Terug naar Terschelling

Even blogstilte tot zondagavond laat of maandagochtend, want we gaan weer terug naar Terschelling. Ook een songtekst trouwens van Terschellings bard Hessel.

Tersduinen2_2Tersduinen3_2TerseidereendmooiTersfietswad2TersfredlooptTersschaapjesTersscholekstersaalscjholverTerssfeer1

Uit mijn persoonlijk archief diepte ik nog enkele foto’s van het mooie eiland, die ik vier jaar geleden heb gemaakt. Om in de stemming te komen…

Ook heel sfeervol: het filmpje op de site van de Berenloop. Geeft een aardig beeld van hoe het er voor, tijdens en na de loop aan toe gaat.

Advertisements

Ambtenaren in actie…

Wat hebben de mensen toch tegen ambtenaren? Die mensen doen toch niets?:)

Wat is ochtendgymnastiek voor een ambtenaar? Op en neer, op en neer, op en neer, op en neer, en nu het andere oog.

Zitten drie jongens op een schoolplein zegt de één: "Ik heb de snelste vader van de wereld." "Hoezo?" vraagt de ander. "Nou mijn vader is F 16 piloot" zegt de éérste. Daarop nummer twee antwoord: "Dan is mijn vader sneller want die is astronaut." Zegt nummer drie, "Dan is mijn vader sneller want die is ambtenaar, hij werkt van negen tot vijf, maar is om drie uur al thuis."

Ach, de meeste ambtenarenmoppen zijn te flauw voor woorden. Dat vinden vooral de ambtenaren zelf want ze zijn van mening dat zij wel degelijk hard werken, heel hard soms. Maar om de stemming niet te bederven lach je hartelijk mee als er weer zo’n afgesleten ambtenarenbak wordt gedebiteerd. Sterker nog, je grapt gewoon mee. U voelt wel, het is een gevoelige snaar van mij: ik was ook ambtenaar op diverse ministeries en kan u verzekeren dat ik niet lui was en nog niet ben. Tussen de hazenslaapjes en kopjes koffie door heb ik echt wel eens stukken geproduceerd…

Img_5718 Img_5719 Img_5721 Wie vanmiddag in het Haagse Bos was, had zeker vijftig, zestig ambtenaren actief bezig kunnen zien. Want zoveel deden namelijk mee aan de ambtenarenloop, 5 kilometer rennen door het bos. Ik was er bij en heb wat foto’s gemaakt. Helaas, deze zijn vrijwel allemaal mislukt: te donker, te vaag en vooral te bewogen. De minst slechte heb ik hierbij geplaatst. Kun je nagaan hoe mislukt de andere waren…

Wat mij opviel was hoe snel er werd gelopen, er waren naar schatting zeker twintig lopers die tussen de 17 minuten (snelste tijd) en de 22 minuten liepen. Niks langzame, luie ambtenaren.

Img_5763 Img_5764 Img_5766 Img_5767 Img_5769 Zoals William Elfrink (derde foto van links) van VROM, met zijn 19 minuten was hij snelste 55 plusser. En daarnaast groepslid Ellen van der Velde, zij werd derde dame met 22 minuten laag of 21 minuten hoog. Gisteren liep ik nog gebroederlijk met haar op tijdens de tempotraining op de boulevard.

Ook zag ik sinds lange tijd André (vijfde foto van links), hij is lang uit de roulatie geweest vanwege een blessure maar nu was onze Justitieman van de partij. Iets aangekomen rondde hij de 5 kilometer in 25 minuten af. Een beetje afvallen nog en verder trainen, dan is hij binnen de kortste keren weer het mannetje. Andere goede lopers die ik wel verwacht had waren er niet bij. Helmie (VWS) moest doorwerken, Mike (Justitie) moest naar de Kamer en Rutger (Financiën) zat voor zijn werk in Brussel. Stuk voor stuk ambtenaren die het tè druk hadden met hun werk om mee te kunnen doen. Ze bestaan dus echt.

Img_5752 Img_5725 Img_5727 Ton (VROM) was er wel. Evenals ik rende hij niet mee, we wilden ons sparen voor de berenloop. Dat was tenminste ons antwoord op de vraag waarom we niet meededen. Bovendien had ik het formele argument dat ik geen Haagse ambtenaar ben, maar een Hilversumse trendvolger. Ton fietste wel een stukje mee (zie eerste foto links).

