discussie over de invloed van al die weliswaar knap gemaakte en door de media mateloos verheerlijkte, maar oh zo gewelddadige geweldsgames die de markt 'verrijken' nog wel even mag doorgaan. Of de discussie over een algeheel wapenverbod. 

Maar goed, het leven gaat door en dat was ook vandaag zo en deze avond. Want toen is er weer met de groep getraind! En dat ging goed. Weliswaar bleef mijn voet na een paar honderd meter inlopen achter een steen haken en maakte ik een rotsmak tegen de grond, maar afgezien van wat pijnlijke knieën en een gevoelige handpalm bleef ik ongedeerd en kon de training worden vervolgd. Het was een vrij grote groep, de vakantietijd in aanmerking genomen: Ilse, Kateleine, Gerard, Jan, twee Michels (Out en Dieraert) en Hizkia. En als altijd – hij is weer terug van vakantie – Wim Hartman, onze trainer op de fiets!

Slangenberg Op het programma stond een duurloopje door de duinen. Eerst inlopen tot aan het duinvalleitje/veldje bij Duindorp dat momenteel fraaie kleurschakeringen heeft vanwege het bloeiende paarsblauwe slangenkruid, de gele toortsen en teunisbloemen en rozerode duinrozen. Daar deden wij de oefeningen, waarna wij met een extra versnellinkje terugliepen naar ingang Duindorp, daar linksaf en naar boven toe. Van daaruit liepen wij richting Kijkduin en vervolgens verder door de duinen tot aan Camping Ockenburgh. Daarna liepen we terug via het fietspad langs de Machiel Vrijenhoeklaan. Het was wel een duurloopje met pittige tempowisselingen, tenminste dat maakte ik er van want ik liep – langer dan ik zelf verwachtte – met de voorsten mee. Duintje op, duintje af. Het ging goed. De knieën brandden wel een beetje, maar tijdens het lopen had ik daar nauwelijks last van.

Op de Laan van Meerdervoort scheidden onze wegen en liep ik terug naar huis. Niet al te moe, maar zeker voldaan. Woensdag weer! 

Waterballet in de Kerkpolder

250509rs De laatste dag van de vakantie is stralend verlopen. Stralend van de regen dan. Eerlijk gezegd hebben wij de afgelopen veertien dagen veel geluk gehad met het weer. Eerst Italië, daar was het uiteraard schitterend weer, bloedwarm maar wel met een stralende zon, zes dagen lang. Eenmaal in Nederland, hadden we drie heel mooie dagen in Drenthe, ook op de laatste dag dat we daar waren (donderdag) scheen de zon volop terwijl overal elders in het land de regen bij bakken uit de hemel kwam.

Misschien schuilt er toch iets van een calvinist in mij, want vandaag spoedde ik mij door storm, regen en (relatieve) kou naar Delft om mee te doen aan de Kerkpolderloop. Toch nog even boete doen voor het feit dat ik zo van het mooie weer genoten heb de afgelopen tijd.

Maar ik was niet de enige calvinist. Er waren zeker vijftig mede-lopers (of moet ik zeggen mede-lijders?) die zich graag lieten natregenen. Maar zodra je eenmaal loopt, merk je niets meer van regen en ander ongerief, dan is het gewoon ‘gaan’.

5926330229_df4f77a4f8 Van onze vereniging waren Paul Wobbe, Erik van der Klauw, Michel Out en Hizkia Taal (de vorige keer waren er zelfs drie Hizkia’s, met dank aan Hans Verbeek) en Fennie en Michel van Osch (die zojuist voor de tweede keer opa en oma zijn geworden) aanwezig. Maar dat is geen verrassende mededeling, want zij zijn er altijd bij. Nou, maar eens kijken hoe het zou gaan. Mijn conditie is prima, het gewicht is goed maar wel heb ik natuurlijk nog een halve marathon van afgelopen woensdag in de benen. 

