Lijstjestijd – deel 2

Men is al druk bezig met het opstellen van lijstjes. In afwachting daarvan, hier nog een paar aardige. Een uit 1952, ik was toen vier jaar oud, en een uit 1987.

1952
1. Charlie Parker & Dizzy Gillespie – Bird & Diz
2. Hank Williams – Moanin’ The Blues
3. Yma Sumac – Legend of the Sun Virgin
4. Johnny Smith – Moonlight in Vermont (with Stan Getz)
5. Nat “King” Cole – Unforgettable

Legendarische zangeres Yma Sumac vorige maand, met jonge fan

1987
1. Eric B. & Rakim -Paid In Full
2. Sonic Youth – Sister
3. Prince – Sign ‘O’ the Times
4. Boogie Down Productions -Criminal Minded
5. Dinosaur Jr. – You’re Living All Over Me

Advertisements

Lijstjestijd

Maandagavond laat thuis en direct na het eten achter de tekentafel. Morgenochtend moet een illustratie af, dus helaas geen training vanavond. Jammer, want die tempotrainingen op de baan bevallen mij uitstekend. Bovendien is er nu meteen een stuk minder om over te schrijven. Ik moet de schade wel inhalen deze week…..

Lijstjestijd is weer aanstaande! Ik heb aan enkele collega’s op kantoor gevraagd wat hun favoriete cd’s van 2005 zijn. Een Top 5, om het ze niet al te moeilijk te maken. Binnenkort op deze zender eh…dit weblog.

Wie een voorzet wil geven, mail het mij en ik zet je keuze op het log!

Deze beide ‘Top 5-jes’ kwam ik tegen op de recensiesite Rate Your Music. Uit 1956 wel te verstaan!! En daaronder een uit 1979!

1956
1.Frank Sinatra – Songs for Swingin’ Lovers!
2. Sonny Rollins – Saxophone Colossus
3. Ella Fitzgerald & Louis Armstrong – Ella and Louis
4. Charles Mingus – Pithecanthropus Erectus
5. Elvis Presley – Elvis Presley

1979
1. The Clash – London Calling
2.Joy Division – Unknown Pleasures
3. Neil Young – Rust Never Sleeps
4. Gang of Four – Entertainment!
5. Public Image Ltd. – Metal Box

Those were (reunie) and those are (cross) The Days

Zaterdag heb ik niet veel gedaan op loopgebied. Het was een vrij huiselijke, rustige dag met veel PC-activiteit: weblog maken van de reunie, foto’s downloaden, e-mails beantwoorden enzovoorts. ‘s Middags een half uurtje rustig gelopen, naar Meer en Bos en terug. Daarna boodschappen gedaan voor de (vegetarische) Moussaka, mijn zwager logeert bij ons en dochterlief kwam ook eten.

Duinstrandcross
Zondag: eerst in het krachthonk nog wat gestoeid met gewichtjes, daarna naar huis. Ontbeten met zwager, en weer naar de club. Vandaag de jaarlijkse Duinstrandloop! Of eigenlijk Duin-strandcross, het is een echte cross. Wel leuk en avontuurlijk, alleen heb ik altijd moeite met heuvels. Het parcours leidde zoals altijd over het gevarieerde en heuvelachtige terrein van het Westduinpark, met veel paardenpaden en een flink stuk strand, alles bij elkaar zo’n 8,5 km lang.

Ik had mijn blauwe wedstrijdschoenen aan, niet omdat ik ‘iets van plan’ was, integendeel. Maar ze lopen wel lekker, weinig vering en zo, prima voor zo’n parcours. Vrij rustig ging ik van start, mijzelf toesprekend niet te gaan ‘speren’. Toch liep ik de eerste kilometer vlak achter Paul van Oyen en naast Leo Tolboom, wat mij deed besluiten mij nog meer in te houden en relatief ontspannen door te gaan. Toch bleef Leo achter, vermoedelijk wilde hij het ook rustig-aan doen vandaag. Het ging eigenlijk niet eens zo slecht, in aanmerking genomen dat ik geen crosser ben. Dat bleek ook nu weer, Al die tijd liep ik naast Esther Hartman en zo’n vijftien tot twintig meter achter Rob Blijleven, op zeker moment kwam ik dichterbij. Echter bij de opgang van strand ging ik wandelen, het werd mij te zwaar. Maar niet voor lang uiteraard, in de duinen herpakte ik mij. Maar dat wandelen heb ik daarna toch nog zo’n twee keer moeten doen, misschien steeds maar twintig seconden of zo, maar toch. In de laatste kilometer passeerde Leo mij. “Kom op Fred, aanhaken!” Ja, ik geloofde het wel, te weinig zuurstof over. “Ga maar”. Toen we eenmaal bij de Laan van Poot waren, kon ik toch nog iets versnellen en uiteindelijk finishde ik een paar seconden achter Leo.

Iets meer dan 42 minuten, geen reden tot ontevredenheid. De vorm is zeker aanwezig. Dus in de kantine maar meteen ingeschreven voor De Kopjesloop in Delft op 11 december.