Img_5770 Wie ook meedeed waren diverse mensen van Haag Atletiek, waaronder Marlies. Zij maakte deel uit van het team van de Algemene Rekenkamer. Na afloop heb ik dit team – op verzoek van Marlies – op de plaat vastgelegd. Wie de foto’s in groter formaat wil bekijken, klik er op!

Al met al leek het mij een leuke loop, wie weet probeer ik volgend jaar mee te doen, als gastloper of zo. Het Haagse Bos is trouwens prachtig in dit jaargetijde, de bladeren zijn nog aan de bomen en fraaigekleurd.

Even daarvoor ben ik bij mijn vader o
p bezoek geweest, het is alweer een tijd geleden dat ik bij hem was. Hij is nog een stukje met mij opgelopen naar de tram, wat uiterst langzaam ging. Hij wijt dat aan de tia die hij jaren geleden had al zal zijn leeftijd (91 jaar) ook een rol spelen.

Img_5708 Img_5713 Img_5714 Daarna ben ik via de Koekamp – waar geen koeien rondlopen maar wel sinds jaar en dag herten – naar het Haagse Bos gegaan om naar de ambtenarenloop te kijken.

Thuisgekomen, meteen aan de potten en pannen voor de penne. Met kip, spinazie en boursin, bestrooid met aangebakken pijnboompitjes en een salade erbij. Altijd een goede en lekkere pastamaaltijd, en snel klaar.

Koetjes, kalfjes en de andere dieren

Waar afgelopen maandag vijftien personen van onze groep kwamen ‘opdraven’, gaven nu pakweg tien personen acte de présence. Vandaag ging Groep 6 naar de boulevard, via de binnenhavens van Scheveningen.

Scheveningenboulevard_2Het was een midden-zwaar programma: na het inlopen en de oefeningen op het IJsvogelplein, op de speelplaats van de O.G. Heldringschool, liepen wij via de Nieboerweg en de Westduinweg en daar linksaf langs de binnenhaven via de licht glooiende weg de strandweg op, beter bekend als de Boulevard.

We liepen volgens het schema tweemaal zes minuten, tweemaal vier minuten en tweemaal twee minuten in een redelijk tempo, zeg ongeveer het 10/15 km wedstrijdtempo. Althans de voorsten wel, Arne, Ellen en Kathelijne en een al wat oudere figuur die onbekend wenst te blijven maar de vreemde hobby heeft om elke dag verhaaltjes op het internet te schrijven. Maar zelfs bij hen ging het niet helemaal voluit, keurig tegen de anaerobe drempel aan. Sparen voor Terschelling, de Berenloop. Margreet, Henk (die vandaag de trainers-honneurs op zich nam) en eerdergenoemde figuur, ze gaan er alledrie heen.

Img_5704Img_5705Na afloop was het weer ouderwets gezellig in de kantine. Praten over koetjes en kalfjes, luchtige en serieuze onderwerpen. Jan Letsch, onze kleurrijke rasechte Scheveninger, die we al weken gemist hadden, was weer luid en duidelijk aanwezig, amper hersteld van een longontsteking. Toeval of niet, maar meteen met hem was de voortreffelijke ‘vis van Simonis’ aanwezig, ditmaal in de vorm van broodjes zalm en broodjes haring.

Ik had mijn camera bij de hand, dus maakte ik een paar shotjes om iets van die gezelligheid vast te leggen. Jongens, daar gaat jullie carrière…. ;-).

Zalm en haring, koetjes en kalfjes…. Daar ontbreekt nog een vogel bij. Eergisteren had ik het over de houtsnip, gisteren kwamen twee collega’s aan mij vragen of ik hen kon helpen bij het identificeren van een vogel die ze tijdens de lunchpauze hadden gespot. Een van hen dacht dat het een roodborstje was maar de ander dacht dat het eerder een vink was.