Om kwart over tien precies ging de (kleine) lopersmeute van start. Ik probeerde meteen een goed tempo te lopen. Ik moet zeggen dat het aardig ging, ook al voelden de benen nog steeds een beetje vermoeid aan en miste ik – daardoor? – de macht om tussentijds versnellingen te plaatsen. Moet dat dan? Nee, dat moet niet natuurlijk, zo zou ik de finish ook wel halen. En die heb ik uiteindelijk gehaald, in 23’42” minuten. Lang niet slecht, ook al had ik gehoopt wat lager in de 23 te zitten. Maar er zit een voorzichtige progressie in, op 3 juli had ik hier 23’58” en eerder, bij de Wateringseveldloop, 23’52”.

Hizkia liep ook goed, 21’09” en Michel 20 minuten of daaromtrent. Ook zag ik dat Erik van der K. niet ver achter mij finishde, hij boekt dus weer vooruitgang.

Het feestje

Ditmaal de gebeurtenissen in aflopende volgorde. Gisteren (zaterdag) was Joop N. jarig. Zeventig is-ie geworden, maar als je vijftig zegt geloof je het ook. Lang, slank, jongensachtig, dik in het overwegend donkere haar en nog altijd actief in de sport. Hij had een stel Haag-vrienden uitgenodigd bij hem thuis om hen te tracteren op koffie, geestrijker vocht en heel wat smakelijke etenswaren. Niet iedereen was er vanwege de vakantie, maar het was er niet minder gezellig om. Grappig was vooral de muziek die werd gedraaid: gewoon de PC aan, Youtube op en verzoeknummers (clips en filmpjes) draaien. Er kwam van alles voorbij: van progrock tot Corrie Brokken en Teddy Scholten. We hebben Kayak, Zita Zwoon, een groep uit Albanië, Love (de westcoastgroep, niet de groep met Patty Brard), Curved Air, Christoffer Cross en The Sparks gedraaid. Inderdaad een hoog AOR-gehalte wat gezien de gemiddelde leeftijd van de feestvierders niet zo verwonderlijk is.

Groninger Museum

Drenthe juli 2011 070 Drenthe juli 2011 076 Drenthe juli 2011 084 Drenthe juli 2011 092 Nog eerder, dat was op donderdag, ben ik nog even binnengewipt bij het Groninger Museum. Er zijn daar op dit moment meerdere exposities, waarvan ‘Material World’ (kunst, design en  mode), ‘De Ploeg en het naoorlogse modernisme in Groningen’ en ‘Me, Myself and I, Chi Peng’ (fotokunst) de grootste zijn.

Drenthe juli 2011 090 Drenthe juli 2011 089 Drenthe juli 2011 088 Drenthe juli 2011 087 Drenthe juli 2011 086 Drenthe juli 2011 081 Drenthe juli 2011 080 Drenthe juli 2011 079 Drenthe juli 2011 078 In Material World is werk van acht kunstenaars tentoongesteld waarbij gebruik is gemaakt van allerlei materialen en nieuwe technologieën. Voor een uitgebreider beschrijving verwijs ik naar de site van het Groninger Museum. Zelf spraken vooral de mode-ontwerpen mij aan van Iris van Herpen en Marga Weihman, maar ook het hogere knip- en plakwerk van Karen Sargsean.

De Ploeg is hèt kunstenaarscollectief in Groningen waarbinnen na de Tweede Wereldoorlog heel wat moderne kunst tot ontwikkeling is gekomen.

Drenthe juli 2011 114 Drenthe juli 2011 116 Drenthe juli 2011 101 En in Me, Myself and I plaats de kunstenaar Chi Peng zichzelf in de hoofdrol binnen de geënsceneerde scènes. Opgroeien en volwassenheid vormen daarbij de belangrijke thema’s. Realiteit en frictie ontmoeten elkaar in fotoschilderijen waarin de tomeloze dynamiek, de niet te stuiten vooruitgang van China tot uitdrukking komen, alsook de onderwerpen rond (seksuele) identiteit.