Thuisgekomen, dit verslagje gemaakt, met heerlijke muziek van Faithless erbij, de cd No Roots. Een van de beste albums van dit jaar, voor zover ik heb beluisterd.

Those were the Days – deel 2
Hierbij toch nog een paar foto’s van de reunie van mijn oude middelbare school. Gezellig toch?

Reuniepret…..Toos en RenéIngrid en LousInge

Those Were The Days

Vrijdagavond was het zover: de informele reunie van oud-klas en schoolgenoten van het Haags Genootschap. En het was een doorslaand succes, het barre weer ten spijt. Eerlijk gezegd, had ik mij kort van tevoren weinig illusies over de opkomst gemaakt. Gisteren regende het flink, ook op het vlak van afzeggingen. Dat viel te verwachten, een enkeling moest helemaal ‘uit het oosten des lands’ komen en sommige wegen waren vrijwel onbegaanbaar door de files.

Zelf had ik een thuiswedstrijd, en mede-initiatiefneemster Toos ook. Tram en een klein stukje lopen, waardoor ik toch al in vrij verregende toestand café Momfer de Mol binnenkwam.
“Komt u voor de reunie?” vroeg de jongedame achter de bar. Ja, daar kwam ik voor. “Er zit al iemand”. Op de hoek van de bar zat een blonde dame. Even kijken hoor… “Ben jij Ellen van Wijlen?” Ja, dat was zij. Zij herkende mij niet, er waren naderhand enkele klassefoto’s voor nodig om het kwartje te laten vallen. We raakten in gesprek, toen kwam Toos binnen. Een zekere opluchting maakte zich van mij meester, er waren nu sowieso al drie.

Maar toen kwam de een na de ander binnendruppelen: Els Vis en Trudy Groeneveld (allemaal meisjesnamen), René Petiet, Rob Franken, Ingrid de Vries. Een grote brede man met flamboyante krullen: “Dick van Es?” Jawel. Een blonde dame met vlecht. Lous Rubenkamp, vroeger had ze een totaal ander kapsel, in mijn herinnering stond het beeld van Lous met dat kapsel gegrift. “Was jij vroeger niet wat verlegen?” vroeg ik haar. “Nou nee, nooit zo’n last van gehad”. Grappig, al die subjectieve en objectieve associaties die je kunt hebben bij gedachten aan en beelden van “toen”.Inge Zorn kwam ook, tot veler verrassing was zij de enige die onmiddellijk herkenbaar was. “Jee, zij is niets veranderd”. En zo was het.En wie was die keurige heer in pak die wat later die avond verscheen? Maarten van der Toorn, een van de serieuzere en studieuzere mensen uit die tijd. Hij was met zijn jonge neef uit Zwitersland gekomen.

Er is gepraat deze avond, veel gepraat, erg veel gepraat. Dit onder het genot van een drankje en een hapje en afsluitend een eenvoudig edoch lekker en voedzaam maal.

Over één ding waren alle betrokkenen – en de meeste afzeggers – het eens: dit moeten we over niet al te lange tijd (voorjaar?) weer eens doen, als het even kan met nog meer deelnemers!

Those Were The Days – deel 2
Ondanks de vele herinneringen die werden opgehaald, hebben anderen ook nog kans gezien wat foto’s te schieten. Els Vermeulen, (met bril) voorheen Els Vis, heeft er een aantal doorgestuurd. Een selectie.

Rob en Ellen. Ojee….. Memories?!Dick, Fred en TrudyEls en Dick

Zeven maal duizend

Stond vanavond op het programma. Grappig gezicht: een jonge blonde blom (Helmie) die vier oudere heren (Arie, Henk, Fred en Rob) aan het leiden was. Ton was er niet: hij is onlangs jarig geweest en had een kaartje voor het Omniversum gekregen, waar de coverband Pink Project nummers van Pink Floyd zou spelen, uiteraard met de nodige film- en lichtbeelden. Uitgerekend op woensdag trainingsavond? Inderdaad. Slimme move van het thuisfront? Ach, ik weet het niet. Aan de andere kant is het ook wel weer een leuk cadeautje.

Maar Helmie heeft de honneurs waardig overgenomen. Na een vrij lange inloop inclusief plotsklapse Westbroekiaanse wendingen, gingen we voor zeven maal duizend meter in een pittig tempo. Het grootste deel daarvan deden we op de Ockenburghlaan.
De tempo’s varieerden van net onder de vier minuten (Helmie) via 4’20” (Rob) en 4’25” (Fred) tot 4’36” van Henk en Arie. Ging goed, al moest ik na de zesde weer nodig naar de club. Daar gedouched en in het clubhuis gekletst, gebierd en vrij vroeg naar huis. Veel mailtjes – o.a. artikelen voor het clubblad – geopend en beantwoord, daarna nog iets tekenen voor De CultuurMinnaar. Het wordt nog een latertje….