Ik kreeg meteen het vermoeden dat het om een goudvink ging. In deze tijden van economische recessie overigens een steeds zeldzamer wordende soort, maar dan hebben we het over de menselijke variant. En inderdaad, John de Mol zie je weleens rijden op het Mediapark, maar de èchte Goudvinken, de vogeltjes dus, zie je bij ons in Hilversum regelmatig in het struikgewas. Een bescheiden fluittoon verraadt hun aanwezigheid meestal het eerst. Even op internet gegoogled, en inderdaad, het bleek om de Goudvink (Pyrhulla Pyrhulla) te gaan. Een mooi vogeltje om even te laten zien, vandaar dit verhaal.

Herfst op de Heksenwei

Hè-hè, hij doet het weer! De hele dag konden wij (weblog.nl-bloggers) niet inloggen wegens een grote storing. Nou was dat voor mij ditmaal niet zo’n ramp want ik had slechts onderstaand pover blogje voorbereid. Later meer over de woensdagavondtraining!

Img_5697Img_5696Img_5695 Img_5700Dinsdagmiddag maakte ik enkele foto’s op het heksenweitje in Hilversum, een klein stukje natuurgebied ingeklemd tussen het Mediapark en villawijken. Het groene veld is nu rood, bruin en geel gekleurd van de herfst.
Ook bijzonder waren deze paddenstoelen die je al vanaf veertig meter afstand kon zien staan, zo groot waren ze.


Herfst op de Heksenwei

Hè-hè, hij doet het weer! De hele dag konden wij (weblog.nl-bloggers) niet inloggen wegens een grote storing. Nou was dat voor mij ditmaal niet zo’n ramp want ik had slechts onderstaand pover blogje voorbereid. Later meer over de woensdagavondtraining!

Img_5697Img_5696Img_5695 Img_5700Dinsdagmiddag maakte ik enkele foto’s op het heksenweitje in Hilversum, een klein stukje natuurgebied ingeklemd tussen het Mediapark en villawijken. Het groene veld is nu rood, bruin en geel gekleurd van de herfst.
Ook bijzonder waren deze paddenstoelen die je al vanaf veertig meter afstand kon zien staan, zo groot waren ze.


The Fall – De Val

Vandaag was ik een beetje aan het surfen, kom ik opeens op The Fall uit, een post-punk band die vooral in cult-kringen furore maakte. Nu was de muziek van de jaren tachtig voor mij destijds de muziek van de jonge generatie, ik was toen al een ‘oude’ dertiger. Helemaal langs mij heengegaan is die tijd niet (met dank aan MTV en de destijds nieuwe rage van de videoclips), maar in muzikaal opzicht had ik toch meer met jaren zeventig groepen en artiesten.

Zo kon het gebeuren dat een groep als The Fall mij destijds alleen bekend was door de verhalen die je er over las, zoals het feit dat de befaamde disc-jockey John Peel een enorme fan van de band was. Vorig jaar zag ik The Fall bij Jools Holland en ik moet zeggen dat ik zelden zo’n intrigerende band heb gezien. De recalcitrant ogende zanger, Mark E. Smith, is ‘mooi van lelijkheid’ en heeft een heel merkwaardige ‘zing-zeggende’ voordracht, met op de achtergrond een muur van gedreven gitaarmuziek. Een rare, wonderlijke band, niet echt mooie muziek maar tegelijkertijd èrg goed. Het rockt als de neten. Een videofilmpje van dat optreden gaat hierbij. Eerst zien wij nog een laatste stukje van Robert Plant en zijn band, dan komen Mark E. Smith cs. Die bloedmooie keyboard-dame is overigens de vrouw van Smith (hij wel…:-).

Waarom nu zo uitgeweid over The Fall? Omdat ik vandaag op diverse manieren met The Fall geconfronteerd werd maar dan de Nederlandse variant. ‘s Ochtends waarschuwde huismeester Bertus mij dat er een vogel in volle vaart tegen een van de ruiten van het Commissariaat was opgevlogen en onmiddellijk dood was neergevallen. Op de plek des onheils aangekomen zagen we dat het een snip was. Morsdood, het dier heeft volgens mij geen seconde geleden. Wel merkwaardig dat het steeds snippen zijn die tegen de ruiten vliegen, een jaar of vier geleden was er iets dergelijks aan de hand, ook toen was het slachtoffer een houtsnip.

Img_5694

De val van de snip… Wie is er nog meer gevallen? Ja, de banken, en de koersen, maar dat weten we ondertussen wel. En ikzelf, tijdens de maandagavondtraining bij de club. We waren best met een grote groep, 15 mensen in totaal, ditmaal onder leiding van Henk die juist is teruggekeerd van een mooie zonnige vakantie in Turkije. Op het programma stond een duurloop van ca. 70 minuten. We liepen steeds in duurloop 1 tempo, het parcours weet ik niet eens meer zo goed. Wel veel straten, en vooral in het Zuidwestelijke deel van Den Haag, met een stuk Loosduinen. Wat er precies gebeurde kan ik niet vertellen, maar na circa 50, 55 minuten onafgebroken hollen lag ik pardoes ruggelings op straat. Of ik nu over een steen struikelde of uitgleed over het bladerdek, geen idee. Ik krabbelde echter snel op en merkte dat het wel ging. Sterker nog, ik wist nog een versnellinkje te plaatsen samen met Yvette. Ik voel nu wel een wat ‘beurse’ plek in mijn linkerbil, hopelijk wordt het niet erger.

Run Bike Run

Zondag was het sjacherijnig weer, kil, winderig en nat. Het leek wel november! Maar het is nog oktober, en de wintertijd heeft zijn intrede gedaan. Vandaar dat ik zondagmorgen wel hèèl vroeg wakker was.

Na wat gesurf en geblog achter de pc, ging ik omstreeks half tien naar de Laan van Poot. Wel met een omweg, want mijn fiets had ik een paar dagen geleden bij de sportschool laten staan. Gelukkig stond-ie er nog.

Img_5630 Img_5631 Img_5633 Img_5634 Img_5640 Op de atletiekbaan was het startpunt van de Run Bike Run, wat neerkomt op 5 kilometer hardlopen, 35 kilometer fietsen en weer 5 kilometer hardlopen. Iedereen met een (goede) fiets en voldoende conditie kon meedoen. De goede fiets heb ik niet, conditie wel maar dat is geen fietsconditie. Dus was ik vandaag tevreden met mijn rol van toeschouwer die af en toe een kiekje maakt.

Img_5663 Img_5665 Img_5666 Img_5669 Img_5671 Met mijn gammele fiets reed ik wel via de duinen naar Kijkduin om de fietsers op de terugweg voor het oog van de camera te vangen, maar zij waren nog in geen velden of wegen te bekennen en het was zulk smerig weer dat ik na een kwartier ben teruggefietst via dezelfde weg. In de duinen stuitte ik op de snelste recreatieploeg die bezig was met een tempoloop over het mulle paardenpad. En kijk, dan is het toch leuk als je een camera bij je hebt om de verrichtingen van die groep vast te leggen…

Img_5674 Img_5675 Img_5676 Img_5677 Img_5678 Img_5679 Img_5681 Img_5682 Img_5683 Img_5685 Terug op de baan, duurde het toch nog even voor de eerste duathleet verscheen. Was het onze voorzitter Ruud Fabrie? Hij had als eerste de vijf kilometer volbracht en was dus ook als eerste met zijn fiets op weg naar Hoek van Holland. Maar nee, het was Eric Theunissen die aan kwam snellen, zijn fiets neerzette en zo snel mogelijk van schoenen wisselde. Nadat hij op weg was voor de laatste vijf kilometers, duurde het nog vele lange minuten voordat de nummer twee arriveerde, René Kropman. Eerste en tweede man zijn allebei arts-specialist, wat moet er van de gezondheidszorg terecht komen als alle dokters bezig zijn met duursporten…

Img_5641 Derde man was Joop Seitzinger van The Hague Road Runners, vierde Boudewijn, vijfde Peter Wientjes. Ruud wisselde als zesde man, kennelijk heeft hij oponthoud gehad onderweg. Eerste vrouw werd Esther Hartman. Een paar fotootjes van het evenement staan hierbij.

‘s Avonds zijn wij bij onze dochter en schoonzoon gaan eten. Ze had een heerlijk gerecht gemaakt met paprika, kruidig gehakt, roerbakgroenten en rijst. Top!