Nassi Goreng: niet goor/eng

Petra vroeg zich af of het niet veel werk was, een rijsttafel. Nee dus, althans niet op de manier waarop ik het klaarmaak. Het is een eenvoudig recept voor een lekkere en voedzame Nassi Goreng. Hierbij het recept. Komt mooi uit, want veel weblogvullends is er gisteren niet gepasseerd.

Voor vier personen:

Ingrediënten
300 gram rijst (naar smaak, zelf neem ik altijd volkorenrijst)
7 eetlepels zonnebloem- of olijfolie
2,5 ons varkenslapjes (neem ik nooit uit principe) of kippevlees, in stukjes
1 ui, geraspt
1 à 2 teentjes knoflook
1 theelepel citroensap
2 theelepels ketoembar (koriander)
1 theelepel laos
0,5 theelepel djintan (komijn)
2 theelepels sambal oelek
Zout
1 theelepel bruine basterdsuiker
2 uien, gesnipperd
2 preitjes of 1 grote prei, in ringen gesneden
2 eetlepels gehakte selderij
3 eetlepels sojasaus (ketjap manis)
100 gram garnalen (zelf neem ik altijd de duurdere Hollandse garnalen)
4 eieren
Wat boter
2 tot 6 plakjes achterham, in reepjes gesneden

Kroepoek
Atjar
Komkommer, in plakjes
Pinda(saté)saus
Gefruite uitjes

Kook de rijst volgens gebruiksaanwijzing (bijna) gaar en droog en laat afkoelen.

Verwarm in een braadpan de helft van de olie. Voeg er het vlees aan toe en laat aan alle kanten 10 tot 15 minuten bruin en gaar bakken.

Doe geraspte uit, geperste knoflook, citroensap, ketoembar, laos, djinten, sambal, zout en basterdsuiker in een kom. Stamp en wrijf alles zo goed mogelijk door elkaar. Zelf doe ik dat in een stenen schaal en plet het geheel met een houten vijzel.

Schep het vlees uit de pan, doe het kruidenpapje in de pan en laat op een laag vuurtje al roerend 4/5 minuten zachtjes fruiten.

Voeg dan de uisnippers, prei, selderij en de rest van de olie (3/4 eetlepels) toe met de ketjap manis. Bak dit geheel 5 minuten op hoog vuur, af en toe roeren en omleggen totdat de groenten half gaar zijn.

Daarna de rijst, vlees en garnalen toevoegen en het geheel bakken op hoog vuur, steeds omscheppend.

Bak eieren in de boter in de koekepan, schep de nassi in een grote (liefst voorverwarmde) schaal. Doe de gesneden reepjes ham er over en daarop weer de gebakken eieren.

Doe de ingrediënten die bij nassi horen (naar smaak en keuze, zoals kroepoek, fruitjes, atjar, pinda’s, komkommer, banaan, extra sambal en ketjap) in bakjes erbij, maak nog een warme pindasaus (vooral lekker in combinatie met de komkommer), en serveer er als drank water of bier bij.

EET SMAKELIJK!

Baantraining en Haagse Bluf

Zondagmorgen heb ik niet gelopen, maar heb nog wel even in het krachthonk een potje bankdrukken gedaan. Dit om de tanende krachten niet nog verder te laten tanen. Aanwezig waren: Harry, Ton, Jan en Menno. De rest van de zondag heb ik in alle rust doorgebracht, zij het dat ik in de stad boodschappen heb gedaan bij de grootste kruidenier van Nederland en daarna een Indische rijsttafel heb bereid voor zwager en schoonzus, die wegens familie-omstandigheden over waren uit Drenthe.

Maandag baantraining. Dat ging wonderwel. Na een klein half uurtje inlopen via de Laan van Poot naar de Bosjes van Pex gingen we weer terug naar de baan, waar we een pyramide hebben gelopen: 200 – 400 – 600 – 800 meter, en weer terug. De meeste tijden ben ik alweer vergeten, alleen die 1’35” op de 400 meter en een 3’16” op de 800 meter. Niet slecht, al zeg ik het zelf. Ik kon ook steeds goed in de buurt van Ton, André en Rob blijven. ‘Joh Fred, je gaat veel te hard!’ riep Leo mij toe, die met Ton Persoon (zie foto) en Marcel aan het trainen was. ‘Valt wel mee’, bracht ik hijgend uit. Maar toen ik mijn schaduw zag op de baan, met die wat opgetrokken schouders, wist ik dat hij gelijk had en liet mijzelf iets terugvallen. De laatste 200 meter liep ik heel hard, ik schat zo’n 40 seconden. Onverantwoord misschien maar puur voor de ‘fun’. Misschien had ik gewoon mijn dag, afwachten maar.

Ton Persoon, vormgever van de Haagse Bluf, en Leo ‘Runningman’ Tolboom, hier tijdens de opening van de baanDaarna redactievergadering. Er zijn weer veel artikelen geschreven, het wordt een dik kerstnummer. Morgen weer een nieuwe dag, ditmaal bij OCW.